Page 143 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)
P. 143

ห น า  | 143



                       ขั้นที่  3  ศึกษาวิธีเรียงคําตามลําดับพยัญชนะตัวแรกของคํา คือเรียง ก.ไก ไปจน ฮ.นกฮูก สังเกต
                                                                                    ั
                                                                            ั
                                                            ื
                                                               ั
               วาเขาเรียงไวอยางไร ลักษณะพิเศษที่แปลกออกไปคอ ตว ฤ.ฤๅ. จะลําดบไวหลังตว ร.เรือ สวน ฦ.ฦๅ จะ
                                                                            ั
               อยูหลังตว  ล.ลิง  และหากคาใดใชพยัญชนะเหมือนกัน  เขาก็ลําดบ  โดยพิจารณารูปสระพิเศษ
                                          ํ
                       ั
                                                      
                   
               อีกดวย การลําดับคําตามรูปสระก็มีลักษณะที่ตองสนใจเปนพิเศษ เขาจะเรียงคําตามรูปดังนี้
                                                  
                       คําที่ไมมีรูปสระมากอน แลวตอดวยคําที่มีรูปสระ
                                                
                                 ิ
                                      ี
                                            ึ
                                                                               ื
                       -ะ   -า     -      -      -       ื-     -      -   เ-ะ    เ-   เ  - ืะ      เ  -    - ัว ะ    - ัว    เ-า   เ-าะ   -ำ
                                                     ุ
                                                          ู
                             ี
                       เ - ีะ   เ -  แ-   แ-ะ   โ-   โ-ะ  ใ-  ไ-
                                 
                             ู
                       โปรดดตัวอยางการเรียงคําจากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานฉบับปรับปรุงพุทธศักราช 2525
               และ 2542
                       ขั้นที่ 4   ศึกษาเครื่องหมายวรรคตอนที่ใชในพจนานุกรม
                                               ั
                                                                           ํ
                       เคร่องหมายจุลภาค (,) ใชค่นความหมายหรือบทนิยามของคาที่มีความหมาย หลายอยางแตมี
                          ื
               ความหมายคลายๆ กันหรือเปนไวพจนของกัน
                                                
                           
                       ตัวอยาง
                                        
                                            
                       กระตือรือรน ก.รีบเรง, เรงรีบ, ขมีขมัน, มีใจฝกใฝเรารอน
                                                             
                                                                    
                                
                                                                
                                                                  
                       เครื่องหมายอัฒภาค(;)
                       (1) ใชคั่นเครื่องหมายหรือบทนิยามของคําที่มีความหมายหลายอยางแตความหมายมีนัยเนื่องกับ
               ความหมายเดิม
                           
                       ตัวอยาง
                                                   
                         กิ่ง น. สวนที่แยกออกจากลําตน,แขนง;ใชเรียกสวนยอยที่แยกออกไปจากสวนใหญขึ้นอยูกับ
               สวนใหญ  เชน  กิ่งอําเภอ  กิ่งสถานตารวจ;ลักษณะนามเรียกงาชางวา  กิ่ง;เรือ  ชนิดหนึ่งในกระบวน
                                               ี
                                                ํ
               พยุหยาตรา
                         (2)   คั่นบทนิยามที่มีความหมายไมสัมพันธกันเลย
                         ตัวอยาง

                         เจริญ(จะเริน)ก.เติบโต,งดงาม,ทําใหงอกงาม,เชนเจริญทางไมตร,มากขึ้น,ทิ้ง,เชน เจริญยา,ตด
                                                        
                                                                                                      ั
                                                                               ี
               เชน เจริญงาชาง,สาธยาย,สวด,(ในงานมงคล) เชน เจริญพระพุทธมนต เปนตน
                                                                               
                         (3)  คั่นอักษรยอบอกที่มาของคํา
                         ตัวอยาง

                                        ุ
                                        
                         กุณฑล [ทน]น.ตมหู.(ป. ; ส.)
                         คั่นอักษร ป. กับ อักษร ส. ซึ่งมาจากคําวาบาลีกับสันสกฤต
                                                           
   138   139   140   141   142   143   144   145   146   147   148