Page 914 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 914

๓,๐๐๐,๐๐๐ บำท ให้แก่โจทก์แล้ว แต่จ�ำเลยเพิกเฉย ขอให้พิพำกษำว่ำกำรสมรสระหว่ำงนำย ฉ.

                                                                       ี
                                                                                             ี
              กับจ�ำเลยเป็นโมฆะ ให้จ�ำเลยขนย้ำยทรัพย์สินและบริวำรออกจำกท่ดินของโจทก์และส่งมอบท่ดิน
                                                                                ี
                     ิ
              พร้อมส่งปลูกสร้ำงให้แก่โจทก์ในสภำพเรียบร้อย ห้ำมจ�ำเลยเก็บผลขนุนในท่ดินจ�ำนวน ๓๐ ไร่
                                                                      ั
                                                                  ี
                ี
              ท่นำย ฉ. ปลูก ให้จ�ำเลยใช้ค่ำขำดประโยชน์จำกกำรใช้ท่ดินท้ง ๕ แปลง แก่โจทก์ในอัตรำ
                                                                                     ี
              เดือนละ ๓๐๐,๐๐๐ บำท นับถัดจำกวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำจ�ำเลยจะออกจำกท่ดินของโจทก์
                          ี
                                                                                   ื
                                                                ี
                                              ี
                              ื
              ให้จ�ำเลยเปล่ยนช่อผู้ถือสัญญำเช่ำท่ดินรำชพัสดุแปลงท่เป็นสวนขนุนให้เป็นช่อของโจทก์กับ
              นำงสำว อ. หำกจ�ำเลยไม่ปฏิบัติตำมให้ถือเอำค�ำพิพำกษำของศำลแทนกำรแสดงเจตนำของจ�ำเลย
              และให้จ�ำเลยช�ำระเงินจ�ำนวน ๓๐๐,๐๐๐ บำท พร้อมดอกเบี้ยอัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี นับถัดจำก
              วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำจะช�ำระเสร็จแก่โจทก์
                                                                        ิ
                       จ�ำเลยให้กำรว่ำ ท่ดินท่เป็นสวนขนุนจ�ำนวน ๓๐ ไร่ พร้อมส่งปลูกสร้ำงมิใช่เป็นทรัพย์สิน
                                          ี
                                      ี
                                                               ื
                                                                         ี
              ของนำย ฉ. บิดำโจทก์ แต่เป็นของจ�ำเลย โดยจ�ำเลยซ้อมำก่อนท่จะอยู่กินเป็นสำมีภริยำกับ
              นำย ฉ. นำย ฉ. มิได้เชิดให้จ�ำเลยเป็นผู้ท�ำสัญญำเช่ำท่ดินดังกล่ำวแทนนำย ฉ. แต่อย่ำงใด ส�ำหรับ
                                                            ี
              เงินฝำกในบัญชีธนำคำร จ�ำนวน ๓,๐๐๐,๐๐๐ บำท น้น มีกำรถอนออกมำเพ่อเป็นค่ำใช้จ่ำย
                                                               ั
                                                                                   ื
                                         ่
                                                             ้
                   ่
              และคำรักษำพยำบำลนำย ฉ. สวนที่เหลือนำย ฉ. ยกใหจ�ำเลยแลว หลังจำกที่นำย ฉ. จดทะเบียน
                                                                     ้
                                                                   ี
              หย่ำกับนำง อ. จ�ำเลยกับนำย ฉ. ก็ได้จดทะเบียนสมรสกันท่อ�ำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
              แต่เน่องจำกนำย ฉ. มีสุขภำพไม่ดี ต้องมีค่ำใช้จ่ำยเป็นค่ำรักษำพยำบำลจ�ำนวนมำก จ�ำเลย
                   ื
                                                           ั
                                                        ื
                                                                    ิ
                                                              ี
                                                              ่
                                                        ่
                          ึ
              กบนำย ฉ. จงได้วำงแผนจดทะเบยนหย่ำกนเมอวนท ๓๑ สงหำคม ๒๕๕๕ แล้วให้นำย ฉ.
               ั
                                            ี
                                                     ั
              ไปจดทะเบียนสมรสกับนำง  ฐ.  พ่สำวของจ�ำเลยซ่งประกอบอำชีพรับรำชกำรเม่อวันท          ่ ี
                                                                                          ื
                                              ี
                                                              ึ
              ๕ กันยำยน ๒๕๕๕ เพื่อจะใช้สิทธิเบิกค่ำรักษำพยำบำล แต่นำย ฉ. ก็ยังอยู่กินเป็นสำมีภริยำกับ
              จ�ำเลยตลอดมำ นอกจำกน้ นำย ฉ. ยังท�ำพินัยกรรมยกเงินฝำกในบัญชีธนำคำรให้แก่จ�ำเลยด้วย
                                     ี
              ท่ดินอ่น ๆ พร้อมส่งปลูกสร้ำงและรถยนต์ไม่ได้เป็นกรรมสิทธ์ของนำย ฉ. เพรำะนำย ฉ.
                                                                       ิ
                    ื
                ี
                                ิ
              ขำยหรือยกให้แก่ผู้อื่นไปนำนแล้ว ทั้งจ�ำเลยก็มิได้ครอบครองหรือเกี่ยวข้องกับทรัพย์สินดังกล่ำว
                                                                          ี
              แต่อย่ำงใด  โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จ�ำเลยให้ออกจำกท่ดินหรือบังคับให้จ�ำเลย
              ใช้ค่ำขำดประโยชน์จำกกำรใช้ที่ดินดังกล่ำว ขอให้ยกฟ้อง
                                                                                     ี
                       ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลจังหวัดกำญจนบุรีเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจ
              พิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์
              คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชน
              และครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๑

                                                     886
   909   910   911   912   913   914   915   916   917   918   919