Page 1040 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 1040

3



                          ็
                                                 ั
                                                       ั
               1.1  ความเปนมาและความสาคัญของปญหาวิจย

                                                                                            ู
                                                         ี
                                                                  ็
                                                    ี่
                                     ี
                                                                                                   ี
                         รปแบบการเรยนรในศตวรรษท 21 มลักษณะเปนการเรยนรร่วมกันระหว่างครกับนักเรยนและ
                                         ้
                                         ู
                                                                            ู
                                                                        ี
                          ู
                                                                            ้
                                                                ่
                                                                               ี
                                                                  ี
                    ี
                                                                ี
                              ี
               นักเรยนกับนักเรยนด้วยกัน โดยประยุกต์ใช้เทคโนโลยีทมอยู่ช่วยในการเรยนการสอน ดังนั้น ทักษะด้าน
                                           ั
                       ี
                    ึ
                                                                                  ื
               ICT จงมความส าคัญมากส าหรบครทต้องอาศัยเทคโนโลยีมาเปนเครองมอในการบรหารจัดการให้
                                                                              ื่
                                                                         ็
                                                 ี่
                                               ู
                                                                                            ิ
                                      ี
                                                                       ึ
                              ื
                                                             ิ
                                                            ิ
               ส่งแวดล้อม ทเอ้อต่อการเรยนรของนักเรยนในยุคดจตอล รวมถงประโยชน์จากเทคโนโลยีในการพัฒนา
                                          ู
                                          ้
                 ิ
                            ่
                                                   ี
                            ี
                                                                            ู
                                                                                 ุ
                                                    ี
                                        ี่
                                                                                               ึ
                          ็
               ทักษะทจ าเปน ในศตวรรษท 21 ให้กับนักเรยน เช่น ระบบการพัฒนาครและบคลากรทางการศกษา โดยยึด
                      ี่
                             ี
                                                                                                ่
                                   ิ
                                                                                      ิ
                             ่
                                        ็
               ภารกิจและพื้นทปฏบัตงานเปนฐานด้วยระบบ DLIT และ DLTV ท าให้ครไม่ต้องท้งชั้นเรยนเพือเข้าระบบ
                                                                                           ี
                                                                              ู
                                ิ
                                                ุ
                                                        ี
                                   ี
                                                                                                    ุ
               การอบรม ซงเปนผลดต่อการพัฒนาคณภาพผู้เรยนได้อย่างทั่วถง โดยการขับเคลอนการยกระดับคณภาพ
                          ่
                          ึ
                             ็
                                                                      ึ
                                                                                     ื่
                                           ื
                    ึ
                                                                   ็
                                                                           ้
               การศกษาจะต้องอาศัยความร่วมมอพลังจากบคคลทกฝาย จ าเปนต้องสรางวัฒนธรรมการพัฒนาให้เกิดข้นใน
                                                             ่
                                                                                                      ึ
                                                     ุ
                                                          ุ
                                                       ุ
                                                      ่
                                                                   ี
                      ึ
                               ุ
                                                                                                   ุ
                                                                                       ิ
                                      ี
                                      ่
               สถานศกษา และจดเน้นทควรพัฒนาให้อยู่ทคณภาพของผู้เรยนเปนส าคัญ โดยผู้บรหาร ครและบคลากร
                                                      ี
                                                                        ็
                                                                                              ู
                                                                                                   ุ
                                ็
                                                                    ิ
                                                                          ็
               ทางการศกษา ถอเปนกลไกหลักส าคัญในการสนับสนนส่งเสรมและเปนผู้น าในการด าเนนงาน (การณ สกุล
                             ื
                                                                                          ิ
                       ึ
                                                             ุ
               ประดษฐ์, 2559) โดยส านักงานคณะกรรมการการศกษาขั้นพื้นฐานและส านักงานเขตพื้นทการศกษาเปน
                                                                                                        ็
                                                                                              ี
                                                                                                   ึ
                    ิ
                                                                                              ่
                                                            ึ
                                                 ิ
                                         ู
                                                                     ็
                                                                       ็
                      ่
                                                   ่
                                                   ึ
                                              ิ
                                                               ี
                                                                          ู
               องค์กรทจะน านโยบายดังกล่าวส่การปฏบัต ซงแนวนโยบายน้จะส าเรจเปนรปธรรมได้ต้องอาศัยทักษะภาวะผู้น าแห่ง
                      ี
               ศตวรรษท 21 ในการน าพาสถานศกษาของตนให้บรรลเปาหมายตามนโยบายนั้น
                       ี่
                                          ึ
                                                            ุ
                                                              ้
                                 ึ
                                                         ิ
                                                                     ึ
                                                                              ึ
                         จากการศกษาวิจัยของส านักงานเลขาธการสภาการศกษา เพื่อศกษาภาพการจัดการศกษาไทย ใน
                                                                                               ึ
                                      ุ
                                                                                           ็
                                                                                                        ื
                                         ี
                                         ่
               อนาคต 10-20 ป ี พบบทสรปทน่าสนใจว่า สังคมโลกในอนาคตจะส่งผลต่อสังคมไทยเปน 3 ลักษณะ คอ
                                    ู
               สังคมแข่งขันทใช้ความรเปนพื้นฐานของการพัฒนาและแข่งขันเปนสังคมในยุคเศรษฐกิจฐานความร สังคม
                            ี
                                      ็
                                                                                                    ้
                                                                                                    ู
                                                                       ็
                            ่
                                    ้
                                                ึ
                                                                                     ี
               มนษยชน ซงจะได้รบความส าคัญมากข้นในสังคมไทยจากการบังคับใช้กฎหมายทมความชัดเจนเพิ่มมากข้น
                         ่
                                                                                    ี
                  ุ
                                ั
                                                                                                        ึ
                         ึ
                                                                                    ่
                                                                ์
                                                                                    ่
               และสังคมพอเพียง จากสภาวะการแข่งขันและวิกฤตการณทางเศรษฐกิจทจะต่อเนองในอนาคต ท าให้สังคมไทย
                                                                             ี
                                                                                    ื
                                                                             ่
                                                                    ุ
                                                                        ิ
                                                                         ิ
                                            ั
                                                                              ี
               ต้องหันไปให้ความส าคัญของหลักปรชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (พิณสดา สรธรงศร, 2555, น. 15-18)
                                                                           ั
                                                    ึ
                                         ิ
                                                                                                   ิ
                         ภาวะผู้น าของผู้บรหารสถานศกษายุคไรพรมแดนแม้ว่าจะมการเคลอนไหวระดับชาตเกียวกับ
                                                                                                     ่
                                                                             ี
                                                                                   ่
                                                            ้
                                                                                   ื
               การบรหารจัดการศกษาแห่งศตวรรษท 21 จะมมาแล้วตั้งแต่เดอนธันวาคม พ.ศ. 2553 ด้วยการจัดประชม
                                                         ี
                     ิ
                                                                                                        ุ
                                                                      ื
                                 ึ
                                                  ี
                                                  ่
                            ึ
                                                                                              ุ
                   ิ
                                                                                     ี
                                                                  ึ
               ผู้บรหารสถานศกษาระดับมัธยม โดยส านักงานคณะกรรมการการศกษาขั้นพื้นฐาน รวมทั้งมการประชมทางวิชาการ
                                                                                                    ึ
                                                                                                    ่
               บทความข้อเขยนเกียวกับทักษะแห่งศตวรรษท 21 เนองจากการขาดแคลนแรงงานทักษะขั้นสงซงก าลัง
                                                                                                 ู
                                                        ่
                                 ่
                                                        ี
                                                              ื
                                                              ่
                            ี
                                                                                                        ุ
                                                                                                ิ
                                                                                       ื
                                                                                       ่
               กลายเปนแนวโน้มส าคัญของโลก แต่การเคลอนไหวในเรองดังกล่าวขาดความต่อเนองอย่างจรงจังของทก
                                                      ื
                                                      ่
                      ็
                                                                ื
                                                                ่
                ่
                                                                                            ิ
                                        ี
                                                                                                   ็
                          ี
                                          ็
                                        ่
                                                                                                ื
               ฝาย การไม่มเจ้าภาพองค์กรทเปนหลักในการประสานงานและด าเนนการในเรองน้อย่างจรงจังถอเปนความ
                                                                                     ี
                                                                                 ื
                                                                                 ่
                                                                        ิ
                                      ิ
               ท้าทายอย่างยิ่งส าหรบผู้บรหารสถานศกษาในยุคไรพรมแดน การอยู่น่งเฉย การท าแบบเดม ๆ ตามทเคยชน
                                                ึ
                                                                           ิ
                                                                                                    ี่
                                                                                           ิ
                                                           ้
                                                                                                        ิ
                                 ั
                                                                                                   ้
                                     ื
                                                                                      ี
                                                                                  ี
               การรอรบนโยบายจากเบ้องบนแต่ฝายเดยว ขณะทการเมองการปกครองไม่มเสถยรภาพล้วนสรางความ
                                                           ่
                      ั
                                                                 ื
                                              ่
                                                   ี
                                                           ี
                 ี
               เสยหายต่อการพัฒนาทนมนษย์ของประเทศ ส่งผลให้ประเทศชาตขาดศักยภาพในการแข่งขันและเสย
                                                                                                        ี
                                         ุ
                                    ุ
                                                                          ิ
               ผลประโยชน์ การเร่มต้นในวันน้อาจช้าไปนดแต่ยังไม่สายเกินไปทจะลงมอท า โดยผู้บรหารสถานศกษาทก
                                                                                                        ุ
                                                     ิ
                                                                        ่
                                                                                         ิ
                                                                        ี
                                ิ
                                                                              ื
                                                                                                   ึ
                                           ี
                                                               ิ
                                                                                    ์
                                                                                                     ึ
                               ี
               ระดับในฐานะ ผู้มอ านาจขององค์กรจะต้องตัดสนใจด าเนนการให้แผนยุทธศาสตรและภารกิจของสถานศกษาท  ่ ี
                                                       ิ
                                                          1021
   1035   1036   1037   1038   1039   1040   1041   1042   1043   1044   1045