Page 15 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online
P. 15

5
                                                       - ศึกษาพระธรรมโรม -

                    ข้อ 13 ย้ำถึงสิ่งที่เปาโลสอนว่ามนุษย์จะชอบธรรมต่อพระพักต์พระเจ้าได้โดยสิ่งที่เขากระทำ คือการประพฤต ิ

             ตามมาตรฐานของพระเจ้า


             รม. 2:14-15          เมื่อคนต่างชาติซึ่งไม่มีธรรมบัญญัติได้ประพฤติตามธรรมบัญญัติโดยปกติวิสัย คนเหล่า

                                  นั้นแม้ไม่มีธรรมบัญญัติก็เปนธรรมบัญญัติให้ตัวเอง เขาแสดงให้เห็นว่าหลักความประ
                                                          ็
                                                                                                    ็
                                          ็
                                  พฤติที่เปนตามธรรมบัญญัตินั้น มีจารึกอยู่ในจิตใจของเขา และมโนธรรมก็เปนพยานของ
                                  เขาด้วย ความคิดขัดแย้งต่างๆ ของเขานั้นแหละจะกล่าวโทษตัวเขา หรืออาจจะแก้ตัวให้
                                  ก็ได้


                                                                                 ้
                    ข้อ 14-15 พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างคนต่างชาติกับธรรมบัญญัติ เปาโลใชคำว่า มโนธรรม บางชี้ให้เห็นว่าการ
             ที่มนุษย์รู้จักผิดชอบชั่วดีนั้นรู้อยู่ในใจของมนุษย์อยู่แล้ว ดังนั้นธรรมบัญญัติจึงจารึกอยู่ในใจของมนุษย์อยู่แล้วไม่ใช่เพียง

             แค่ยิวที่มีธรรมบัญญัต  ิ


             รม. 2:16             ในวันที่พระเจ้าทรงพิพากษาความลับของมนษย์โดยพระเยซูคริสต์ ทั้งนีตามข่าวประเส
                                                                                                ้
                                                                         ุ
                                  ริฐที่ข้าพเจ้าได้ประกาศนั้น


                    พระเยซูคริสต์ทรงเป็นศูนย์กลางของการพิพากษาซึ่งเป็นไปตามข่าวประเสริฐที่เปาโลได้ประกาศ


             7.  ยิวและธรรมบัญญัติ (2:17-29)


             รม. 2:17-20           แต่ถ้าท่านเรียกตัวเองว่ายิวและพึ่งธรรมบัญญัติ และอวดว่าตนมีความสัมพันธ์พิเศษกับ

                                  พระเจ้า และว่าท่านรู้จักพระประสงค์ของพระองค์ และเห็นชอบในสิ่งที่ประเสริฐ เพราะว่า
                                                                                             ็
                                  ได้เรียนจากธรรมบัญญัติ และถ้าท่านมั่นใจว่าเปนผู้จูงคนตาบอด เปนความสว่างให้แก่
                                                                            ็
                                                                            ็
                                                             ็
                                  คนทั้งหลายที่อยู่ในความมืด เปนผู้สอนคนโง่ เปนครูสอนเด็ก เพราะท่านมีแบบจ าลอง
                                  ของความรู้และความจริงในธรรมบัญญัตินั้น

             ข้อ 17-20 เปาโลพูดถึงสิ่งที่ยิวมักจะอวดอ้างถึงสทธิพิเศษที่พวกเขามีกับพระเจ้า (1) คือการที่พวกเขาถูกเรียกว่า ‘ยิว’
                                                    ิ
             ซึ่งหมายถึงกลุ่มคนที่พระเจ้าเลือกเพื่อเป็นประชากรของพระองค์ (2) พึ่งธรรมบัญญัติ ยิวภูมิใจที่พระเจ้ามอบธรรม

             บัญญัติซึ่งบันทึกถึงพระลักษณะและพระประสงคของพระเจ้าเอาไว้ ดังนั้นพวกเขาจึงพึ่งธรรมบัญญัติเพื่อจะรอดจากการ
                                                     ์
             พิพากษา (3) พวกเขาอวดถึงความสัมพันธ์ที่เขามีกับพระเจ้า (4) พวกเขารู้จักพระประสงค์ของพระเจ้า (5) เขามั่นใจว่า
             เขาเห็นสิ่งที่ประเสริฐกว่า (6) พวกเขาจูงคนตาบอด (7) เป็นความสว่างแก่คนที่อยู่ในความมืด (8) พวกเขาเป็นผู้สอนคน

             โง่ และ (9) เป็นครูสอนเด็ก ในมุมมองของยิวคนต่างชาติเป็นเหมือน ‘เด็ก’ ฝ่ายวิญญาณที่ต้องถูกสอนเรื่องความรู้

             เกี่ยวกับพระเจ้า


             รม. 2:21-24          ฉะนั้นท่านซึ่งเปนผู้สอนคนอื่นจะไม่สอนตัวเองหรือ? ขณะที่ท่านเทศนาว่าไม่ควรลัก
                                                ็
                                  ทรัพย์ ตัวท่านเองลักหรือเปล่า? ท่านผู้ที่สอนว่าไม่ควรล่วงประเวณตัวท่านเองล่วงประ
                                                                                            ี
   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20