Page 16 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online
P. 16

6
                                                       - ศึกษาพระธรรมโรม -

                                      ี
                                  เวณหรือเปล่า? ท่านผู้รังเกียจรูปเคารพ ตัวท่านเองปล้นวิหารไหม? ท่านผู้โอ้อวดว่ามี
                                  ธรรมบัญญัติ ตัวท่านเองยังลบหลู่พระเกียรติพระเจ้าด้วยการละเมิดธรรมบัญญัติหรือ
                                                                                     ็
                                  เปล่า? เพราะพระคัมภีร์เขียนไว้ว่า “พระนามของพระเจ้าเปนที่ดูหมิ่นท่ามกลางคนต่าง
                                  ชาติก็เพราะพวกท่าน”



                                                  ั
                    อย่างไรก็ตามเปาโลย้อนสิ่งเหล่านี้กลบไปหาพวกเขา

                                                                                          ์
             รม. 2:25-27           ถ้าท่านประพฤติตามธรรมบัญญัติ พิธีเข้าสุหนัต ก็เปนประโยชนจริง แต่ถ้าท่านละเมิด
                                                                                ็
                                  ธรรมบัญญัติ การที่ท่านเข้าสุหนัตนั้นก็เหมือนกับว่าไม่ได้เข้าเลย เพราะฉะนั้นถ้าคนที่ไม่
                                  ได้เข้าสุหนัตยังประพฤติตามธรรมบัญญัติแล้ว การที่เขาไม่ได้เข้าสุหนัตนั้น จะถือว่าเขา
                                  ได้เข้าแล้วไม่ใช่หรือ? และพวกที่ไม่เข้าสุหนัตทางร่างกาย แต่ประพฤติตามธรรมบัญญัติ

                                  เขาจะพิพากษาท่านผู้มีประมวลธรรมบัญญัติและได้เข้าสุหนัตแล้ว แต่ยังละเมิดธรรมบัญ
                                  ญัตินั้น


                                                       ์
                    ถัดมาเปาโลพูดถึงการเข้าสุหนัต สัญลักษณที่บ่งบอกแสดงถึงความเป็นยิว เครื่องหมายแห่งพันธสัญญาที่พระ
             เจ้าทรงกระทำกับยิว

                                                          ็
             รม. 2:28-29           เพราะว่ายิวแท้ ไม่ใช่คนเปนยิวแต่ภายนอกเท่านั้น และการเข้าสุหนัตแท้ก็ไม่ใช่การเข้า
                                                    ้
                                  สุหนัตซึ่งปรากฏที่เนือหนังเท่านั้น คนเปนยิวแท้ คือคนที่เปนยิวภายใน และการเข้า
                                                                                     ็
                                                                     ็
                                                ็
                                  สุหนัตแท้นั้นเปนเรื่องของจิตใจ ตามพระวิญญาณไม่ใช่ตามตัวบทบัญญัติ คนอย่างนั้นไม่
                                                       ุ
                                  ได้รับการยกย่องจากมนษย์ แต่ได้รับจากพระเจ้า

                                                   ้
                เปาโลย้ำถึงความสำคัญว่าการเข้าสุหนัตแทเป็นเรื่องของจิตใจไม่ใช่ทางเนื้อหนัง

             8.  ความสัตย์ซื่อของพระเจ้าและการพิพากษายิว (3:1-8)


                                                                                                         ์
             รม. 3:1-2            ถ้าเช่นนั้นพวกยิวจะได้เปรียบคนอื่นอย่างไร? และการเข้าสุหนัตนั้นจะมีประโยชนอะไร?
                                  ประโยชนทุกอย่าง ประการแรก พวกยิวได้รับมอบให้รักษาพระด ารัสของพระเจ้า
                                           ์

                                                                                      ่
                    เปาโลยังคงย้ำถึงจุดยืนของยิวต่อพระพักต์พระเจ้า ข้อความในบทที่ 2 ที่เปาโลกลาวอาจทำให้ดูเหมือนสิทธิ
                                                                             ุ
             พิเศษของการเป็นยิวนั้นหายไป แต่เปาโลกลับพูดตรงกันข้าม คือ มีประโยชน์ทกอย่าง คือ พวกเขาได้รับมอบให้รักษา
             พระดำรัสของพระเจ้า


             รม. 3:3-4            ถึงมีบางคนไม่ซื่อสัตย์ ความไม่ซื่อสัตย์ของเขานั้น จะท าให้ความซื่อสัตย์ของพระเจ้าเปน
                                                                                                             ็
                                  โมฆะหรือ? ไม่เลย ถึงแม้มนษย์ทุกคนจะโกหก ก็ขอให้พระเจ้าทรงสัตย์จริงเถิด ตามที่
                                                           ุ
                                  พระคัมภีร์เขียนไว้ว่า “เพื่อพระองค์จะทรงชอบธรรมในพระวจนะของพระองค์  และทรงมี
                                  ชัยเมื่อพระองค์ทรงวินิจฉัย”
   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21