Page 229 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 229

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  ธนำคำรกรุงเทพ จ�ำกัด

                       ที่ วท ๘/๒๕๕๙                            (มหำชน)                          โจทก์

                                                                บริษัทลีโอฟู้ดส์ จ�ำกัด
                                                                กับพวก                          จ�ำเลย




                       โจทก์ฟ้องจ�ำเลยที่ ๑ ในฐำนะลูกหนี้ชั้นต้น จ�ำเลยที่ ๒ และจ�ำเลยที่ ๓ ในฐำนะ
                                               ี
                                                           ี
                                                           ่
                               ู
                                          ู
                                                                                        ี
                                                                               ิ
                                                                        ี
              ผู้ค้ำประกันและผ้จ�ำนองในมลหน้ของจ�ำเลยท ๑ ตำมมลหน้แพคก้งเครดิตท่มีกำรรับ
                 �
                                                                    ู
                               ิ
                                    ื
                     ั
                   ั
                                    ่
                                                                                 ี
                                                                ิ
                                                                       ึ
                                          ิ
                                       �
                                                                                   ่
                                                                                   ี
                   ๋
                                                                                         ่
                                                                                         ึ
                                                                                              ู
              ซอตวสญญำใช้เงน เพอนำเงนไปใช้ในกำรส่งออกสนค้ำ จงเป็นกรณทโจทก์ซงอย่ใน
                ้
                ื
              ประเทศไทยให้บริกำรด้ำนสินเชื่อแก่จ�ำเลยที่ ๑ ซึ่งอยู่ในประเทศไทยด้วยกัน เพื่อจ�ำเลยที่ ๑
                                                                           ่
              จะได้ใช้เงนน้นในกำรส่งออกสินค้ำ อันมีลักษณะเป็นเร่องสินเชอเพ่อสนับสนุนกำรส่ง
                                                                   ื
                       ิ
                                                                               ื
                                                                           ื
                           ั
              ออกสินค้ำไปขำยต่ำงประเทศ จึงไม่ใช่กำรซื้อขำยสินค้ำระหว่ำงประเทศ ทั้งไม่ใช่กำรให้
                                                                                   ั
              บริกำรระหว่ำงประเทศ เพรำะลักษณะของกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศน้นต้องเป็นกำร
              ให้บริกำรจำกประเทศหน่งและเป็นผลให้ผู้รับบริกำรได้รับบริกำรน้นในอีกประเทศหน่ง
                                                                                               ึ
                                                                             ั
                                      ึ
                                ี
              นอกจำกน้นมูลหน้ดังกล่ำวยังไม่ใช่คดีแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อขำยสินค้ำระหว่ำงประเทศ
                                                                     ื
                                                          ี
                        ั
                                                                   ี
                                                                              ื
                                                         ี
              และนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่อง เพรำะคดีแพ่งท่จะถือว่ำเก่ยวกับกำรซ้อขำยสินค้ำระหว่ำง
                            ื
                                       ื
                               ี
                                 ี
                                                                                           ื
                                          ี
                                       ี
                                    ื
                                               ื
                                                   ั
                                                                       ี
              ประเทศและนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่องน้น ต้องมีข้อพิพำทเก่ยวกับนิติกรรมกำรซ้อขำย
                                                                            ื
                                                                                  ี
              สินค้ำระหว่ำงประเทศเป็นหลักก่อน ข้อพิพำทเก่ยวกับนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่องกับกำร
                                                                               ี
                                                                                       ื
                                                            ี
              ซื้อขำยสินค้ำระหว่ำงประเทศนั้น จึงจะอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สิน
                                                                         ี
                                                                                     ื
                                                         ี
              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ คดีน้ไม่มีข้อพิพำทเก่ยวกับกำรซ้อขำยสินค้ำ
                                    ี
                                                                  ี
              ระหว่ำงประเทศ มูลหน้ดังกล่ำวจึงไม่อำจเป็นคดีแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อขำยสินค้ำระหว่ำง
                                                                              ื
                                                                                     ื
                                         ี
                                              ื
                                       ี
              ประเทศและนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่องไปได้ คดีน้จึงมิใช่คดีแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อขำย สินค้ำ
                                    ื
                                                          ี
                                                                          ี
                                                                                   ื
                                                                              ี
              หรือกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตท่ออกเก่ยวเน่องกับกิจกรรม
                                                                       ี
                   ื
              กำรซ้อขำยระหว่ำงประเทศหรือบริกำรระหว่ำงประเทศท่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำ
                                                                   ี
              ของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำมบทบัญญัติมำตรำ ๗ (๕)
              และ (๖) แห่ง พ.ร.บ. จัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและ
                                        ั
              วิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
                                      _____________________________
                                                     201
   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234