Page 20 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online

3
- ศึกษาพระธรรมโรม -

เปาโลยกตัวอยางของอับราฮมมบรรพบุรุษขิองอิสราเอล ชาวยิวไมเพียงยกยองอับราฮมในฐานะบรรบุรุษของ

ั
ั
ิ
พวกเขา แตยังยกยองถึงแบบอยางของผูประพฤติตามธรรมบัญญัต เปาโลตองการชี้ในเห็นวาแผนการความรอดของพระ
เจาในพันธสัญญาใหมนั้นตอเนื่องมากจากพนธสัญญาเดิม เพราะแมแตอับราฮัมเองก็ถูกชำระใหชอบธรรมดวยความเชื่อ
ั
เหมือนกัน ดังนั้นแมอับราฮัมเองก็ไมสามารถอวดไดเชนกัน ซึ่งเปาโลยกตัวอยางขยายเพิ่มเติมขอที่ 4-5 ดังนั้นความชอบ

ธรรมจึงไมไดมาจากการกระทำของมนุษยแตมาจากพระเจาซึ่งเปาโลยกตัวอยางคำพูดของดาวิดเพิ่มเติมในขอที่ 6-8

รม. 4:9-12 ถ้าเช่นนั้นความสุขมีแก่คนที่เข้าสุหนัต หรือว่ามีแก่พวกไม่เข้าสุหนัตด้วย? เรากล่าวว่า

“เพราะความเชื่อนั้นเอง พระองค์ทรงถือว่าอับราฮัมเป็นคนชอบธรรม” แต่พระเจ้าทรงถือ
อย่างนั้นเมื่อไร? เมื่อท่านเข้าสุหนัตแล้ว หรือเมื่อยังไม่เข้าสุหนัต? ไม่ใช่เมื่อท่านเข้าสุ

หนัตแล้ว แต่เมื่อท่านยังไม่เข้าสุหนัต และท่านได้เข้าสุหนัต เป็นเครื่องหมายสําคัญ เปน
็
่
ตรารับรองความชอบธรรม ซึ่งเกิดโดยความเชื่อที่ท่านได้มีอยูเมื่อท่านยังไม่ได้เข้าสุหนัต
เพื่อท่านจะได้เป็นบิดาของทุกคนที่เชื่อ ทั้งที่เขายังไม่ได้เข้าสุหนัต เพื่อพระเจ้าจะทรงถือ

ว่าเขาเป็นผู้ชอบธรรมด้วย และเพื่อท่านจะเป็นบิดาของคนเหล่านั้นที่เข้าสุหนัต ซึ่งไม่ใช่

เพียงแต่เข้าสุหนัตเท่านั้น แต่มีความเชื่อตามแบบของอับราฮัมบิดาของเรา ซึ่งท่านมีอยู ่
เมื่อท่านยังไม่ได้เข้าสุหนัต

ดังนั้นความสุขจึงไมใชแคของคนที่เขาสุหนัตหรือไมเขาสุหนัต แตเปนของทั้งคูเพราะพระเจาทรงถือวาอับราฮัม

ั
เปนคนชอบธรรมครั้งที่เขายังไมเขาสุหนัต อบราฮัมถูกนับวาเปนบิดาแหงความเชื่อเมื่อเขายังไมเขาสุหนัต ดังนั้นคน
ตางชาติที่ไมไดเขาสุหนัติก็สามารถถือวาอับราฮัมเปนบิดาแหงความเชื่อของเขาเชนกัน

3. พระสัญญามาทางความเชือ (4:13-22)
่

รม. 4:13-15 เพราะว่าพระสัญญาที่ประทานแก่อับราฮัมและลูกหลานของท่านที่ว่า จะได้ทั้งพิภพเป็น

มรดกนั้นไม่ได้มาโดยธรรมบัญญัติ แต่มาโดยความชอบธรรมที่เกิดจากความเชื่อ ถ้าพวก
ที่ถือตามธรรมบัญญัติจะเป็นทายาท ความเชื่อก็ไร้ความหมาย และพระสัญญาก็เป็น

โมฆะ เพราะธรรมบัญญัตินําไปสู่พระพิโรธ แต่ที่ใดไม่มีธรรมบัญญัติ ที่นั้นก็ไม่มีการ
ละเมิด

ั
เมื่อครั้งอับราฮมออกจากฮาราน (ปฐก 12:1-13) ถูกพูดถึงอีกครั้ง เพื่อย้ำถึงพระสัญญามาโดยความเชอ เพราะ
ื่
มนุษยไมสามารถประพฤติตามธรรมบัญญัติได

่
้
ี
รม. 4:16-17 เพราะเหตุน การเป็นทายาทนั้นจึงขึ้นอยูกับความเชื่อ เพื่อจะได้เป็นตามพระคุณ เพื่อรับ
รองพระสัญญานั้นแก่ลูกหลานของอับราฮัมทุกคน ไม่ใช่แก่ลูกหลานที่ถือธรรมบัญญัติ
เท่านั้น แต่แก่ลูกหลานที่มีความเชื่อเช่นเดียวกับอับราฮัมผู้เป็นบิดาของเราทุกคน ตามที่