Page 111 - จรัมบุญ
P. 111
ี
ี
อกุศลมีต้นทุนคือบุญติดตัวมาน้อย แม้ในชาติน้มีอัตตสัมมาปณิธิด
ก็หาความสุขได้ยาก เป็นคนไร้โภคสมบัติ บริวารสมบัติ เพราะบกพร่อง
บุญนิธิอันเป็นส่วนอดีต ผลของงานในอดีตก็บันดาลให้ตกทุกข์ได้ยาก
ในชาติปัจจุบัน เม่อได้ใช้ปัญญาพิจารณาแล้วจะเห็นว่าความสุขหรือ
ื
ั
ิ
ทุกข์น้นๆ ล้วนสืบเน่องมาแต่เหตุในอดีตท้งส้น สรุปลงในตัวเราเอง
ั
ื
ว่าได้ท�ามาแต่ในอดีตชาติทั้งสิ้น เมื่อตนได้ท�าบุญอย่างไรไว้ ก็จะต้อง
ั
�
ี
ได้ผลอย่างน้น ความดีทุกอย่างท่ได้บาเพ็ญ ย่อมอานวยผลเกิดรอ
�
ผู้ท�าไว้ก็มี คือตัวเองยังไม่ทันตาย สมบัติเกิดขึ้นรอรับผู้ท�าแล้วในโลก
สวรรค์มีตัวอย่างท่านแสดงไว้ในพระธรรมบทว่า พระโมคคัลลานะเป็น
ผู้ไปพบสมบัติอันนี้ ณ ดาวดึงสพิภพ
ิ
ี
พระเถระรูปน้ทรงฤทธ์เดชมาก เป็นผู้ประเสริฐด้วยปัญญาคุณ
ทรงศีลครองสิกขาบริสุทธ์ สมบูรณ์ด้วยสัมมาอาจาระ เป็นผู้เช่ยวชาญ
ี
ิ
ในฌานสมาบัติยิ่งนัก เป็นผู้สิ้นกิเลสาสวะ ประเสริฐด้วยศักดิ์บริสุทธิ์
ทรงสันโดษ เป็นองค์อรหันต์ คุณสมบัติของมหาโมคคัลลานะปรากฏ
แก่ชาวโลก เหมือนพระจันทร์อันปรากฏกลางหาวในวันเพ็ญ ฉะนั้น
ี
ตามปกติพระโมคคัลลานะ ท่านชอบเท่ยวทัศนาจรไปในเทวโลก
เยี่ยมเทพบุตร เทพธิดาในสรวงสวรรค์ แล้วน�าข่าวมาแจ้งแก่มนุษย์ถึง
ั
อริยธรรมของเทพบุตรเทพธิดาเหล่าน้นว่า เขาทากรรมอันใด จึงบังเกิด
�
ึ
ึ
ในโลกอันมีแต่ความสุข หาความยากจนมิได้ วันหน่ง ท่านข้นสู่เทวโลก
ด้วยวิธีเข้าฌานสมาบัติ อย่างที่เราเข้าใจกันว่า ท่านท�าอิทธิปาฏิหาริย์
เหาะไป
การเหาะเหินเดินอากาศของคนโบราณนน ไปได้ด้วยการทากาย
้
�
ั
วาจา ใจให้บริสุทธิ์ ท�าอิทธิปาฏิหาริย์ได้ แต่เป็นการเหาะได้เฉพาะตัว
เหาะได้เพราะหมดกิเลส
85
จรัมบุญ
