Page 237 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 237

ระหว่ำงประเทศ ตำมบทบัญญัติมำตรำ ๗ (๕) และ (๖) แห่งพระรำชบัญญัติจัดตั้งศำลทรัพย์สิน

              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำ
              ระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙

                                                                             ี
                       กรณีมีปัญหำต้องวินิจฉัยประกำรสุดท้ำยว่ำ คดีหมำยเลขด�ำท่ กค ๑๔/๒๕๕๙ เป็น
                                                                              ี
                                                               ื
                                                                    ี
                                                                         ื
                                                                  ี
                       ี
              คดีแพ่งเก่ยวกับกำรขนส่งระหว่ำงประเทศหรือนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่อง ท่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้ง
                                                                                               ั
              ศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำ
              และกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๗ (๕) หรือไม่ เห็นว่ำ โจทก์ฟ้องว่ำ จ�ำเลยไม่มี
                           ี
                                                     ื
                                                                                           ื
                                                                                  ี
              ระบบป้องกันท่ดีและปล่อยปละละเลยให้ผู้อ่นเข้ำมำล้วงควำมลับของข้อมูลท่ใช้ติดต่อส่อสำร
                                                                                             ั
                                           ี
                                                                          ี
                                            ี
              ระหว่ำงตนกับคู่ค้ำ จ�ำเลยมีหน้ำท่ท่ต้องมีระบบป้องกันทำงเครือข่ำยท่ดีกว่ำบุคคลธรรมดำท่วไป
              เพ่อป้องกันควำมเสียหำยทำงธุรกิจ แต่จ�ำเลยไม่ปฏิบัติหน้ำท่ดังกล่ำว อีกท้งจ�ำเลยปล่อยเวลำ
                                                                                ั
                                                                    ี
                ื
                   ิ
              ให้เน่นช้ำกว่ำจะทวงถำมให้โจทก์คืนเงิน เป็นควำมประมำทเลินเล่ออย่ำงร้ำยแรงของจ�ำเลย
                                                                                ี
              เป็นเหตให้โจทก์โอนเงินไปยังบคคลอ่นทไมใช่เจ้ำหน้ ทำให้โจทก์ไดรบควำมเสยหำย กรณเปนกำร
                                                   ่
                                                                       ั
                                                                      ้
                                                          ี
                                                            �
                                                ี
                                        ุ
                                                                                         ี
                     ุ
                                                                                           ็
                                                ่
                                              ื
                                                                                            ี
              ฟ้องจ�ำเลยในมูลละเมิด ค�ำฟ้องโจทก์จึงไม่มีประเด็นข้อพิพำทให้ต้องวินิจฉัยสิทธิ หน้ำท่ และ
                                                                       ื
                                                                            ี
                                                                          ี
              ควำมรับผิดตำมสัญญำขนส่งสินค้ำระหว่ำงประเทศหรือนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่อง คดีน้จึงมิใช่คด ี
                                                                                ื
                                                                                        ี
              แพ่งเกี่ยวกับกำรขนส่งระหว่ำงประเทศหรือนิติกรรมอื่นที่เกี่ยวเนื่อง อันจะอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำมบทบัญญัติมำตรำ ๗ (๕)
                                   ั
              แห่งพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคด ี
              ทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
                                                  ี
                                     ั
                       วินิจฉัยว่ำ คดีท้งสองส�ำนวนน้ไม่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สิน
              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ

                               วินิจฉัย ณ วันที่ ๓๐ เดือน ธันวำคม พุทธศักรำช ๒๕๕๙
                                                 เมทินี ชโลธร
                                               (นำงเมทินี ชโลธร)
                                        ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ
                                                                            สุธรรม สุธัมนำถพงษ์ - ย่อ
                                                                                นิภำ ชัยเจริญ - ตรวจ



                                                     209
   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242