Page 41 - นาวิกศาสตร์ ธันวาคม ๒๕๖๑
P. 41
ี
ื
ื
เพอท่เมอจบกำรเรียนแล้วจะได้เป็นผู้ใหญ่พอดี ดงนน
่
่
ั
้
ั
ท่ำนจงได้เป็นมหำดเลกในกรมฯ เสนำบดกระทรวง
็
ี
ึ
ั
ู
กลำโหม ไปพกอำศยอย่ในบรเวณวงรมคลองมหำนำค
ั
ิ
ั
ิ
ี
ท�ำหน้ำท่มหำดเล็กและรอเข้ำโรงเรียนนำยร้อยในปีต่อไป
ี
อย่ำงไรกดในระยะปลำย พ.ศ. ๒๔๔๘ ในเดอน
็
ื
มกรำคม พระเจ้ำลูกยำเธอ พระองค์เจ้ำวุฒิไชยเฉลิมลำภ
พระอนุชำของพระเจ้ำลูกยำเธอ พระองค์เจ้ำจิรประวัต ิ
นายเรือโท สว่าง โกมลวิภาต : หนังสือประวัติกองทัพอากาศ
วรเดช กรมหลวงนครไชยสุรเดช ซึ่งส�ำเร็จกำรศึกษำวิชำ
ื
ลูกชายชาวนา ทหำรเรอจำกประเทศอังกฤษกลับมำถึงกรุงเทพมหำนคร
จำกกำรสืบหำประวัติของ นำยเรือโทสว่ำง แต่พระองค์ยังไม่มีมหำดเล็ก กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช
ี
โกมลวิภำต ท่มีผู้เรียบเรียงตีพิมพ์ไว้ในหนังสืออนุสรณ์ จึงมอบเด็กชำยสว่ำงให้ไปเป็นมหำดเล็กในพระองค์เจ้ำ
งำนพระรำชทำนเพลิงศพของท่ำนประกอบกับค�ำบอกเล่ำ วุฒิไชยเฉลิมลำภ ต่อมำหลังจำกพระองค์เจ้ำวุฒิไชย
ของบุตรชำยคนเล็กของท่ำนได้ควำมว่ำ นำยเรือโท สว่ำง เฉลิมลำภรับรำชกำรในกรมทหำรเรือแล้ว ในประมำณ
โกมลวิภำต เป็นชำวอ�ำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์ ปี พ.ศ. ๒๔๕๐ ซึ่งขณะนั้นเด็กชำยสว่ำงอำยุได้ ๑๔ ปี
ื
ี
ื
เกิดเม่อวันพุธท่ ๓ พฤษภำคม พ.ศ. ๒๔๓๖ บิดำช่อ พระองค์จึงส่งไปเข้ำเรียนโรงเรียนนำยเรือ
ื
นำยเปล่ยน มำรดำช่อ นำงลี ประกอบอำชีพท�ำนำ
ี
เม่อแรกก�ำเนิดบิดำมำรดำต้งช่อว่ำเด็กชำย “อู๊ด” ก�าเนิดในราชนาวี
ั
ื
ื
ู
ิ
ื
ี
ื
ั
ี
ื
คร้นเจริญวัยข้นจึงได้ไปพักอำศัยอยู่กับพ่สำวช่อ นกเรยนนายเรือสว่าง หรอ อ๊ด เม่อเร่มเข้ำเรียน
ั
ึ
ื
ื
่
ี
ี
ื
ี
่
นำงแปลก ซ่งมีสำมีเป็นคนในสกุลวรรณบูรณ์ท่บ้ำน โรงเรยนนำยเรอเป็นระยะท นำยพลเรอตร กรมหมน
ึ
ี
ิ
ิ
ุ
ี
ต�ำบลโรงม้ำ หมู่ท่ ๒ (ปัจจบันคือต�ำบลรำชสถตย์) ชุมพรเขตร์อุดมศักด์ ทรงปรับปรุงกำรเรียนโรงเรียนนำยเรือ
ู
ื
ื
้
ั
อ�ำเภอไชโย จังหวัดอ่ำงทอง จึงได้เรียนหนังสือ ก - ข และทรงเป็นครสอนนักเรียนนำยเรอในเวลำนน ต่อมำเม่อ
ั
ี
ี
ื
ท่วัดใกล้ ๆ บ้ำนช่อ “วัดวงษ์ภำสนำรำม” ต้งอยู่หมู่ท่ ๔ สอบผ่ำนหลักสูตรโรงเรียนนำยเรือเพียงชั้น ๕ ขณะอำยุ
ต�ำบลเดียวกัน จนกระท่ง พ.ศ. ๒๔๔๔ ขณะอำยุได้ ประมำณ ๒๒ ปี ได้รับค�ำสั่งแต่งตั้งเป็น “นักเรียนท�ำกำร
ั
ี
ึ
๘ ขวบ บิดำมำรดำจึงฝำกกับญำติซ่งมีศักด์เป็นพ่ชำย นำยเรือ” ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษำยน พ.ศ. ๒๔๕๘ กับได้รับ
ิ
ี
ั
ั
ั
ื
(ลูกผู้พ่) ทำงฝ่ำยลูกเขยช่อ พระมหำแก้ว วรรณบูรณ์ ค�ำส่งแต่งต้งเป็น “นำยตอนกรำบขวำ” กองเรือกลช้นท่ ๔
ี
ี
ซ่งบวชจ�ำพรรษำอยู่ท่วัดเทพศิรินทร์ ให้เป็นเด็กวัด กรมชุมพลทหำรเรือ ในวันที่ ๑๒ เมษำยน พ.ศ. ๒๔๕๘
ึ
ี
รับใช้ปรนนิบัติ เด็กชำยอู๊ดจึงได้เรียนหนังสือที่โรงเรียน และในเดือนเดียวกันน้ พระเจ้ำลูกยำเธอ พระองค์เจ้ำ
ื
ุ
เทพศรนทร์จนจบประโยค ๔ ขณะอำย ๑๒ ปี เมอ วุฒิไชยเฉลิมลำภ ผู้บังคับกำรกรมชุมพลทหำรเรือ
ิ
ิ
่
ึ
ื
ื
พ.ศ. ๒๔๔๘ ได้น�ำช่อข้ำรำชกำรทหำรเรือซ่งมีช่อนักเรียนท�ำกำร
ั
ต่อจำกน้นพระมหำแก้วได้น�ำตัวเด็กชำยอู๊ด นำยเรือสว่ำงรวมอยู่ด้วยเสนอต่อกระทรวงทหำรเรือ
็
้
ุ
ึ
้
ั
่
ื
�
ู
ไปถวำยเป็นมหำดเล็กในพระเจ้ำลูกยำเธอ พระองค์เจ้ำ เพอนำขนกรำบบงคมทล พระบำทสมเดจพระมงกฎเกลำ
จิรประวัติวรเดช กรมหลวงนครไชยสุรเดช เสนำบด ี เจ้ำอยู่หัว ขอพระรำชทำนนำมสกุล ได้รับพระรำชทำน
่
ั
ิ
ี
ุ
ื
่
กระทรวงกลำโหม พระองค์ประทำนชอให้ใหม่ว่ำ นำมสกล “โกมลวภำต” ในวนท ๒๘ เมษำยน พ.ศ. ๒๔๕๘
ื
ิ
เด็กชำย “สว่ำง” และทรงด�ำริจะให้เป็นนักเรียนนำยร้อย จึงเร่มใช้ช่อและนำมสกุล “นักเรียนท�ำกำรนำยเรือ สว่ำง
ึ
ั
ั
ซ่งขณะน้นก�ำหนดหลักสูตรให้เร่มเรียนต้งแต่เด็ก ๆ โกมลวิภำต” นับแต่นั้นมำ
ิ
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๑๐๑ เล่มที่ ๑๒ ประจำ�เดือน ธันว�คม ๒๕๖๑ 39
���������.indd 39 12/20/2561 BE 10:59 AM
