Page 176 - การวิจัยด้านวนวัฒน์

ั

กลุมสารสําคญของใบไผและการใชประโยชน

ACTIVE INGREDIENT GROUPS OF THE BAMBOO LEAVES AND UTILIZATION

1

ุ
สดารัตน เกาลวณิชย (SUDARAT KAOLAWANICH)
2
ปทุมวัน บุรัตน (PATUMWAN BURAT)
2
อุมาพร จงศิริ (UMAPORN JONGSIRI)

บทคดยอ
ั

วิเคราะหองคประกอบทางเคมีของใบไผซางหมน (Dendrocalamus sericeus) ใบไผเลยงหวาน
้
ี
(Bambusa sp.) ใบไผบงใหญ (Dendrocalamus brandisii) และใบไผหมาจู (Dendrocalamus latiflorus)

ื
โดยการคัดเลอกใบทีสมบูรณมาลาง อบแหง บดเปนผงละเอียดและรอนผานตะแกรง เลอกขนาด 40-60 เมช

่
ื

้
ื
ื
มาวิเคราะหตามมาตรฐานการวิเคราะหดานเยอและกระดาษ พบวาใบไผ 4 ชนิด มีความชน 6-9%
่

้
ํ
้
ํ
ั
การละลายในนารอนหลังสกดดวยแอลกอฮอล-เบนซีน มีคา 7-10% ของนาหนกใบแหง การละลายใน
ั

แอลกอฮอล-เบนซีน มีคา 13-16% การละลายใน 1% โซเดียมไฮดรอกไซดและปริมาณขี้เถาของใบไผ
ิ
ิ
ู
มีคา 48-59%, 9-11% ตามลําดับ ปรมาณลกนนและเซลลโลสของใบไผมีคา 14-22%, 42-45%
ิ
ํ
ตามลาดบ
ั


ุ
ุ

ตรวจสอบกลมสารสาคัญของใบไผดวยวิธีทางพฤกษเคมี พบกลมสารฟลาโวนอยด กลัยโคไซด

ํ
ุ
ิ
ู

ุ
และคูมาริน กลยโคไซดแบบไมระเหยในใบไผทุกชนด และใบไผซางหมนมีฤทธิตานอนมลอิสระสงสด
ู
ั
์
้
เมือตรวจดวยวิธี DPPH ผลการทดสอบดานการนาไปใชประโยชน พบวาผูทดสอบชอบนาชาใบไผเลยงหวาน

ี

่
้
ํ

ํ
้
ั
มากสุด รองลงมาคือน้าชาใบไผบงใหญ ดงนนนาชาใบไผเลียงหวานมีศักยภาพเพียงพอในการนามาชง

ํ
ั
้
ํ
ํ
้
้

ั
เปนน้าชาได และผูทดสอบชอบนํายาลางจานซันไลตมากกวานายาลางจานผสมสารสกดใบไผบงใหญ 

ํ
ํ
้

ํ
ู
คําหลัก: ใบไผ สารสาคัญ จลชีววิทยา ความเปนพษ การใชประโยชน สารตานอนุมลอิสระ
ุ
ิ

.
1
นักวทยาศาสตรชํานาญการพิเศษ สํานกวจยและพัฒนาการปาไม e-mail : bapelaa@hotmail.com
ั
ิ
ั

ิ
2 ผูชวยนักวจัย สํานักวจัยและพัฒนาการปาไม
ิ

ิ
156