Page 172 - mewarna pelangi
P. 172
Kemudian dia bersuara lesu:
“Sungguh malang nasib mereka berdua. Terpaksa menjadi mangsa
perceraian ....” Perlahan-lahan Kamal tunduk ke bawah. Macam
memandang bunga yang layu kekeringan air.
“Bagaimana pula dengan isteri kau?”
“Dia telah pun berkahwin dengan seorang ahli perniagaan.” Aku
memandang sayu muka Kamal. Rasa pilu benar-benar menyentuh
kalbunya.
Keinsafan mula timbul di hatiku. Manusia dikurniakan akal dan
fikiran oleh Tuhan. Setiap keputusan yang hendak dibuat perlu
ditimbang dengan semasak-masaknya terlebih dahulu. Bukannya secara
tergesa-gesa. Agar tidak mudah keluar daripada sasaran. Dalam erti
kata lain gagal memberi kepuasan. Contohnya Kamal. Dia terpaksa
menggenggam bara yang amat perit apabila melayari bahtera
rumahtangganya.
“Kau tidak berniat hendak mencari pengganti, Kamal?” Pertanyaan
yang secara tiba-tiba terkeluar daripada mulutku. Perasaan Kamal kian
dibalut rasa hiba.
172
