Page 976 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 976
่
ี
ึ
กล่าวคอ แพทย์ผู้กระท ารตัว (Awareness) ว่ามการเสยงต่อภยันตรายและแพทย์ผู้กระท าได้รถง
ู
ื
้
้
ี
ู
ื
ภยันตรายทอาจจะเกิดข้นนั้น แต่ไม่สนใจหรอเพิกเฉยต่อการเกิดภัย ในส่วนน้จะใช้เกณฑ์การพิจารณาในทางอัต
่
ี
ึ
ี
ู
ึ
ึ
้
วิสัย (Subjective Element) หมายถง แพทย์ผู้กระท าได้กระท าไปโดยรส านก (Conscious) และแพทย์ผู้กระท านั้น
่
ี
ุ
ี
ได้กระท าการเสยงภัยโดยไม่มเหตผลอันสมควร (Unreasonable risk) ในส่วนน้จะใช้เกณฑ์การพิจารณาในทาง
ี
ี
ื
ี
ื
่
็
ื
ภาวะวิสัย (Objective Element) กล่าวคอ การเสยงต่อภยันตรายเปนเรองมเหตผลอันสมควรหรอไม่นั้นจะต้อง
่
ุ
พิจารณาโดยใช้มาตรฐานของบคคลธรรมดาและวิญญชน (The Stands of The Ordinary and Reasonable Person)
ุ
ู
ิ
ิ
ี
่
ในขณะทแนวค าพิพากษาของศาลสหรฐอเมรกาอธบายการกระท าโดยประมาททางอาญาโดยค าว่า “รายแรง”
้
ั
่
(Gross) หรอค าว่า “การเพิกเฉยต่อความปลอดภัยของบคคลอนโดยจงใจและขาดการยับยั้ง” (Willful and
ุ
ื
ื
Wanton Disregard of The Safety of Others) สรปว่าในประเทศอังกฤษนั้นหากแพทย์ละเลยข้อเท็จจรงอันเปน
็
ิ
ุ
การก่อภยันตรายแก่ผู้ปวยอย่างรายแรง และเกิดความเสยหายต่อชวิตของผู้ปวยแล้วแพทย์จะต้องรบผิดทางอาญา
้
ี
ั
่
่
ี
ั
ึ
ี
็
ุ
เช่นเดยวกับสหรฐอเมรกาทแพทย์จะมความผิดอาญาฐานกระท าโดยประมาทเปนเหตให้ผู้ปวยถงแก่ความตายได้
ิ
ี
่
่
ี
ี
่
็
ึ
่
นั้นจะต้องเปนความประมาทโดยจงใจ (Recklessness) ซงการพิจารณาว่าแพทย์รถงความเสยงต่อภยันตรายอัน
ึ
ู
้
5
ไม่สมควรหรอไม่นั้นจะต้องใช้มาตรฐานความระมัดระวังในทางอัตวิสัย (Subjective Recklessness) มาพิจารณา
ื
ี
่
ื
ี
็
ี
ุ
และแม้ว่ากรณแพทย์กระท าโดยประมาทธรรมดา (Negligence) เปนเหตให้ผู้ปวยเกิดความเสยหายต่อชวิตหรอ
ี
ิ
ั
่
ร่างกายจะไม่เปนความผิดทางอาญาก็ตาม แต่ประเทศอังกฤษและสหรฐอเมรกาก็มหลักกฎหมายในเรอง
ื
็
ิ
ี
้
ค่าเสยหายในเชงลงโทษ (Punitive Damage) มาชดเชยทางแพ่งทดแทนการฟองคดอาญา
ี
ประเทศเยอรมันและประเทศฝร่งเศสเปนประเทศทใช้ระบบกฎหมายซวิลลอว์ (Civil Law) กฎหมาย
ั
็
ี
่
ี
ื
ุ
ุ
ิ
ี
ิ
ั
อาญาฝร่งเศสนั้นม่งประสงค์จะค้มครองสทธในชวิตร่างกายและการกระท าต่อเน้อตัวร่างกายทั้งของบคคล
ุ
ึ
ื
่
่
ิ
ธรรมดาทั่วไปรวมตลอดไปจนถงผู้ปวยด้วย ดังนั้น การกระท าต่อเน้อตัวร่างกายของผู้ปวยในระบบการบรการ
ี
ื
ั
ทางการแพทย์ของฝร่งเศสจงอาจมความรบผิดทางอาญาได้สองกรณคอ กรณแพทย์กระท าต่อร่างกายผู้ปวยโดย
่
ั
ี
ี
ึ
ื
่
็
ผู้ปวยไม่สมัครใจ (Involuntary) ถอเปนความผิดทางอาญาตามกฎหมาย Bioethic law 29 July 1994 และกรณ ี
แพทย์กระท าต่อร่างกายผู้ปวยโดยผู้ปวยสมัครใจ (Voluntary) เปนการรกษาพยาบาลทางการแพทย์โดยต้องเปน
็
็
่
่
ั
ี
การกระท าทได้รบการยอมรบในทางวิชาชพ และห้ามเจตนากระท าให้เกิดความเสยหายแก่ผู้ปวย เพราะการ
ี
ั
ั
่
ี่
เจตนากระท าให้เกิดความเสยหายนั้นถอเปนความผิดอาญาฐานประทษราย (Assault) ท ารายร่างกาย (Battery)
้
ื
ุ
้
็
ี
่
่
ี
ื
หรอเจตนาฆ่า (willful homicide) การพิจารณามาตรฐานความระมัดระวังของแพทย์ทเกียวข้องกับความประมาท
่
ื
่
ิ
ตามกฎหมายอาญาฝร่งเศสนั้นเกียวเนองกับความไม่ยั้งคดไม่ระมัดระวัง ซงหากความประมาทของแพทย์
ึ
่
ั
ั
็
แสดงออกอย่างชัดเจนให้เหนได้ว่าแพทย์ไม่น าพาต่อสวัสดภาพของผู้ปวยแล้วแพทย์ก็จะได้รบโทษเพียงเพิก
ิ
่
ี
ี
ุ
ิ
ิ
ี
5 ธัญญธร อนศร และคณะ, “การด าเนนคดทรเวชปฏบัตทเปนคดอาญาในประเทศไทย:กรณศกษาเปรยบเทยบกับ
ิ
ิ
็
ี
ี
ี
่
ึ
ิ
ั
ประเทศสหรฐอเมรกาและประเทศอังกฤษ,” ดลพาห 2, 55, น. 127-128 (พฤษภาคม-สงหาคม 2551).
ิ
ุ
957

