Page 27 - ประสิทธิภาพเชิงเทคนิคของการผลิตข้าวแบบแปลงใหญ่2

14

1.2) ตัวแบบ CCR ด้วยการพิจารณาด้านปัจจัยผลผลิต (Output Oriented)
จุดประสงค์เพื่อทำให้ผลผลิตมีค่ามากที่สุด โดยใช้ปัจจัยนำเข้าไม่เกินระดับที่มี ดังนี้

ฟังก์ชั่นวัตถุประสงค์ Max φ (5)

ภายใต้เงื่อนไข x − Σ n λ x ≥ 0 ( i = 1,2,…,m )
ij
j=1 j ij

Σ n λ y − φ y ≥ 0 ( r = 1,2,…,s )
j rj
j=1 j rj

λ ≥ 0 ( j = 1,2,…,n )
j
เมื่อ φ = คะแนนประสิทธิภาพ
x = ปัจจัยการผลิตนำเข้าที่ i ของ DMU ที่ j
ij
y = ปัจจัยผลผลิตที่ r ของ DMU ที่ j
rj
λ = ค่าสัมประสิทธิ์
j
m = จำนวนปัจจัยการผลิต
s = จำนวนปัจจัยผลผลิต
n = จำนวนหน่วยผลิต (DMU)

2) ตัวแบบ BCC
ในตัวแบบ CCR ภายใต้ข้อสมมติผลผลิตตอบแทนคงที่ (CRS) มีข้อจำกัดในการใช้คือ
DMU หรือองค์กรที่จะวัดประสิทธิภาพต้องมีการดำเนินงาน ณ ระดับที่เหมาะสมเท่านั้น แต่เมื่อมีการ

แข่งขันไม่สมบูรณ์เกิดขึ้น หรือเหตุการณ์ที่ส่งผลให้ DMU ไม่สามารถดำเนินงานในระดับที่เหมาะสมได้ ต่อมาใน
ปี ค.ศ. 1984 จึงมีการพัฒนาตัวแบบโดย Banker, Charnes และ Cooper เพื่อนำไปแก้ปัญหาดังกล่าว เรียก
ตัวแบบนี้ว่า BCC มีวัตถุประสงค์เพื่อหาค่าของคะแนนประสิทธิภาพภายใต้ข้อสมมติผลตอบแทนเปลี่ยนแปลง

ได้ (Variables Returns to Scale: VRS) โดยเรียกคะแนนประสิทธิภาพที่ได้ว่า ประสิทธิภาพที่แท้จริง (Pure
Technical Efficiency: TEvrs)