Page 238 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 238

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   บริษัทโลจิสติคส์ แมเนจเมนท์

                       ที่ วทป ๑๔/๒๕๖๐                          เซอร์วิสเซส จ�ำกัด

                                                                กับพวก                       โจทก์
                                                                บริษัทเพิรธ์ ไฮด์ แอนด์

                                                                สกิน เอ็กซ์ปอร์ต จ�ำกัด

                                                                กับพวก                      จ�ำเลย



                              ั
                                               ั
                                                       ื
                       โจทก์ท้งสองฟ้องจ�ำเลยท้งเจ็ดเน่องจำกกำรปฏิบัติผิดสัญญำตัวแทนค้ำต่ำง
                                                                      ั
              และกระท�ำละเมิดต่อโจทก์ท้งสอง โดยเรียกร้องให้จ�ำเลยท้งเจ็ดช�ำระเงินค่ำบริกำรและ
                                         ั
              ค่ำบ�ำเหน็จตัวแทนค้ำต่ำง ที่ยังค้ำงช�ำระต่อโจทก์ทั้งสอง และค่ำเสียหำยจำกกำรกระท�ำ
                                                                 ั
                                           ี
                                                  ั
                                                  ้
                   ิ
                                                                                  ั
              ละเมด อันได้แก่ ค่ำเสียหำยท่โจทก์ทงสองต้องให้พนกงำนของโจทก์ท้งสองแก้ไขกำร
                                            ั
              ประพฤติผิดสัญญำของจ�ำเลยท้งเจ็ด ค่ำเสียหำยจำกกำรแก้ไขคลังสินค้ำท่เกิดกล่นเน่ำ
                                                                                    ี
                                                                                           ิ
                                                ื
              เหม็นของซำกสัตว์ ค่ำเสียหำยต่อช่อเสียงและประวัติในกำรเป็นผู้ประกอบกำรในเขต
                                                                      ั
              ประกอบกำรเสรีนิคมอุตสำหกรรมลำดกระบังของโจทก์ท้งสอง ค่ำเสียหำยจำกกำรท              ี ่
                      ั
              จ�ำเลยท้งเจ็ดใช้ใบอนุญำตของโจทก์ท ๒ แล้วลักลอบน�ำซำกสัตว์ไปเก็บในคลังสินค้ำ
                                                   ่
                                                   ี
                ี
                                                                 ี
              ท่ยังไม่ได้รับอนุญำต ค่ำทนำยควำมในกำรด�ำเนินคด แต่ปรำกฏตำมค�ำฟ้องของโจทก์
              ท้งสองว่ำโจทก์ท้งสองไม่ได้ด�ำเนินกำรขนส่งระหว่ำงประเทศ หรือท�ำสัญญำขนส่งระหว่ำง
                              ั
                ั
                                                                                           ั
                                                                           ั
                                 ี
              ประเทศกับจ�ำเลยท ๑ แต่อย่ำงใด นิติสัมพันธ์ระหว่ำงโจทก์ท้งสองกับจ�ำเลยท้งเจ็ด
                                 ่
                                                 ี
              ตำมฟ้องจึงไม่มีประเด็นข้อพิพำทเก่ยวข้องกับกำรขนส่งระหว่ำงประเทศ นอกจำกน           ้ ี
              กำรปฏิบัติงำนตำมสัญญำของโจทก์ท้งสองก็ไม่มีลักษณะเป็นกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ
                                                ั
              เพรำะกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศต้องปรำกฏว่ำมีกำรให้บริกำรจำกประเทศหนึ่ง และ
                                                              ึ
                                                                    ี
                                                                              ั
                                                                                              ่
              เป็นผลให้ผู้รับบริกำรได้รับบริกำรในอีกประเทศหน่ง คดีน้แม้โจทก์ท้งสองและจ�ำเลยท ๑
                                                                                              ี
                                                                           ั
              จะอยู่คนละประเทศ แต่กำรปฏิบัติหน้ำท่ตำมสัญญำของโจทก์ท้งสองต้งแต่เร่มต้นจน
                                                     ี
                                                                                        ิ
                                                                                  ั
                    ิ
                                                                  ั
              เสร็จส้นกระท�ำลงในประเทศไทยประเทศเดียวเท่ำน้น ลักษณะของสัญญำตำมฟ้อง
                                                                                           ั
              จึงไม่ใช่สัญญำกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ ในส่วนท่โจทก์ท้งสองฟ้องจ�ำเลยท้งเจ็ด
                                                                   ี
                                                                          ั
                                                ี
                                                                                         ิ
              ในมูลละเมิดน้น กรณีเป็นค�ำฟ้องท่ไม่มีประเด็นข้อพิพำทให้ต้องวินิจฉัยถึงสิทธ หน้ำท  ี ่
                            ั
              และควำมรับผิดตำมสัญญำกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ หรือกำรขนส่งระหว่ำงประเทศ
                               ี
                                               ี
              แต่อย่ำงใด คดีน้จึงมิใช่คดีแพ่งเก่ยวกับกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ หรือกำรขนส่ง
                                                     210
   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243