Page 979 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1

-12-

ี
ั
่
่
อาญาของแพทย์ ควรน าหลักกฎหมายเกียวกับ “ความยินยอมทได้รบการบอกกล่าว” (Informed consent) มา
้
่
ิ
ี
่
ี
ี
ิ
ิ
ั
ี
บัญญัตให้แพทย์มหน้าทอธบายและบอกกล่าวข้อดข้อเสยก่อนเร่มต้นท าการรกษาเพือปองกันความสับสนและ
่
ี
ื
่
่
่
ั
ั
ั
เข้าใจผิดของผู้ปวยและเมอแพทย์ได้รบความยินยอมทได้รบการบอกกล่าวจากผู้ปวยแล้วแพทย์ย่อมต้องได้รบ
่
ิ
ความค้มครองตามกฎหมาย นอกจากนั้นควรบัญญัตกฎหมายพิเศษเพือเพิ่มช่องทางการชดเชยเยียวยาความ
ุ
ื
ั
ี
เสยหายเหมอนเช่นกฎหมายฝร่งเศสโดยใช้ “หลักความรบผิดโดยปราศจากความผิด” (Liability without fault)
ั
่
ซงจะท าให้ผู้ปวยได้รบค่าชดเชยเยียวยาความเสยหายทเกิดข้นทั้งจากอบัตเหตทางการแพทย์ การตดเช้อจากการ
ั
ึ
ิ
ึ
ื
่
ี
ุ
่
ิ
ุ
ี
่
ี
ั
ี
็
รกษาหรอจากโรงพยาบาล ทั้งน้ ี หากเปนความเสยหายทเกิดจากการกระท าความผิด (Fault) ของแพทย์
ื
ั
ี
้
ิ
ี
ั
็
่
หน่วยงานของรฐจะเปนผู้เรยกรองต่อบรษัทผู้รบประกันภัยเพือให้จ่ายค่าชดเชยทางการแพทย์ให้แก่ผู้เสยหาย ถ้า
ี
ั
หากบรษัทผู้รบประกันภัยปฏเสธการจ่ายค่าชดเชยทางการแพทย์ให้แก่ผู้เสยหาย หน่วยงานของรฐจะต้องส ารอง
ั
ิ
ิ
ิ
้
ี
่
ี
จ่ายค่าชดเชยให้แก่ผู้เสยหายไปก่อนและด าเนนการยืนฟองบรษัทผู้รบประกันภัยต่อศาลเพือเรยกรองค่าชดเชย
ิ
้
ั
่
ดังกล่าวกลับคน
ื

บรรณานุกรม
หนงสอ
ั
ื
ุ
์
์
ิ
ู
ิ
์
เสาวคนธ รตนวิจตรศลป, การปฏรประบบสขภาพ: ประสบการณจาก 10 ประเทศ, กรงเทพมหานคร: คณะเภสัช
ิ
ั
ุ
ุ
์
ศาสตร จฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, 2543.
์
Brendan Greene, Understanding Medical Law. New York: Cavendish Publishing, 2006.
Richard Card, Criminal Law. London: Butterworths, 1992.

บทความ
ี
ิ
ี่
มาโนช ขจรไพศาล, “การฟองคดความเสยหายจากบรการทางการแพทย์ของอเมรกา.” วารสารกฎหมาย, ปท 5.
ี
ี
ิ
้
(มกราคม 2555) : 33
ึ
ธัญญธร อนศร และคณะ, “การด าเนนคดทรเวชปฏบัตทเปนคดอาญาในประเทศไทย:กรณศกษาเปรยบเทยบกับ
ิ
ิ
ี
ิ
่
ี
็
ี
ี
ี
ิ
ี
ุ
ิ
ิ
ประเทศสหรฐอเมรกาและประเทศอังกฤษ,” ดลพาห. เล่ม 2. ปท 55. (พฤษภาคม-สงหาคม 2551) :
ั
ุ
ี
ี่
127-128.
สรสทธ์ แสงวิโรจนพัฒน, “มาตรฐานความระมัดระวังของการกระท าโดยประมาทตามกฎหมายอาญาเยอรมัน,”
์
ิ
ุ
ิ
่
ี
ี่
ดลพาห. เล่มท 1. ปท 54. (มกราคม-เมษายน 2550).
ุ
ี

960