Page 55 -

๒ ภาคปลายปี วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑ “ได้ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๒ ไม่ได้บันทึกเวลาไว้ แต่บันทึกไว้ว่า
�
ี
ึ
ิ
ื
ี
ลาดับท่ ๓ แต่ใช้เวลาถึง ๔๑ นาที” สาเหตุท่ใช้เวลามากข้น “ลงเรือกระเชียงแล้ว เม่อเร่มตี หลักกระเชียงก็หลุด แสดงว่า
ื
้
ึ
ี
�
ั
เน่องจากเป็นการไต่เกาะในเวลานาข้น ช้นปีท่ ๓ ภาค ไม่มีการตรวจสอบความพร้อมของเรือกระเชียง ซ่งไม่ทราบ
ึ
ี
ปลายปี วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๒ ไม่ได้บันทึก ว่าเป็นความผิดพลาดของใคร สาหรับการตีวันน้ ข้าพเจ้า
�
้
�
ี
ั
�
เวลาไว้ แต่บันทึกไว้ว่า “สาหรับการไต่เกาะวันน้ มีนา คิดว่ายากท่สุดเพราะเจอท้งคล่น ลม และฝน เรือก ็
ื
ี
�
ึ
�
ี
�
ข้นสูงมาก ทาให้การไต่เกาะมีความลาบากยากเข็ญมาก ไม่สมบูรณ์ ทาให้ได้ผลไม่ดีเท่าท่ควร แต่ก็ฝึกความอดทน
ึ
ี
นัก และประกอบกับนักเรียนส่วนมากได้รับบาดเจ็บและ ได้ดีทีเดียว” ซ่งครูท่านท่ตรวจสมุดจดหมายเหตุ เขียน
ั
�
ี
เป็นอันตรายเป็นจานวนมาก ข้าพเจ้าจึงคิดว่า ไม่คุ้ม ตอบว่า “การคิดในแง่ดี ก็จะได้ประโยชน์” และช้นปีท่ ๔
ี
ี
กับการฝึกคร้งน้ เพราะอาจเกิดอันตรายถึงชีวิตได้ คร้งต่อไป ภาคปลายปี วันท่ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ “เรือลาของ
�
ั
ั
ในการไต่เกาะ ข้าพเจ้าขอเสนอให้ไต่เกาะเวลาท่นาลง” ข้าพเจ้าใช้เวลา ๒ ชั่วโมง ๓๐ นาที....ในการฝึกครั้งนี้ ซึ่ง
ี
้
�
ี
ทั้งนี้ครูผู้ตรวจได้เขียนตอบว่า “จะน�าเรียน มฝ.นนร...... เป็นเวลาท่ไม่ดีนัก แต่ข้าพเจ้าก็พอใจ เพราะชุดเรามีความ
�
�
เขียนให้มาก ๆ ไว้ทุกวัน วันข้างหน้านามาอ่านนามา สามัคคีกันดีไม่ทะเลาะกันเลย” ดังนั้น หัวใจส�าคัญของ
ุ
ั
ี
ุ
�
้
ั
ั
ุ
ึ
้
ปรบปรงได้” ทงนการเขยนสมดจดหมายเหตประจาตว การฝึกกระเชียงคือความอดทน และความสามัคคี ซ่ง
ี
ื
�
ื
นนร. รวมท้งของ นรจ. หรอนักเรียนในหลักสูตรอ่น ๆ ผู้เขียนได้นาการฝึกกระเชียงทนไปใช้ในการฝึกหลักสูตร
ั
�
่
ั
มีประโยชน์อย่างมาก สาหรับการไต่เกาะในช้นปีท่ ๔ นักเรียนข้าราชการกลาโหมพลเรือนตากว่าช้นสัญญาบัตร
ั
ี
�
ภาคปลายปี วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ ไม่ได้ ที่เข้ารับการฝึกอบรมที่ รร.ชุมพลฯ ยศ.ทร. ซึ่งผลการฝึก
ี
ั
ื
บันทึกเวลาไว้ แต่บันทึกไว้ว่า “วันน้ต่นต้งแต่ ๐๕๐๐ ท�าให้นักเรียนมีความอดทน (ก้นแตก มือแตก เมาคลื่น
และเร่มไต่เกาะเวลา ๐๖๑๕ การไต่เกาะก็เป็นไปด้วย แดดร้อน โดนด้ามกระเชียงกระแทกหลัง) และมีความรัก
ิ
ั
ความยากล�าบากเพราะน�้าขึ้นสูงมาก รวมทั้งคลื่นลมแรง ความสามัคคีกันเพ่มมากข้น รวมท้งยังได้รู้จักคาว่า “ลงเรือ
�
ึ
ิ
จึงมีทางเลือกว่าจะปีนเขา หรือจะว่ายน�้าไป ซึ่งอันตราย ลาเดียวกัน” แล้วต้องช่วยกัน (กระเชียง) ทุกคน เพ่อให้เรือ
�
ื
�
ั
�
สาหรับนักเรียนมาก กว่าจะไต่เกาะเสร็จก็เกือบ ๐๙๐๐ ทาให้ ไปถึงจุดหมายปลายทางตามท่ต้งเป้าหมายไว้ ได้เรียนรู้
ี
ี
่
ั
ั
ี
ี
�
�
ี
การออกเรือไปสงขลาช้ากว่าเวลาท่กาหนด ในการไตเกาะ การทาหน้าท่ของตนเองให้ดีท่สุด ท้งคนท่น่งอยู่คู่หน้าสุด
ี
ั
คร้งต่อไป ข้าพเจ้าคิดว่าไม่ควรจะเป็นวันท่ออกเรือ” ที่ต้องเริ่มกระเชียงให้พร้อมกัน ส่วนกระเชียงที่อยู่คู่หลัง
ึ
ื
ั
เม่อได้กลับมาอ่านเร่องน้อีกคร้งหน่งแล้ว ทาให้คิดได้ว่า ก็ต้องคอยดู และกระเชียงให้พร้อมคู่หน้า และระมัดระวัง
ี
ื
�
ึ
การไต่เกาะในเวลานาข้นได้สร้างเหล็กในคนให้กับนักเรียน ไม่ให้ด้ามกระเชียงไปโดนหน้าหลังคู่หน้าตนเองด้วย
�
้
นายเรืออย่างมาก เช่น ต้องใช้การตัดสินใจว่าจะปีนเขา จบตอนที่ ๑
้
หรือว่ายนา ต้องใช้ความอดทน แต่ทุกคนต้องทาหน้าท ี ่
�
�
ตนเองต่อไปจนส�าเร็จภารกิจ ที่มำ
่
ี
ส�ำหรับรำยกำรท ๔ กำรกระเชียงทน ระยะทาง - โรงเรียนชุมพลทหารเรือ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ
ี
๑๓ ไมล์ทะเล ในช้นปีท่ ๑ ไม่ได้บันทึกไว้ ช้นปีท่ ๒ - การจัดการความรู้ โรงเรียนนายเรือ เข้าถึงได้จากเว็บไซต์
ั
ี
ั
ภาคกลางปี วันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐ บันทึกไว้ว่า https://rtnakm.com/
ี
“เรือลาข้าพเจ้าจานวน ๑๘ คน เข้าเป็นลาดับท่ ๓ ใน - สัตหีบแชนแนล สามารถเข้าถึงได้จากเว็บไซต์ Youtube.com
�
�
�
ื
ี
ุ
้
ี
ั
ั
ั
ี
ี
ั
�
�
จานวน ๑๒ ลา” ช้นปีท่ ๒ ภาคปลายปี วันท่ ๑๕ - แผนพฒนา นรจ. ๔ ขนตอน กองนกเรยน โรงเรยนชมพลทหารเรอ
- เว็บไซต์ www.wikipedia.com
�
�
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑ เรือลาข้าพเจ้าเข้ามาเป็นลาดับท ี ่ - www.sites.google.com
๑๑ จากจ�านวน ๑๓ ล�า ชั้นปีที่ ๓ ภาคปลายปี วันที่ ๑๑ - www.youtube.com
นาวิกศาสตร์ 53
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕