Page 95 - ข้อกำหนดวินัย และการดำเนินการทางวินัย การอุทธรณ์ และการร้องทุกข์ ของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา
P. 95

86

                                (3)  กรณีความผิดวินัยเล็กน้อย และมีเหตุอันควรงดโทษ  จะงดโทษโดยให้ท าทัณฑ์บน เป็นหนังสือ
                  หรือว่ากล่าวตักเตือนก็ได้
                                                                                                        ั
                                ในการลดหย่อนโทษ ผู้บังคับบัญชาต้องวางโทษก่อนว่าควรลงโทษสถานใด แต่มีเหตุอนควร
                  ลดหย่อนโทษอย่างไรจึงให้ลงโทษสถานใด หรือให้ลดหย่อนเป็นสถานใด

                                ทั้งนี้ กรณีทุจริตต่อหน้าที่ราชการซึ่งมติคณะรัฐมนตรีเห็นว่าควรไล่ออกจากราชการเท่านั้น
                  โดยเห็นว่าการน าเงินที่ทุจริตไปแล้วมาคืนไม่เป็นเหตุลดหย่อนโทษ
                                2. หลักมโนธรรม คือ การพิจารณาก าหนดโทษให้เหมาะสมตามควรแก่กรณี เช่น ความผิดร้ายแรง
                  ก็ต้องก าหนดโทษร้ายแรง  ความผิดไม่ร้ายแรงก็ต้องก าหนดโทษไม่ร้ายแรง ให้เหมาะสมกับกรณีความผิด

                                                           ิ
                                3. หลักความเป็นธรรม คือ ต้องพจารณาก าหนดโทษโดยเสมอหน้ากัน ใครท าผิดก็ต้องถูกลงโทษ
                  ไม่มีการยกเว้น ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง กระท าผิดอย่างเดียวกันควรต้องลงโทษเท่ากัน อย่างไรก็ดีแม้จะเป็นความผิด
                  อย่างเดียวกัน แต่พฤติการณ์แห่งการกระท าอาจไม่เหมือนกันโทษจึงอาจแตกต่างกันได้

                                4. นโยบายของทางราชการ  ผู้บังคับบัญชาควรจะได้รับทราบนโยบายของทางราชการในการปราบปราม
                                                                    ิ
                  กวดขันการกระท าผิดต่าง ๆ เพื่อน ามาเป็นหลักในการใช้ดุลพนิจก าหนดระดับโทษให้ได้มาตรฐานตามนโยบาย
                  ของทางราชการ
                                การใช้ดุลพนิจในการพจารณาความผิดและก าหนดโทษทางวินัยนั้น นอกจากผู้บังคับบัญชา
                                                   ิ
                                          ิ
                  หรือผู้ด าเนินการทางวินัยจะต้องใช้ดุลพินิจภายในกรอบที่กฎหมายบัญญัติไว้แล้ว การใช้ดุลพินิจจะต้องมีเหตุผล
                  ที่รับฟังได้  และอยู่บนพื้นฐานของข้อเท็จจริงที่ถูกต้องด้วย ในทางปฏิบัติองค์กรหรือหน่วยงานของรัฐจึงมีการก าหนด
                                                                                ื่
                  แนวทางการใช้ดุลพินิจในการก าหนดโทษภายในองค์กรหรือหน่วยงานของตน เพอให้ผู้ด าเนินการทางวินัยใช้ดุลพนิจ
                                                                                                          ิ
                  ไปในทิศทางหรือมาตรฐานเดียวกัน

                  การลงโทษทางวินัย
                                การลงโทษทางวินัยเป็นมาตรการหนึ่งในการรักษาวินัย นอกเหนือจากการส่งเสริมให้

                                                   ื่
                                                                                                ื่
                  ข้าราชการมีวินัย โดยมีวัตถุประสงค์เพอเป็นการปูองปรามมิให้มีการกระท าผิดวินัย และเพอประสิทธิภาพ
                  ในการปฏิบัติราชการ
                                หลักเกณฑ์และวิธีการลงโทษ
                                1. ห้ามลงโทษผู้ที่ไม่มีความผิด
                                2. ต้องลงโทษให้เหมาะสมกับความผิด

                                3. การลงโทษต้องไม่เป็นไปโดยพยาบาท  อคติ  โทสะจริต
                                4. โดยปกติห้ามลงโทษโดยให้มีผลย้อนหลัง  ยกเว้นกรณีที่ระเบียบ ก.ค.ศ. ว่าด้วยวิธีการออกค าสั่ง
                  เกี่ยวกับการลงโทษทางวินัยข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2548 ประกอบระเบียบ ก.ค.ศ. ว่าด้วย

                  วันออกจากราชการของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2548 ก าหนดให้ย้อนหลังได้  เช่น
                                      -  กรณีละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่า 15 วัน และไม่กลับมา
                  ปฏิบัติราชการอีกเลย
                                         - การลงโทษปลดออกหรือไล่ออกจากราชการส าหรับผู้ที่ออกจากราชการไปแล้ว

                                            - กรณีที่ได้มีค าสั่งพักราชการหรือค าสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน
   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100