Page 102 -
P. 102
�
ู
่
ี
�
ี
ี
ตลอดจนตาบลททต้องการการดแลเป็นพเศษ เป็นต้น ไปเสียทุกอย่าง และท่สาคัญคือยังมีนายทหารท่ดี มีความ
่
ี
ิ
�
ื
ี
�
กว่าเรือจะถึงวาระปลดระวางประจาการในอีกหลายสิบปี สามารถอีกมากมายท่เลือกทางานด้านอ่นด้วยเหตุผล
ข้างหน้า หากสมุดบันทึกน้ยังอยู่ก็น่าจะเป็นเอกสาร ความจ�าเป็นต่าง ๆ กัน หรืออาจเพียงเพราะจังหวะชีวิต
ี
ี
ั
�
ที่ทรงคุณค่าเล่มหนึ่งเลยทีเดียว ทาให้ท่านเหล่าน้นไม่ได้รับโอกาสท่จะได้เป็นผู้บังคับการเรือ
�
่
ั
ี
ี
่
เรือของเรากลบเข้าสู่ท่าเรือแหลมเทียนในสภาพท ี ่ สาหรับผู้เขยนแล้ว ช่วงเวลาทได้ทาหน้าทกับเรือ
ี
�
ั
ั
�
สมบูรณ์ Victory Flags จ�านวน ๑๐ ผืน โบกปลิวสะบัด ลาน ตงแต่หวหน้ากาลงพลชดรบเรอ หวหน้าเจ้าหน้าท ่ ี
้
้
ี
ั
ั
ุ
ั
ื
�
ั
ี
ี
ึ
ยาวต้งแต่เสาพรวนไปจนถึงดาดฟ้า 01 แสดงถึง ทดลองเรือ จนถึงวันท่เรือข้นระวางประจาการท่ได้รับผิดชอบ
�
ั
�
ิ
�
ผลงานการจับกุมรวมท้งส้น ๑๐ ลา ท่พวกเราร่วมมือ เรือและกาลังพลประจาเรือในฐานะ “ผู้บังคับการเรือ”
ี
�
�
ร่วมใจกันทามาในระยะเวลา ๔ เดือน ท่ผ่านมาอย่าง อย่างถูกต้องตามกฎหมาย จนถึงวันสุดท้ายท่เรือกลับจาก
ี
ี
สง่างาม ปฏิบัติราชการภาคใต้ ก็เป็นเวลารวมเกือบ ๔ ปี แน่นอนว่า
ี
ึ
ั
ิ
ึ
ี
ี
พิธีรับ-ส่งหน้าท่ท่เรียบง่ายท่สุดถูกจัดข้นท่ท้ายเรือ มีส่งต่าง ๆ เกิดข้นมากมาย ได้รับท้งการเรียนรู้
ี
แทบจะในทันทีภายหลังจากเข้าเทียบเสร็จ ในรูปแบบ ประสบการณ์ และมิตรภาพ รวมทั้ง สุข ทุกข์ สนุก เศร้า
ิ
ี
ี
ของชาวเรือท่เพ่งกลับจากการปฏิบัติหน้าท่ห่างครอบครัว สมหวัง ผิดหวัง หัวเราะ (แต่ไม่เคยร้องไห้) ครบทุกรสชาต ิ
�
ั
�
มาถึง ๔ เดือนเต็ม แน่นอนว่าผู้เขียนยึดม่นคาแนะนา
ของหนังสือ “Command at Sea” อย่างเคร่งครัดท ี ่
ื
ั
ั
ระบว่าผ้บงคบการเรอทส่งหน้าทควรไปจากเรออย่าง
ุ
ี
่
ู
ื
ี
่
ี
ิ
รวดเร็วท่สุด และต้องจากไปอย่างสมบูรณ์ไม่มีส่งใด
ติดค้างอีก
ี
ุ
้
ื
่
ี
ื
่
้
ี
ั
บทความสน ๆ ทมเนอหากินใจทสดจากหนงสอ
ั
ั
�
�
�
ู
ดงกล่าวถกนามาอ่านก่อนคากล่าวส่งมอบอานาจการ
�
บังคับบัญชาเรือและกาลังพลประจาเรือให้กับผู้บังคับการ
�
เรือท่านใหม่
“ผู้บังคับการเรือแบกรับทุกสิ่ง การน�าเรือเข้าเทียบครั้งสุดท้ายเป็นความรู้สึกที่ไม่อาจลืมเลือน
ี
�
ี
�
สาหรับเขา ไม่มีหน้าท่ยาม ไม่มีเวลาท่กาหนดชัดเจน เมื่อผู้เขียนมอง “เธอ” ณ เวลานี้ “เธอ” ที่ผู้เขียน
ว่าจะว่าง จะได้พักผ่อน หรือถ้าเป็นไปได้จะได้นอนหลับ เห็นและหลงรักต้งแต่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง จนถึงวันท่เธอ
ั
ี
ิ
เมื่อใด ได้ถือกาเนิด ผ่านเวลาท่เธอเร่มหัดเดิน เติบโต จน ณ วันน ้ ี
�
ี
ี
ึ
ั
เขาเป็นคนท่แข็งแกร่ง เยือกเย็น ไม่โอดครวญ เธอไม่ได้เป็นเพียงแค่สาวน้อย ผู้เลอโฉมคนหน่งเท่าน้น
และเป็นที่พึ่งพาได้อย่างวิเศษ แต่เธอได้กลายเป็น “อัศวินสาว” ผู้มีประสบการณ์ในการ
ื
นี่คือคุณลักษณะที่ผู้บังคับการเรือต้องมี” ต่อสู้ และมีผลงานเล่องลือพอตัว แน่นอนว่ามันเป็นแค่
ั
ิ
- Nicholas Monsaratt, “The Cruel Sea” การเร่มต้นในย่างก้าวอันยาวนานของชีวิตของเธอเท่าน้น
ส่งท้าย เธอยังจะต้องเรียนรู้ สั่งสมประสบการณ์ ฟันผ่าอุปสรรค
แน่นอนว่าการเป็นผู้บังคับการเรือถือเป็น Mile- อีกนานับประการในอนาคต และแน่นอนอีกเช่นกัน
ี
stone ที่ส�าคัญของนายทหารเรือพรรคนาวิน แต่ก็ไม่ใช่ ท่เธอจะมีโอกาสได้สร้างช่อเสียงให้กับตัวเธอเอง และ
ื
ิ
ี
ี
�
�
ทุกส่งของชีวิตราชการ ไม่ได้มีอะไรท่บ่งบอกว่าผู้ท่เป็น ราชนาวีอีกมากมาย สมดังคาขวัญประจาตัวของเธอ
หรือเคยเป็นผู้บังคับการเรือจะมีความรู้ความสามารถ “ด่านหน้า กล้าหาญ”
นาวิกศาสตร์ 100
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕
