Page 920 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 920

ห้วยยำง อ�ำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร เนื้อที่ ๕ ไร่ ๒ งำน ๗๘ ตำรำงวำ ฉบับลงวันที่

                                             ั
                                                                                    ั
              ๓๑ มีนำคม ๒๕๖๔ โดยจ�ำเลยท้งสองเป็นผู้เสียค่ำธรรมเนียมและค่ำใช้จ่ำยท้งหมด กับให้
              จ�ำเลยที่ ๑ โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินดังกล่ำวให้แก่โจทก์กึ่งหนึ่งโดยปรำศจำกภำระผูกพัน หำกจ�ำเลย
              ทั้งสองไม่ปฏิบัติตำมให้ถือเอำค�ำพิพำกษำแทนกำรแสดงเจตนำของจ�ำเลยทั้งสอง

                       จ�ำเลยที่ ๒ ให้กำรว่ำ จ�ำเลยที่ ๒ ท�ำนิติกรรมซื้อขำยที่ดินพิพำทกับจ�ำเลยที่ ๑ โดย

                                                ี
                                                               ี
                                                  ิ
                        ี
                                          ื
                                          ้
                                                                       ิ
              สุจริตและเสยค่ำตอบแทน ก่อนซอขำยท่ดนพิพำทจ�ำเลยท่ ๑ นำท่ดนพิพำทมำจดทะเบียนจ�ำนอง
                                                                      ี
                                                                   �
                                      ี
              ไว้กับนำย อ. สำมีจ�ำเลยท่ ๒ โดยโจทก์ไม่เคยโต้แย้งว่ำท่ดินพิพำทเป็นสินสมรส ถือว่ำโจทก์
                                                                 ี
              ให้สัตยำบันในกำรท�ำนิติกรรมเกี่ยวกับที่ดินพิพำทระหว่ำงจ�ำเลยที่ ๑ และที่ ๒ โดยไม่ต้องได้รับ
              ควำมยินยอมจำกโจทก์ก่อน โจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริตจึงไม่มีอ�ำนำจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง
                                                                              ี
                       ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลจังหวัดสกลนครเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวหรือไม่ จึงส่งส�ำเนำค�ำฟ้อง ส�ำเนำค�ำให้กำรจ�ำเลยที่ ๒
                                                     ี
              และส�ำเนำรำยงำนกระบวนพิจำรณำลงวันท่ ๘ พฤศจิกำยน ๒๕๖๔ ให้ประธำนศำลอุทธรณ์
              คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชน
              และครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๑
                                           ึ
                       วินิจฉัยว่ำ คดีน้โจทก์ซ่งเคยเป็นสำมีชอบด้วยกฎหมำยของจ�ำเลยท่ ๑ ฟ้องอ้ำงว่ำ
                                     ี
                                                                                   ี
                                                         ี
                ี
                                                                                   ี
              ท่ดินพิพำทเป็นสินสมรสระหว่ำงโจทก์กับจ�ำเลยท่ ๑ ภำยหลังโจทก์กับจ�ำเลยท่ ๑ จดทะเบียน
              หย่ำกันโดยยังมิได้มีกำรแบ่งสินสมรส จ�ำเลยที่ ๑ ท�ำนิติกรรมขำยที่ดินพิพำทให้แก่จ�ำเลยที่ ๒
              โดยไม่ได้รับควำมยินยอมหรือให้สัตยำบันจำกโจทก์ ส่วนจ�ำเลยที่ ๒ ให้กำรว่ำ จ�ำเลยที่ ๒ ท�ำ

              นิติกรรมซื้อขำยที่ดินพิพำทกับจ�ำเลยที่ ๑ โดยสุจริต เสียค่ำตอบแทน และตำมพฤติกำรณ์ถือว่ำ
              โจทก์ได้ให้สัตยำบันแล้ว กรณีจึงมีปัญหำต้องวินิจฉัยว่ำ ท่ดินพิพำทเป็นสินสมรสระหว่ำงโจทก์
                                                                 ี
              กับจ�ำเลยที่ ๑ หรือไม่ ซึ่งจะมีผลไปถึงอ�ำนำจในกำรจัดกำรทรัพย์สินดังกล่ำว อันเป็นคดีเกี่ยวกับ

              ทรัพย์สินระหว่ำงสำมีภริยำและกำรส้นสุดแห่งกำรสมรส ซ่งต้องบังคับตำมประมวลกฎหมำยแพ่ง
                                              ิ
                                                                ึ
              และพำณิชย์ บรรพ ๕ มำตรำ ๑๔๗๐ ถึง ๑๔๗๔ มำตรำ ๑๔๘๐ และมำตรำ ๑๕๓๒ ถึง ๑๕๓๔
              จึงเป็นคดีครอบครัวตำมพระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชน

              และครอบครัว  พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๐ (๓)

                       วินิจฉัยว่ำ คดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัว









                                                     892
   915   916   917   918   919   920   921   922   923   924   925