Page 98 - จรัมบุญ
P. 98
ั
พระโมคคัลลานะ ดูราอัปสรผู้เฉิดโฉม พระธรรมจักรน้น
ิ
ิ
ั
ี
ุ
ทพระพทธเจ้าทรงหมนแล้ว ณ ป่าอสปตนมฤคทายวน ทรงแสดง
่
ุ
ของจริง ๔ ประการคือ
ทุกข์ สิ่งที่ทนได้ยาก ว่า ควรกําหนดรู้
สมุทัย เหตุให้ทุกข์เกิด ว่า ควรละเสีย
นิโรธ ความดับทุกข์ ว่า ควรทําให้แจ้ง
มรรค ทางดับทุกข์ ว่า ควรให้เจริญ
เทพธิดา “ทุกข์ คือ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ความพลัดพรากจากกัน
ความปรารถนาไม่สมหวัง ความประสบกับอารมณ์ท่ไม่ปรารถนา
ี
ใช่ไหมพระคุณท่าน”
พระโมคคัลลานะ “ใช่แล้ว”
่
�
เทพธิดา “ไม่เห็นจะยากอะไร เห็นอยู่วันยังคาจะมาคนึงกาหนด
�
อะไรให้เสียเวลา เกิดมาก็เห็นอย่างนั้น นี่ท่านคงเอาธรรมเก๊ๆ มาลวง
ชาวสวรรค์”
พระโมคคัลลานะ “อย่าอวดดี รู้อย่างพวกเธอน่นแหละ
ั
เขาเรียกว่ารู้อย่างคนโง่”
เทพธิดา “ฟังพูดเข้า เพราะจริงน๊ะท่าน ท�าไมจะต้องมาเสียดสี
กันถึงบนสวรรค์”
ี
ื
้
พระโมคคัลลานะ “เสียดสีอะไร เม่อพวกเธออวดรู้อย่างน
จะมาฟังเอาแก้ววิมานอะไร ฟังยังไม่ได้ศัพท์จับไปกระเดียด อย่างน ้ ี
แสดงว่าโง่เต็มฟ้า”
ิ
ู้
่
ี
เทพธิดา “เหยยดหยามดฉันผเดียวไม่พอ ท่านวาเสียหมดฟ้าเลย
ถ้าอย่างนั้นเห็นอย่างไรในเรื่องทุกข์ ขอช่วยชี้แจงด้วย
72 จรัมบุญ
