Page 103 - จรัมบุญ
P. 103
เทพธิดา “บอกได้ไม่ขัดข้อง ขอถามก่อนว่า ท่านเป็นคนชนิดไหน
ั
จึงได้ซุ่มซ่ามมาถึงสวรรค์ช้นฟ้า ได้ยินว่าทางวินัยเขาห้ามไปไหนผู้เดียว
ท�าไมท่านมาได้ไม่เอื้อเฟื้อต่อพระวินัย”
พระโมคคัลลานะ “เป็นจริงดังเธอว่า แต่ฉันมาโปรดสัตว์ ไม่ต้อง
มีใครติดตามก็ได้ ถ้ากิจอย่างอื่นก็ควรมีเพื่อนร่วมทาง จะเป็นใครก็ได้
อย่าให้เป็นสตรีเพศก็แล้วกัน”
เทพธิดา “หม้อกลมๆ นั้น เขาเรียกว่าอะไร เอามาท�าไม”
พระโมคคัลลานะ “บาตรๆ ๆ แม่เทพธิดาผู้งอนงาม”
เทพธิดา “ส�าหรับท�าอะไร”
�
พระโมคคัลลานะ “สาหรับบิณฑบาตฉัน เช้าๆ ออกไปจากท่พัก
ี
อุ้มบาตรเดินสังวรไป คือมองไปข้างหน้าเพียง ๔ ศอก ไม่ล๊อกแล๊ก
ใครเขาอยากทาบุญเขาก็เอาอาหารมาใส่บาตร เม่อพอฉัน ก็กลับมา
ื
�
ื
ี
ฉันในท่อันสมควร พระภิกษุไม่มีอาชีพอย่างอ่น ต้องอาศัยชาวบ้าน
ผู้มีศรัทธาอุปการะ บาตรจึงต้องมีทุกองค์ขาดไม่ได้”
�
ี
เทพธิดา “ลักษณะก็คือขอทานตรงๆ แต่เปล่ยนคาพูดให้สุนทร ี
แก่หูว่า บิณฑบาต ถึงอย่างไรก็อยู่ในเครือเดียวกับขอทาน”
พระโมคคัลลานะ “อย่าเหยียดหยามพระภิกษุ แม่รูปงาม
ขอทานนั้นต้องออกปากร้องขอเขา ด้วยร้องเพลงให้ฟังบ้าง พรรณนา
ความทกข์ของตนบ้าง กล่าวสรรเสรญการให้ทานบ้าง เพอให้ผ้ฟัง
่
ื
ู
ิ
ุ
เกิดสงสาร จะได้เฉล่ยวัตถุให้แก่ตน ส่วนสมณะไม่เป็นคนอย่างน้น
ั
ี
เดินไปเฉยๆ ใครใส่ให้ก็รับ ไม่ใส่ก็ไม่รบกวน ไม่ออกปากร้องขอ วันไหน
ไม่มีคนศรัทธาใส่บาตรก็ไม่ต้องฉันอดเอา”
77
จรัมบุญ
