Page 104 - ข้อกำหนดวินัย และการดำเนินการทางวินัย การอุทธรณ์ และการร้องทุกข์ ของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา
P. 104

95

                                หลักเกณฑ์และวิธีการสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน
                                (1) มีเหตุที่อาจถูกสั่งพักราชการได้
                                                                                         ิ

                                                             ิ
                                (2) จะต้องเป็นกรณีที่ผู้มีอานาจพจารณาเห็นว่าการสอบสวนหรือพจารณากรณีหรือคดีนั้น
                  จะไม่แล้วเสร็จโดยเร็ว
                                ขั้นตอนและวิธีการเช่นเดียวกับการสั่งพกราชการ  ในกรณีที่มีการสั่งพกราชการไว้แล้ว
                                                                                              ั
                                                                   ั
                  แต่มีเหตุอันควรต้องสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน จะสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนอีกชั้นหนึ่งก็ได้ โดยสั่งให้มีผล
                  ตั้งแต่วันพักราชการเป็นต้นไป

                                ผลของการสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน
                                (1)  ผู้ถูกสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน  ย่อมพนสภาพการเป็นข้าราชการและต้องออกจาก
                                                                       ้
                  ราชการไปชั่วคราว  เป็นการออกจากราชการที่ไม่เด็ดขาด  จะต้องมีการสั่งการอย่างใดอย่างหนึ่ง  เมื่อสอบสวน

                  พิจารณาเสร็จแล้วอีกชั้นหนึ่ง
                                (2) ผู้นั้นมีสิทธิร้องทุกข์ต่อ ก.ค.ศ. ได้
                                                       ื่
                                (3) อาจบรรจุแต่งตั้งบุคคลอนด ารงต าแหน่งนั้นได้ แต่ผู้บังคับบัญชาต้องค านึงด้วยว่าหากผลการ
                  สอบสวนพิจารณาเสร็จแล้วปรากฏว่าผู้นั้นมิได้กระท าผิดหรือกระท าผิดแต่ไม่ถึงต้องออกจากราชการจะมีต าแหน่งอน
                                                                                                           ื่
                  ที่เทียบเท่ารองรับหรือไม่

                  การสั่งให้ผู้ถูกพักราชการหรือผู้ถูกให้ออกจากราชการไว้ก่อนกลับเข้ารับราชการ

                                หมายถึง  การสั่งให้ผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการ หรือกลับเข้ารับราชการและแต่งตั้งให้
                              ี
                                                ้
                  ด ารงต าแหน่งอกครั้งหนึ่ง หลังจากให้พนจากต าแหน่งหน้าที่หรือออกจากราชการไปชั่วคราว มาตรา 103  บัญญัติว่า
                  “...แต่ถ้าภายหลังปรากฏผลการสอบสวนพจารณาว่าผู้นั้นมิได้กระท าผิดหรือกระท าผิดไม่ถึงกับจะถูกลงโทษ
                                                      ิ
                                                                                        ื่

                  ปลดออก หรือไล่ออกจากราชการ และไม่มีกรณีที่จะต้องออกจากราชการด้วยเหตุอน ก็ให้ผู้มีอานาจดังกล่าว
                  สั่งให้ผู้นั้นกลับเข้ารับราชการในต าแหน่งและวิทยฐานะเดิม  หรือต าแหน่งเดียวกับที่ผู้นั้นมีคุณสมบัติ
                  ตรงตามคุณสมบัติเฉพาะส าหรับต าแหน่งและวิทยฐานะนั้น ทั้งนี้ ให้น ามาตรา 100 วรรคหก มาใช้บังคับโดยอนุโลม...”
                  หมายความว่า  การด าเนินการตามมาตรา 103 นี้  ถ้าผู้บังคับบัญชาผู้มีอานาจสั่งบรรจุและแต่งตั้งไม่ด าเนินการ

                  กฎหมายให้อ านาจผู้บังคับบัญชาชั้นเหนือผู้มีอ านาจสั่งบรรจุและแต่งตั้งได้

                                                   ั
                                ส าหรับการสั่งให้ผู้ถูกพกราชการ หรือให้ออกจากราชการไว้ก่อน กลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการ
                  กลับเข้ารับราชการตามเดิมนั้น ต้องสั่งเป็นปัจจุบันนับแต่วันที่มีค าสั่งหรือสั่งให้มีผลไปข้างหน้า โดยอาจค านึงถึง
                  ความสะดวกในการคิดค านวณเงินเดือนด้วย เช่น สั่งให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 หรือวันที่ 15 ของเดือน กฎหมายไม่อนุญาตให้
                  สั่งย้อนหลังได้เนื่องจากขัดกับข้อเท็จจริง  (หนังสือส านักงาน ก.พ. ที่ นร 0709.2/893 ลงวันที่ 26 พฤศจิกายน 2542

                  ตอบข้อหารือกรมบัญชีกลาง)
                                                                              ั
                                การพิจารณาภายหลังการสอบสวนเสร็จสิ้น  กรณีที่มีการสั่งพกราชการหรือให้ออกจากราชการไว้ก่อน
                  มีหลักเกณฑ์ สรุปได้ดังนี้

                                (1) ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นกระท าผิดวินัยอย่างร้ายแรงให้ด าเนินการตามมาตรา 100 วรรคสี่
                  หรือมาตรา 134 แล้วแต่กรณี
   99   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109