Page 107 - วิธีวิจัยทางสาธารณสุขศาสตร์เบื้องต้น

99

ํ
ตัวอยาง การคํานวณขนาดตัวอยางผูสูงอายุในเขตองคการบริหารสวนตาบลสะลวง

n = 0.30 (1 – 0.30)
2
0.05 + 0.30 (1 – 0.30)
2
1.96 873
n = 236 ครัวเรือน

2. สูตร Taro Yamane (1973)

n = N 2
1+ Ne
เมื่อ n คือ ขนาดกลุมตัวอยาง

ื
N คอ ขนาดประชากร
e คือ คลาดคลาดเคลื่อนของกลุมตัวอยาง เชน
ระดับความเชื่อมั่น 90 % สัดสวนความคลาดเคลื่อนเทากับ 0.10

ระดับความเชื่อมั่น 95 % สัดสวนความคลาดเคลื่อนเทากับ 0.05 (ปกตินิยมระดับความ
เชื่อมั่น 95 %)
ระดับความเชื่อมั่น 99 % สัดสวนความคลาดเคลื่อนเทากับ 0.01

การใชสูตร Yamane และตารางของ Krejcie & Morgan เหมาะสําหรับวิจัยเชิงปริมาณทาง
พฤตกรรมศาสตรและสังคมศาสตรแตอาจจะไมเหมาะกบงานวิจัยดานการแพทยหรือสังคมศาสตรการ
ิ
ั
ั
แพทยในบางคําถามการวิจัย เชน งานวิจัยทางคลินิคที่ตองการหาความสัมพันธของตวแปร


ี
3. สูตร Daniel (2010) ท่ระดับความเชื่อม่นรอยละ 95 และมีความคลาดเคลื่อนของกลุม
ั
ํ
ตัวอยางรอยละ 5 หรือ 0.05 สูตรการคานวณ ดังนี้

2
n = NZ α/2 P(1-P)

2
2
(N-1)d + Z α/2 P(1-P)

โดยท n คอ ขนาดตัวอยาง
ี่
ื
N คอ จํานวนประชากรที่ใชการวิจัย
ื
2
Z α/2 คือ คามาตรฐานภายใตโคงปกติที่ระดับความเชื่อมั่น 0.05 เทากับ 1.96



P คอ คาสัดสวนของประชากร
ื
d คือ คาความคลาดเคลื่อนสูงสุดที่ยอมรับไดกําหนดเทากับ 0.05
ี
ึ
ั


จากสูตรขางตนนํามาใชในการกาหนดขนาดของกลุมตวอยางท่ใชในการศกษา โดยในการศึกษา

ํ
ครั้งนี้มีประชากรซึ่งเปนพนักงานจัดเก็บขยะมูลฝอยในจังหวัดเชียงใหมจํานวน 5,291 คน สามารถนํามา

แทนคาลงในสูตรไดดังนี้