Page 141 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)

ห น า | 141

ี
ั
ถาเปรยบเทียบวิธีใชพจนานกรมกับการพิมพดด วายน้ํา ขบรถ ทอผา หรือทํานา ก็คงเหมือนกัน
ี
ุ


คือ ฝกบอยๆ ลงมือทําบอยๆ ทําเปนประจําสม่ําเสมอ ไมชาจะคลองแคลวโดยไมรูตัว
การใชพจนานุกรมจึงไมใชเรื่องยากเย็นอะไร
ขอแนะนําขั้นตอนงายๆดังนี้
ั้
ํ
ขนที่ 1 หาพจนานุกรมมาใชในมือหนึ่งเลมเปดอานคานําอยางละเอียด เราตองอานคานําเพราะ
ํ
เขาจะอธิบายลักษณะและวิธีใชพจนานุกรมเลมนั้นอยางละเอียด
ํ
ขั้นที่ 2 ศึกษารายละเอียดตางๆที่จําเปนตองรู เพื่อความสะดวกในการเปดใช เชน อักษรยอ คายอ

ู
เปนตน เพราะเมื่อเปดไปดคํากับคําหมายแลวเขาจะใชอักษรยอตลอดเวลาโปรดดตัวอยางจากพจนานุกรม
ู
ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2525

หนา 9-10

อักษรยอที่ใชพจนานุกรม
(1) อักษรยอในวงเล็บ(...) บอกที่มาของคํา

(2) อักษรหนาบทนิยาม บอกชนิดของคําตามหลักไวยากรณ


(3) อักษรยอในวงเล็บหนาบทนิยาม บอกลักษณะของคําที่ใชเฉพาะแหง


(4) อักษรยอหนังสืออางอิง
ู



(5) คําวา” ด” ที่เขียนตอทายคํา หมายความวาใหเปดดในคําอื่น เชน กรรม ภิรมย ดกรรภิรมย

ู
ู


บัญชีอักษรยอที่ใชในพจนานุกรมนี้
(1) อักษรยอในวงเล็บ บอกที่มาของคํา :-
ข = เขมร ต = ตะเลง ล = ละติน
จ = จีน บ = เบงคอลี ส = สันสกฤต
ช = ชวา ป = ปาลิ(บาลี) อ = อังกฤษ

ญ = ญวน ฝ = ฝรั่งเศษ ฮ = ฮินด ู

ญ = ญี่ปุน ม = มาลายู

(2) อักษรยอหนาบทนิยาม บอกชนิดของคําตามไวยากรณ คือ :-

ก. = กริยา ว. = วิเศษณ (คุณศัพทหรือกริยาวิเศษณ)

น. = นาม ส. = สรรพนาม
นิ = นิบาต สัน = สันธาน

บ. = บุรพบท อ. = อุทาน



(3) อักษรยอในวงเล็บหนาบทนิยาม บอกลักษณะของคําที่ใชเฉพาะแหง คือ:-