Page 113 - จรัมบุญ
P. 113
ื
เร่องน้แสดงให้เห็นว่า คนดีน้น เทพดาต้องการเอาตัวไปสวรรค์
ั
ี
เร็วๆ จึงกลายมาเป็นคติเชื่อถือกันในชนบางพวกว่า คนที่ท�าบุญมากๆ
เช่นสร้างโบสถ์วิหารเป็นต้น ถ้าทาเสร็จจัดการฉลองแล้วอายุจะส้น
ั
�
กล่าวคือ เทพยดาจะมารับเอาตัวไป จึงชอบท�าอะไรค้างๆ ไว้เพื่อบอก
เทวดาว่า งานของข้าพเจ้ายังไม่ส�าเร็จเรียบร้อย อย่าเพิ่งมารบกวน คือ
ทางานค้างลวงตาเทพยดาไว้บางทีเทพยดาก็ไม่ยอม มาคว้าเอาตัวไปเสีย
�
ที่งานก�าลังค้างอยู่ เพราะคงรู้ทันว่า นายนี่ นางนี่ มายากมากนักก็ได้
ม.: “เขาเป็นใคร อยู่ที่ไหน”
ื
ท.: “เขาช่อนันทีย์ ชาวเมืองราชคฤห์ พระคุณเจ้าเคยไปฉัน
ภัตตาหารที่บ้านนั้น”
ธ.: เสนอขึ้นมาบ้างว่า ขอหลวงพ่อโมคคัลลานะ เมื่อกลับจาก
ี
ี
ิ
เทวโลกน้แล้ว จงรีบไปหานายนันทีย์ว่า ข้าน้อยน้คิดถึงย่งนัก ขอให้
รีบมาเสวยความสุขบนโลกสวรรค์นี้ดีกว่า อย่าชักช้าเลย”
ม.: “นี่พวกท่านจะให้ฉันประกอบทูตกรรมหรือ” และคงคิดว่า
ชาวสวรรค์ก็ดัดจริตเป็นเหมือนกัน
ื
พระโมคคัลลานะ กลับจากเทวโลกแล้ว เม่อได้โอกาสจึงเข้าเฝ้า
ื
ั
ื
พระบรมศาสดา เพ่อให้เร่องท่ตนเห็นน้นเป็นความรู้แก่ชาวโลก
ี
จึงทูลถามพระบรมศาสดา
ั
ี
�
ม.: “พระพุทธเจ้าข้า นรานรชนท่บาเพ็ญกุศลเข้าข้นปรมะ
แม้ผู้ทาบุญยังมีชีวิตอยู่ในโลกน้ ทิพยปราสาทก็เกิดรอรับผู้น้นจะเป็นได้
ั
�
ี
หรือพระพุทธเจ้าข้า”
พ.: “ดูกรโมคคัลลานะ ปราสาทอันงดงามกว้างขวางผุดขึ้นบน
เทวโลก เพื่อคอยรับรองนายนันทีย์ เธอเห็นมาแล้วมิใช่หรือ มาถาม
ตถาคตเพราะเหตุใด?”
87
จรัมบุญ
