Page 18 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online
P. 18

1
                                                       - ศึกษาพระธรรมโรม -

                                       Lecture#3 หัวใจของขาวประเสริฐ




             1.  ขาวประเสริฐของเปาโล (3:21-31)



                                           ี้
             รม. 3:21-22          แต่เดี๋ยวนความชอบธรรมของพระเจ้านั้นปรากฏนอกเหนอธรรมบัญญัติ ความชอบธรรม
                                                                                    ื
                                  ดังกล่าวก็ได้รับการยืนยันจากหมวดธรรมบัญญัติและพวกผู้เผยพระวจนะ คือความชอบ
                                  ธรรมของพระเจ้า ซึ่งปรากฏโดยความเชื่อในพระเยซคริสต์แกทุกคนที่เชื่อ โดยไม่ทรงถือ
                                                                                ู
                                                                                       ่
                                  ว่าเขาแตกต่างกัน

                                 ั
                    เปาโลบอกเลาหวใจของขาวประเสริฐ คือ ความชอบธรรมของพระเจาที่ปรากฏตอผูที่เชื่อในพระเยซูคริสต น ี่
                                                                                                          
                                  ั
             เปนความชอบธรรมเดียวกบทีเปาโลบอกใน 1:17 ความชอบธรรมซึ่งมาจากการพระเจาทรงกระทำใหมนุษยนั้นกลับมามี
                                     ่
                                                      ี้
             ความสัมพันธที่ถูกตองกับพระเจา คำวา ‘แตเดี๋ยวน’ เพื่อแสดงถึงดานตรงขามของบทที่ผานมา ในความคิดของเปา
             โลการเสด็จมาของพระเยซูคริสตไดเริ่มตนยุคสมัยใหมในแผนการความรอดของพระเจา สิ่งตางๆในพันธสัญญาเดิมเปน

             พยานถึงพระราชกิจของพระเจาในพระเยซูคริสต และความชอบธรรมนี้มาทางความเชื่อในพระเยซูคริสตเทานั้น
                                                                                                  

             รม. 3:23-24          เพราะว่าทุกคนทําบาป และเสื่อมจากพระสิริของพระเจ้า แต่พระเจ้าทรงมีพระคุณให้เขา
                                  เป็นผู้ชอบธรรมโดยไม่คิดมูลค่า โดยที่พระเยซคริสต์ทรงไถ่เขาให้พ้นบาปแล้ว
                                                                          ู

                    สาเหตุที่ความชอบธรรมของพระเจานั้นมีสำหรับผูที่เชื่อในพระองคเทานั้นก็เพราะวาทุกคนไดทำบาป ไมวา
                                                                                                
                                                                                                          
                                                                                                           
             จะยิวหรือคนตางชาติลวนอยูใตอำนาจของบาป เปาโลขยายความเพิ่มเรื่องของความชอบธรรมของพระเจาวาการเปน
             มนุษยทรงเปนผูชอบธรรมไดนั้นเปนเพราะพระคุณของพระเจาผานการไถของพระเยซูคริสต ในสมัยเปาโลคำวา ‘การ
             ไถ’ หมายถึงการที่ผูคนจายเงินเพื่อซื้ออิสรภาพใหแกทาสหรือนักโทษสงคราม



             รม. 3:25-26          พระเจ้าได้ทรงตั้งพระเยซไว้ให้เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปโดยพระโลหิตของพระองค์ ความ
                                                        ู
                                                 ี้
                                  เชื่อจึงได้ผล ทั้งนเพื่อแสดงให้เห็นความชอบธรรมของพระเจ้า ในการที่พระองค์ได้ทรง
                                                                                                       ี้
                                                                                                ั
                                  อดกลั้นพระทัย และทรงยกบาปที่ได้ทําไปแล้วนั้น และเพื่อจะสําแดงในปจจุบันนว่าพระ
                                                                                 ู
                                  องค์ทรงเป็นผู้ชอบธรรม และทรงให้ผู้ที่เชื่อในพระเยซเป็นผู้ชอบธรรมด้วย
                               ิ
                    ขอ 25-26 อธบายถึงวิธีการที่พระเจาใชพระเยซูคริสตเพื่อไถบาปขของมนุษย คำวา ‘เครื่องบูชาไถบาป’ มา
             จากภาษากรีกวา Hilasterion ซึ่งหมายที่ลบพระอาชญาซึ่งมาจากพระพิโรธของพระเจา เครื่องบูชาทำใหพระเจาทรง

             หันพระพักตแหงพระพิโรธของพระองค การไถนั้นตองใชชีวิตของพระเยซูเปนเครื่องผูชายเพื่อสำแดงใหเห็นถึง
             ความชอบธรรมของพระเจา


             รม. 3:27-28  เพราะฉะนั้น เราจะเอาอะไรมาอวด? ไม่มีทางทําได้เลย จะเอาการทําตามธรรมบัญญัติหรือ? จะ

                                                                                                         ึ
                           เอาการประพฤติหรือ? ก็ไม่ได้ แต่ต้องเอาหลักเกณฑ์ของความเชื่อ เพราะเราเห็นว่า คนหน่งคน
                           ใดจะถูกชําระ ให้ชอบธรรมได้ก็โดยอาศัยความเชื่อนอกเหนอการประพฤติตามธรรมบัญญัติ
                                                                              ื
   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23