Page 449 - SRT RP_Final Report_221107
P. 449

รายงานฉบับสมบูรณ์ (Final Report)


                                     (4) ว่าด้วยจำนวนผู้โดยสารในห้องรถห้องหนึ่ง ๆ ไม่ให้เกินกว่าที่กำหนดอย่างสูงตามที่จะ

               ได้ตั้งขึ้นไว้

                                     (5) ว่าด้วยการบรรทุกผู้โดยสารและจัดที่ให้ผู้โดยสารอยู่และว่าด้วยหัตถภาระของ

               ผู้โดยสารนั้น...”


                              •      มาตรา 22 แห่ง พ.ร.บ. การรถไฟฯ ได้กำหนดเรื่องอำนาจหน้าที่กำกับโดยทั่วไปของ

               รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม โดยสรุปไว้ว่า “ให้รัฐมนตรีมีอำนาจหน้าที่กำกับโดยทั่วไปซึ่งกิจการของ

               การรถไฟแห่งประเทศไทย เพื่อประโยชน์ในการนี้จะส่งให้การรถไฟแห่งประเทศไทยชี้แจงข้อเท็จจริง แสดงความ

               คิดเห็น หรือทำรายงาน หรือยับยั้งการกระทำใด ๆ ซึ่งขัดต่อนโยบายของรัฐบาลหรือมติของคณะรัฐมนตรี

               ตลอดจนมีอำนาจที่จะสั่งสอบสวนข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับการดำเนินงานได้”

                              •      มาตรา 38 แห่ง พ.ร.บ. การรถไฟฯ ได้กำหนดเรื่องการดำเนินกิจการของการรถไฟฯ โดย

               สรุปไว้ว่า “ในการดำเนินกิจการของการรถไฟแห่งประเทศไทย ให้คำนึงถึงประโยชน์ของรัฐและประชาชนและ

               ความปลอดภัย”

                       (2)    ผลกระทบทางกฎหมาย


                              ก.     การปรับลดขบวนรถโดยสารเชิงพาณิชย์ที่ไม่ก่อให้เกิดกำไร


                                     การรถไฟฯ มีอำนาจในการดำเนินกิจการใด ๆ ที่เป็นกิจการเพื่อประโยชน์ของรัฐ
               ประชาชน และประโยชน์แก่กิจการของการรถไฟฯ รวมทั้งมีอำนาจในการถือกรรมสิทธิ์ ครอบครอง จำหน่าย หรือ

               ดำเนินงานใด ๆ เกี่ยวกับทรัพย์สินของการรถไฟฯ ตามที่กำหนดในมาตรา 9 ประกอบมาตรา 6 แห่ง พ.ร.บ. การ

               รถไฟฯ ดังนั้น การดำเนินการปรับลดจำนวนขบวนโดยสารเชิงพาณิชย์ที่ไม่ก่อให้เกิดกำไรอันเป็นทรัพย์สินของการ

               รถไฟฯ เอง การรถไฟฯ ก็ย่อมมีอำนาจกระทำการดังกล่าวได้ เนื่องจากเป็นไปเพื่อช่วยลดผลขาดทุนของการรถไฟฯ

               ซึ่งหากไม่มีการปรับลดจำนวนขบวนดังกล่าว การรถไฟฯ อาจจะต้องเผชิญผลขาดทุนอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้รายได้

                                                                                                6
               ไม่เพียงพอต่อรายจ่ายและทำให้รัฐต้องเข้ารับภาระในการอุดหนุนเงินจำนวนที่ขาดทุนนั้นไปเรื่อย ๆ
                                     ดังนั้น การรถไฟฯ จึงมีอำนาจในการปรับลดขบวนรถโดยสารเชิงพาณิชย์ที่ไม่ก่อให้เกิด

               กำไรซึ่งเป็นการดำเนินงานที่เป็นประโยชน์และคำนึงถึงประโยชน์ของรัฐและการรถไฟฯ ตามที่กำหนดในมาตรา 9

               ประกอบมาตรา 6 และมาตรา 38 แห่ง พ.ร.บ. การรถไฟฯ



                                                                                           ่
               6  มาตรา 43 แห่งพ.ร.บ. การรถไฟฯ “...แต่ถ้ารายได้มีจ านวนไม่พอส าหรับรายจ่ายดังกล่าว นอกจากเงินส ารองทีระบุไว้ในวรรคก่อน และ
                                                                                             ่
               การรถไฟแห่งประเทศไทยไม่สามารถหาเงินจากทางอื่น รัฐพึงจ่ายเงินให้แก่การรถไฟแห่งประเทศไทยเท่าจ านวนทีขาด”
                                                                                                          385
   444   445   446   447   448   449   450   451   452   453   454