Page 9 - 237 ข้อคิดจากนิทาน ชาดก และอุปมา
P. 9
1
สุนัขจิ้งจอกจอมตะกละ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ….มีสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งซึ่งกำลังหิวมาก มันเห็นขนมปังและชิ้นเนื้อที่คน
่
เลี้ยงแกะทิ้งไว้ในโพรงต้นโอ๊ก มันจึงย่องเข้าไปในโพรง และกินอาหารอยางเอร็ดอร่อยจนอิ่มหนำสำราญ
เมื่อมันกินเสร็จและอิ่มมากเต็มพุง จนมันไม่สามารถออกไปจากโพรงได้ มันเริ่มร้องครวญครางเพราะ
น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น
เจ้าสุนัขจิ้งจอกอีกตัวหนึ่งซึ่งเดินผ่านมาและได้ยินเสียงร้องครวญครางของมัน เลยเข้าไปดูใกล้ๆ
และสอบถามถึงสาเหตุที่มันร้องครวญครางเมื่อเจ้าหมาจิ้งจอกตัวที่เดินผ่านมาได้รู้ถึงสาเหตุของสิ่งที่เกิดขึ้น
มันจึงพูดต่อเจ้าหมาจิ้งจอกตัวที่ติดอยู่ในโพรงต้นโอ๊กว่า” เจ้าคงต้องอยู่ตรงนั้นแหล่ะเพื่อนเอ๋ย จนกระทั่ง
ร่างกายเจ้าจะกลับคืนสู่สภาพปกติเหมือนตอนที่เจ้าคลานเข้าไป แล้วเจ้าจึงจะคลานออกมาได้โดยง่าย”
ข้อคิดที่ได้จากเรื่อง:
ู้
1. ความละโมบโลภมาก ยอมนำทุกข์มาให้ 2. จงรจักอดทนอดกลั้น แล้วเราผ่านพ้นปัญหาไปได้
่
หมาป่ากับลูกแกะ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหมาป่าตัวหนึ่ง มันเดินผ่านหนองน้ำเล็กๆ ใกล้ที่อยู่อาศัยของมัน มัน
เหลือบไปเห็นเจ้าลูกแกะตัวหนึ่งกำลังกินน้ำอย่างมีความสุข ในขณะนั้นมันรู้สึกหิวพอดี จึงคิดวางแผนจับ
ลูกแกะกินเป็นอาหารแต่ว่ามันไม่อยากจะถูกตราหน้าว่าเป็นหมาป่าที่อันธพาล ดุร้าย จึงยังไม่ฆ่าลูกแกะตัว
นั้นทันที เจ้าหมาป่าเดินเข้าไปหาลูกแกะที่กำลังกินน้ำอยู่ แล้วพูดว่า” อะไรกันนี่ เจ้าลูกแกะเกเร เจ้ากล้าดี
อย่างไร จึงทำให้น้ำขุ่นเป็นโคลนจนข้ากินไม่ได้” ลูกแกะตอบกลับมาอย่างใสซื่อว่า” ฉันเสียใจ แต่ฉันคิดว่า
ฉันไม่สามารถทำให้น้ำนั้นขุ่นจนท่านกินไม่ได้ เพราะฉันอยู่ปลายน้ำ จะไปทำให้น้ำขุ่นจนถึงที่ที่ท่านยืนอยู่
ได้อย่างไร” หมาป่าตั้งใจจะหาเรื่องกับลูกแกะให้ได้จึงพูดว่า” บางทีมันก็อาจจะเป็นได้ แต่เมื่อหกเดือน
ก่อน เจ้าคนพาล เจ้าได้ด่าข้าลับหลัง” ลูกแกะตอบ” มันจะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อตอนนั้นฉันยังไม่เกิด”
หมาป่าพูดอย่างโมโห” อะไรกัน เจ้าช่างไม่มีความละอาย ครอบครัวของ เจ้าเกลียดครอบครัวของข้า ถ้า
ไม่ใช่เจ้าเป็นคนด่า ก็คงเป็นพ่อของเจ้า” พอสิ้นคำพูดของหมาป่า มันก็กระโจนเข้าใส่ลูกแกะ แล้วฉีกเนื้อ
กินโดยทันที
ข้อคิดที่ได้จากเรื่อง:
คนพาลมักมีเหตุผลนานาประการที่จะทำชั่ว…โดยไม่ให้ผู้อื่นกล่าวหาว่าตนเองชั่ว ผู้ที่มีนิสัยพาล…
ย่อมหาเหตุที่จะพาลผู้ไม่มีความผิดให้จงได้
ค้างคาวเลือกพวก
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีค้างคาวตัวหนึ่งมันถือว่าตนมีปีกเหมือนนกและก็มีหูเหมือนสัตว์อื่นทั่ว ๆ
ไป ดังนั้นเมื่อนกยกพวกไปต่อสู่กับสัตว์อื่นๆ ค้างคาวก็ขอตัว…ไม่เข้าข้างฝ่ายใดโดยทำตัวเป็นกลาง เเต่พอ
เมื่อพวกนกนั้นมีท่าทีว่าจะชนะ…ค้างคาวก็จะประกาศตัว แล้วไปเข้าข้างกับฝ่ายนกทันที ต่อมาพวกนก
กำลังพลาดท่าเสียทีแก่สัตว์อื่น ๆ…ค้างคาวก็ผละจากฝ่ายนกไปเข้าพวกกับสัตว์อื่น ๆ ต่อมาพวกนกต่อสู้
จนใกล้จะได้รับชัยชนะ… ค้างคาวก็กลับมาอยู่กับพวกนกอีก เมื่อนกกับสัตว์อื่นๆ ทำสัญญาสงบศึกและเป็น
มิตรต่อกัน สัตว์ทั้งหลายต่างก็พากันขับไล่ค้างคาว ไม่ยอมให้เข้าพวกด้วย ค้างคาวอับอายจึงต้องไปซ่อนตัว
อยู่ในถ้ำ…และจะออกจากถ้ำไปหา อาหาร ในตอนกลางคืนเท่านั้น
ข้อคิดที่ได้จากเรื่อง: ผู้ที่ขาดความจริงใจ…ไม่มีใครอยากคบหาด้วย
