Page 144 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)

144 | ห น า

เครื่องวงเล็บเหลี่ยม[ ] คําในวงเล็บเหลี่ยมเปนคําที่บอกเสียงอาน
ตัวอยาง


ราชการ [ราดชะกาน] เปนตน

เครื่องหมายนขลิขิต ( )

อักษรยอที่อยูในวงเล็บบอกที่มาของคํา เชน (ข.) มาจากภาษาเขมร
ั
ํ
ิ
อกษรยอที่อยูในวงเล็บหนาบทนยามบอกลักษณะคาที่ใชเฉพาะแหง เชน (กฎ) ในภาษา
กฎหมาย
เครื่องหมายยัติภังค (-)


(1) เขียนไวขางหนาคําเพื่อใหสังเกตวาเปนคําที่ใชพวงทายคําศัพทอื่น





ตัวอยาง


ู
- เก็งกอย ใชเขาคกับคํา เขยง เปน เขยงเกงกอย. (ไทยใหญ เกง วาเนื่องในเลมการเลน.)
(2) เขียนไวหลังคําเพื่อใหสังเกตวามีคําพวงทาย


ตัวอยาง
โ-ขม- [โขมะ-] (แบบ) น. โกษม, ผาใยไหม (ผาลินน), ผาขาว, ผาปาน ประกอบวาโขมพัตถ
ิ
และแผลงเปน โขษมพัสตร ก็มี. (ป. ; ส. เกษม.)



(3) แทนคําอานของพยางคที่ไมมีปญหาในการอาน
ตัวอยาง
ุ

กุณฑล [-ทน] น. ตมหู. (ป.; ส.)
เครื่องหมายพินทุจุดไวใตตัว ห ซึ่งเปนอักษรนําเวลาอานไมออกเสียง

ฺ
เชน [เหลา] ไมอานวา เห-ลา

ั

เครื่องหมายพินทุจุดไวใตพยัญชนะตัวหนาที่เปนตัวอักษรควบหรือกล้ํา ในภาษาไทยมี 3 ตว ร ล


ว เทานั้น ที่ออกเสียงควบกล้ํา นอกนั้นไมนิยม
ขั้นที่ 5 ศึกษาตัวเลขที่เขียนตอทายคํา
ตัวเลขที่เขียนตอทายคํา


หมายถึง คํานั้นมีหลายความหมายแตกตางกัน
ตัวอยาง
ื่
กระทิง 1 น. ชอวัวปาชนิด (Bos gaurus) ในวงศ Bovidace ขนยาว

ตัวสีดําหรือดําแกมน้ําตาล ยกเวนแตที่ตรงหนาผากและขาทั้ง 4 เปนขาวเทาๆ หรือเหลืองอยางสีทอง
