Page 37 - การวิจัยด้านวนวัฒน์

ภาพที่ 33. หุมวัสดุตอนกับกิ่งไผ ภาพที่ 34. ผูกกิ่งไผที่ตอนกับลําเหมือนเดม
ิ

่
่
ั
ภาพที่ 35. รากทีเกิดทีกิงตอนหลงการตอน 1 เดือน
่

่
่
ู
ตารางที่ 1. แสดงขอมลการแตกรากในการตอนแบบฉีกกิงและแบบหุมกิงธรรมดา ของไผหมาจ ู
่
รูปแบบการตอน จํานวนกิ่ง (กิ่ง) แตกราก (กิง) เปอรเซนต ใชระยะเวลา
็
ฉีกกิงตอน 30 26 86 2-3 สัปดาห
่
หุมกิ่งตอน 30 19 63 2-3 สัปดาห

ื่
ุ
ื

่
ื
ี
ิ
้
ื
้

ํ
5. การเพาะเลี้ยงเนื้อเยอ: ปจจบันไดมีการนาเทคนคการเพาะเลยงเนอเยอพชมาใชใหเกิด

ุ

ประโยชนในทางเกษตรและปาไมอยางกวางขวาง เพราะสามารถขยายพนธไดจานวนมากในระยะเวลาสน
ํ

้
ั
ั
ู
ั
ุ
ั


สะดวกในการดแลรกษากลาไม รวมถึงมีประโยชนในดานการรกษาพนธ และการปรบปรงพนธ ุ
ั
ั
ุ

ั
โดยเฉพาะในพชทีไมสามารถขยายพนธดวยตัวเองไดหรือมีอัตราการขยายพนธต่า แตขอเสยของการ
ั
ื
ํ
ุ

ั
่

ุ
ี
ี


ั
ุ
ู
ั
ํ
ุ
่
ขยายพนธโดยวิธีนคือ ตนทุนในการขยายพนธสง และกลาไมทีไดจากการนาเอาสวนของใบออนหรือ

้
่
้
่
ิ
กิงออนไปขยายมีความสําเร็จต่ํา รวมถึงกลาไมภายหลงจากการยายชาในหลอดทดลองไปปลกในพนทีจรง
ู
ื

ํ

ั
ู

็
ํ
็
ั

ั
่
ํ
กมีอัตราการรอดตายตาเชนกน (ภาพที 36) อยางไรกตามการหาวัสดชาเนอเยอ (media) และการดแลรกษา
ื
่
้
ื
่
ุ

่
ุ
ํ
ั
ทีเหมาะสมอาจจาเปนมากในการขยายพนธไผที่หายากและใกลจะสูญพันธุที่ขยายพันธุโดยวิธีอื่นไมสําเร็จ
30