Page 92 - จรัมบุญ
P. 92
ั
พระพุทธเจ้าไม่ทรงเห็นแก่ความสุขส่วนพระองค์เท่าน้น
ี
้
จงไม่ทรงยับยงอย่ด้วยสขวิหารธรรม พระองค์ทรงเสยสละความสุข
ึ
ู
ั
ุ
�
ของพระองค์ให้แก่ชาวโลก ทรงยอมทนทุกข์ยากความลาบากตรากตรา
�
เสด็จไปสู่ท่ไกลโปรดเวไนยสัตว์ ทรงหวังต้งพระทัยอย่างเดียวให้
ั
ี
ี
สัตว์โลกพ้นทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยการปฏิบัติ เป็นดังน้เพราะ
้
ี
พระองค์มีพระเมตตาปรานีเป็นวิหารธรรม โปรดสัตว์ไปอย่างน
จนกว่าจะเข้าพระนิพพาน พระพุทธเจ้าของเรามีพระจริยาอย่างนี้
เทพธิดา “สาธุ พระคุณเจ้า น่าเลื่อมใสแท้ พระองค์ผู้ทรงเป็น
ุ
ั
นาถะของโลกอย่างแท้จรง เป็นผ้นาสตว์ให้พ้นทกข์ ด้วยทรงยอมรบ
ิ
�
ู
ั
ทุกข์เสียเองด้วยการเสด็จไปสู่ที่ไกล ดิฉันขอถวายบังคมพระสัมพุทธะ
ผู้บริสุทธิ์พระองค์นั้น”
ื
ี
พระโมคคัลลานะ “ดีแล้วท่พวกเธอเล่อมใสในอรหันตาธิคุณ
ของพระพุทธเจ้า จะได้เป็นอุปนิสัยให้เข้าถึงโลกุตตรธรรมต่อไป
ถ้าไม่เป็นการหนักใจแก่พวกเธอ ฉันจะขอถามพวกเธอบ้างว่า เธอท�า
กุศลใดจึงมาเกิดเป็นนางฟ้าบนสวรรค์”
66 จรัมบุญ
