Page 602 - Croniche e antichita' di Calabria 1610
P. 602

l
              S'    L  ! r. B' R voo
             tur, yluunt iUic tuniti tpulis vtbanorurUi mediotrctuhunìlbi
             Vìa pTApountkm, vt me minima ibi fortuna cppijs vidètur e
             tepta. Hauti ergo prouintiamtiuitatibtutioluntexeQlere, t^ut
             veluf in agris fuiifefateuturomniao diligere. Ecco con qu
             qi pìaceuulcZ4B ragiona qiuEp Rè della nodra proni
             tU i Eneilcruc parolc.dimoftra'certamcmc  <
             tptee l’alcre prouintie del AiOfRcgno^c uiko piùch'l
             ncùa allhora nella A;a corte CaHìodoro eittadinp
             Squillace luiomo di tanta prudenza , che l’iftdTo Ata
             rico,eTeodprico Règìudicarpnpdi lui non hauerch
             mo migliore nel regno , come hauemo dimòdrato ne
             delccittioue di Squillace. Doppo per non ccirareda
             lodi di Calabria Atalarico Rè,nel fine della lettera co
             elude in quello modo; Sed mrlttrius in eandim tonfue
             dinem mens alitcr imbuta relabatur , datis fidei iujforibua t
             pofitfjores quam turialeSyfkb extimationc rirorumt p(na int
             poftUy promittaru anni parte maioret fe in ciuitaùbus mane
             quaa habitare delegerint^tc fiat»vt eis ncc omatus defit ciuiu
             net poluptM denegetur agrorum. Ancoriftcflb Caflìodc
             nel nono libro delle Tue epidcle adduce vn’alira letti
             d’Atalarico Rè Tcrittaà Bergantino, nella quale quar
             lodaH'e Calabria , potrà da ciafchuno elTere conofcii
             per le proprie parole,che Tono in quella forma; Qua p
             pter ad majftam rurk nofiri ad rufticanam in Bretiiorum p
             uintia con{iitutam,magnitudincm tuam iubemus Cartarium^
             Siinarey & fi vt ab artifue harum rerum (Theodoro dkit
             moderatU rebus terra ffcunda ejì , offitinu foUenniter infli
             tisy montium vifeera perquirantury intretur benefitio artisin
             veti ale telluris ,  velut in thefauris fuis natura locuples
             quiratur. £ per non addurre tutte le parole della lette
             lequali ragionano d’altre cofe, porto quelle quattro
             tre righe, che Ibno nel medelìmo tello ; Troìnde quicq
             ad excrcendam buim artis peritiam pertinere cognofcitisy
             dinaiio vefira perficiat , vt & terra Brettiorum ex fe tribut
             quod dare pojfit inueniat, qua fruBibus copiofa luxuriat ; di
             etiim vt inter tanta bona,net lUa defint, qua putantur effe p
             tipua. Curenim iatet fine vfu, quod bonefium potejl effeo
                                 ' ,pendiua i
   597   598   599   600   601   602   603   604   605   606   607