Page 19 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online
P. 19
2
- ศึกษาพระธรรมโรม -
เพราะพระเจาทรงทำใหมนุษยเปนผูชอบธรรมโดยพระคุณของพระองค เราจึงไมสามารถอวดอางได เปาโลย้ำ
อีกครั้งจากขอ 2:17 ที่ยิวอวดอางความเปนยิวของตัวเองเหนือคนตางชาติ ดังนั้นเนื่องจากทุกคนถูกทำใหชอบธรรมโดย
ความเชื่อจึงไมมีใครสามารถอวดได เปาโลเนนถึงคนยิวที่เชื่อฟงธรรมบัญญัติของโมเสสวาพวกเขานั้นตองการขาว
ประเสริฐดวยเชนกัน
รม. 3:29-30 หรือว่าพระเจ้านั้นทรงเป็นพระเจ้าของยิวพวกเดียวเท่านั้นหรือ? พระองค์ไม่ทรงเป็นพระ
เจ้าของพวกต่างชาติด้วยหรือ? ถูกแล้วพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของพวกต่างชาติด้วย
เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าองค์เดียว และพระองค์ทรงยกโทษคนที่เข้าสุหนัตโดย
เห็นแก่ความเชื่อ และจะทรงยกโทษคนที่ไม่เข้าสุหนัตก็โดยเห็นแก่ความเชื่อเหมือนกัน
ั
ขอ 29-30 ชี้ใหเห็นถึงความเทาเทียมระหวางคนยิวและคนตางชาติ พระเจานั้นทรงตดสินพวกที่เขาสุหนัต
(คนยิว) และ คนที่ไมเขาสุหนัติ (คนตางชาติ) เปนหลักการเดียวกัน คือ ความเชื่อ
รม. 3:31 ถ้าเช่นนั้นเราลบล้างธรรมบัญญัติด้วยความเชื่อหรือ? เปล่าเลย เรายังชูธรรมบัญญัติขึ้น
อีก
แมวาเวลานี้มนุษยถูกทำใหชอบธรรมโดยความเชื่อ ไมใชผานธรรมบัญญัติ แตเปาโลไมไดลดคุณคาของธรรม
บัญญัติลงไป เพราะธรรมบัญญญัติทำใหเราเห็นถึงมาตรฐานความบริสุทธิ์ของพระเจา
2. ตัวอยางของผูชอบธรรมโดยความเชื่อ (4:1-12)
รม. 4:1-3 ถ้าอย่างนั้น เราจะว่าอย่างไรในเรื่องอับราฮัมบรรพบุรุษของเราตามสายโลหิต ถ้าอับรา
ฮัมถูกชําระให้ชอบธรรมโดยการประพฤติ ท่านก็มีทางที่จะอวดได้ แต่ไม่ใช่เฉพาะพระ
พักตร์พระเจ้า พระคัมภีร์ว่าอย่างไร? ก็ว่า“อับราฮัมเชื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงถือว่า
ท่านเป็นคนชอบธรรม”
็
รม. 4:4-5 ส่วนคนที่ทํางานก็ไม่ถือว่าค่าจ้างที่ได้นั้นเป็นบําเหนจ แต่ถือว่าเป็นค่าแรงของงานที่ได้
ทํา ส่วนคนที่ไม่ได้อาศัยการประพฤติ แต่ได้เชื่อในพระองค์ผู้ทรงให้คนอธรรมเป็นคน
ชอบธรรมได้ เพราะความเชื่อของคนนั้นพระเจ้าทรงถือว่าเป็นความชอบธรรม
รม. 4:6-8 ดังที่ดาวิดได้กล่าวถึงความสุขของคนที่พระเจ้าได้ทรงให้เป็นคนชอบธรรม โดยไม่อาศัย
การประพฤติ ว่า“คนทั้งหลายซึ่งพระเจ้าทรงยกการอธรรมของเขาแล้ว และพระเจ้าทรง
กลบเกลื่อนบาปของเขาแล้ว ก็เป็นสุข บุคคลที่องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงถือโทษก็เป็น
สุข”

