Page 6 - พระราชประวัติ พ่อขุนรามคำแหงมหาราช
P. 6
ส่วนทางทิศตะวันตกที่มีอาณาเขตจดเมืองมอญนั้นเล่าพระเจ้ารามค าแหงก็ได้ด าเนินการอย่างสุขุม
รอบคอบเช่นเมื่อได้เกิดความขึ้นว่า มะกะโท อามาตย์เชื้อสายมอญ ซึ่งมีสติปัญญาเฉลียวฉลาดและได้มารับ
ุ
ราชการใกล้ชิดพระองค์ได้กระท าความผิดชั้นอกฤษฏ์โทษ โดยลักพาเอาพระธิดาของพระองค์หนีกลับไปเมือง
มอญ แทนที่พระองค์จะยกทัพตามไปชิงเอาตัวพระราชธิดาคืนมา พระองค์กลับทรงเฉยเสียด้วยได้ทรง
คาดการณ์ไกล ทรงมั่นพระทัยว่า มะกะโท ผู้นี้คงจะคิดไปหาโอกาสตั้งตัวเป็นใหญ่ในเมืองมอญ ซึ่งถ้าเมื่อมะกะ
ุ้
ั
โทได้เป็นใหญ่ในเมืองมอญก็เปรียบเสมือนพระองค์ได้มอญมาไว้ในอมพระหัตถ์ โดยไม่ต้องรบราฆ่าฟนกันให้
เสียเลือดเนื้อ ซึ่งต่อมาการณ์ก็ได้เป็นไปตามที่ได้ทรงคาดหมายไว้ คือมะกะโท ได้เป็นใหญ่ครอบครอง
อาณาจักรมอญทั้งหมด แลได้เข้าสามิภักดิ์ต่ออาณาจักรสุโขทัย โดยพระเจ้ารามค าแหงมิต้องท าการรบพง
ุ่
ิ
ประการใดพระองค์ได้เสด็จไปท าพธีราชภิเษกให้มะกะโท และพระราชทานนามให้ใหม่ว่า “พระเจ้าฟ้ารั่ว”
ด้วยวิเทโศบายอันชาญฉลาด สุขุมคัมภีรภาพของพระองค์นี้เอง จึงเป็นผลให้อาณาจักรไทยในสมัย
พระเจ้ารามค าแหงแผ่ขยายออกไปอย่างกว้างขวาง ปรากฎตามหลักศิลาจารึกว่าพอขุนรามค าแหงมหาราช
่
ได้ทรงขยายอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวางไพศาล คือ
ิ
ทิศตะวันออก ทรงปราบได้เมืองสรหลวงสองแคว (พษณุโลก), ลุมบาจาย, สะค้า (สองเมืองหลังนี้อาจ
อยู่แถวลุ่มแม่น้ าน่านหรือแควป่าสักก็ได้), ข้ามฝั่งแม่น้ าโขงไปถึงเวียงจันทน์และเวียงค าในประเทศลาว
ทิศใต้ ทรงปราบได้คนที (บ้านโคน จังหวัดก าแพงเพชร), พระบาง (นครสวรรค์), แพรก (ชัยนาท),
สุพรรณภูมิ, ราชบุรี, เพชรบุรี, และนครศรีธรรมราช โดยมีฝั่งทะเลสมุทร (มหาสมุทร) เป็นเขตแดนไทย
ทิศตะวันตก ทรงปราบได้เมืองฉอด, เมืองหงสาวดี และมีสมุทรเป็นเขตแดนไทย
ทิศเหนือ ทรงปราบได้เมืองแพร่, เมืองน่าน, เมืองพลัว (อาเภอปัว น่าน), ข้ามฝั่งโขงไปถึงเมืองชวา
(หลวงพระบาง) เป็นเขตแดนไทย
