Page 110 - จรัมบุญ
P. 110
ั
หาสมบัติในโลกมาเป็นสมบัติของตนได้น้น ผู้น้นต้องเป็นคนมีบุญบารม ี
ั
อบรมมาดีในอดีตชาติ และอาศัยความดีในปัจจุบันเข้าประกอบด้วย
ี
ื
ั
เพ่อช่วยให้สะดวกในการค้นคว้าหาสมบัติเล้ยงชีวิต ผู้ม่งมีมากก็เพราะ
ทานบารมีในอดีตดีมาก
ี
สัตว์ท่เกิดมาในโลก คิดอย่างหยาบๆ ประมาณ ๖๐ เปอร์เซ็นต์
ี
ท่มีความเป็นอยู่ไม่ค่อยราบร่น คืออดๆ อยากๆ มีความเป็นอยู่มาก
ื
ื
�
ด้วยความขาดแคลน เพราะขาดทานบารมีเป็นเคร่องชาระมลทิน
ี
คือความตระหน่และโลภะ ผู้ม่งมีศรีสุขเพราะทานบารมีของเขาด
ั
ี
ได้บ�าเพ็ญไว้ในอดีตชาติดลบันดาลให้เห็นผลในปัจจุบัน ฉะนั้น ผู้มั่งมี
ิ
ี
ศรีสุขชาติบัณฑิตจึงใช้ความคิดเพ่มพูนทานบารมีอยู่เสมอ ยินด
ในการเสียสละ
ผู้มีอายุยืน ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บเบียดเบียน เพราะเขาบ�าเพ็ญศีล
บารมีมาดีแล้ว เกิดมาไม่วิกลวิการ มีอวัยวะไม่บกพร่อง ส่วนผู้อายุสั้น
เพราะศีลบารมีของเขาน้อย จึงไม่มีโอกาสชมโลกได้นานเหมือนผู้สูงส่ง
ด้วยศีลบารมี
�
ิ
ผู้โง่เขลาเบาปัญญา เพราะไม่ได้บาเพ็ญปัญญาบารมีมาในอดีตชาต
จึงไม่มีโอกาสถอนตนให้พ้นจากหล่ม คือโลกได้
การเกิดมาในโลกนี้ ทุกคนถ้าคิดว่า เรามาเกิดรับผลของงาน
ี
ี
ในโลกท่เกิด คือผลของงานท่เป็นกุศล หรือเป็นอกุศลอันทุกคนได้
ู่
�
�
ทามาแล้วในอดีต ถ้าในอดีตได้ทางานเก่ยวแก่กุศลมาก ชาติน้ดารงอย
ี
ี
�
ในอัตตสัมมาปณิธิ การวางตนไว้ชอบ ประกอบด้วยความเพียรความ
พยายามเป็นต้น อาศัยกุศลเก่าเข้าอุปการะ ก็ย่อมได้รับผลของงานมาก
คือมีความสุข ประกอบด้วยสมบัติบริวาร
ี
ี
ถ้าในอดีตงานเก่ยวแก่การกุศลไม่ดีนัก มากไปด้วยงานท่เป็น
84 จรัมบุญ
