Page 93 - จรัมบุญ
P. 93
พระโมคคัลลำนะแสดงธรรม
ทพธิดาองค์หนึ่ง “จะเป็นการสมควรหรือที่ถามถึงเบื้องหลังของ
ื
ี
ื
เผู้อ่น จะเสียมรรยาทหรือเปล่า ถ้าเอาเร่องท่ควรปิดไปเปิดให้
ชาวบ้านเขาติฉินนินทา จะงามหน้าหรือพระคุณเจ้า”
พระโมคคัลลานะ “อย่าสํานวนมากนักเลยแม่ชาวสวรรค์
ในโลกทุกชั้นผู้จะไม่ถูกนินทาไม่มีเลย เรารับรองว่าปลอดภัยที่สุด”
ื
เทพธิดา “เม่อพระคุณเจ้าต้องการทราบก็จะแจ้งถวาย เม่อสมัย
ื
ั
ี
ยังเป็นมนุษย์ทางานเก่ยวข้องกับคนหมู่มาก ประชาชนเหล่าน้นมีฐานะ
�
ไม่เสมอกันมีสกุลต่างกัน มีคนหยาบ คนสุภาพ คนเหยียดหยาม
ี
ดิฉันน้อยู่ในระดับตาน้อยท้งปัญญาท้งฐานะ แทบทุกวันมีแต่คน
ั
ั
่
�
พูดเหยียบหยามบ้าง ดูหมิ่นด้วยสายตาด้วย กล่าวค�ากระทบให้เจ็บใจ
�
ทุกคร้งชอกชาในหัวอกแทบระเบิดออกมา อยากจะโต้ตอบให้สาสม
ั
้
กับความยะโสของคน ค�าเสียดสีนั้นๆ มันเสียดแทงที่ดวงใจ บางครั้ง
้
�
ถึงกับนาตาไหลเพราะชาใจในวาสนาของตน จะเป็นเวรกรรมแต่ปางใด
�
้
บางครั้งก็คิดจะตอบแทนด้วยอาวุธก็มี ความโกรธนี่ชั่วนัก เป็นเหตุให้
เกิดความเคียดแค้นจองเวร”
67
จรัมบุญ
