Page 240 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 240
ื
ไปเช่ำคลังสินค้ำใหม่ในจังหวัดสมุทรปรำกำร เม่อซำกสัตว์ขนส่งมำถึงประเทศไทยได้ผ่ำน
ี
ั
ี
พิธีกำรทำงศุลกำกรโดยใช้ใบอนุญำตของโจทก์ท่ ๒ แล้วจ�ำเลยท้งเจ็ดน�ำซำกสัตว์ไปเก็บท่คลัง
สินค้ำใหม่ที่ยังไม่ได้รับอนุญำต กำรกระท�ำดังกล่ำวท�ำให้โจทก์ที่ ๒ เสี่ยงต่อกำรถูกกรมปศุสัตว์
้
ั
ี
ี
�
ิ
ั
ี
่
ด�ำเนนคดอำญำเพรำะไม่ได้น�ำซำกสัตว์ไปกกไว้ ณ สถำนทท่มีใบอนุญำตต่อมำจำเลยทงเจ็ด
ั
ื
ี
ขอให้โจทก์ท้งสองย่นค�ำขออนุญำตใช้คลังสินค้ำใหม่เป็นสถำนท่พักซำกสัตว์ ใบอนุญำตให้ค้ำ
ซำกโค-กระบือในประเภทส่งต่ำงประเทศ และใบอนุญำตให้ท�ำกำรค้ำสัตว์หรือซำกสัตว์ในประเภท
ั
ั
ท่วรำชอำณำจักรจำกกรมปศุสัตว์ให้แก่จ�ำเลยท้งเจ็ด โจทก์ท้งสองจึงมอบหมำยให้พนักงำน
ั
ของโจทก์ท้งสองไปด�ำเนินกำรให้จนจ�ำเลยท่ ๓ ได้รับใบอนุญำตแต่จ�ำเลยท้งเจ็ดยังคงใช้ใบ
ี
ั
ั
อนุญำตต่ำง ๆ ของโจทก์ที่ ๒ ต่อไปจนถึงวันที่ ๓๑ ธันวำคม ๒๕๕๘ ดังนั้น จ�ำเลยทั้งเจ็ดจึง
ยังต้องช�ำระค่ำบ�ำเหน็จตัวแทนค้ำต่ำงให้โจทก์ท้งสองต่อไปแต่จ�ำเลยท้งเจ็ดไม่ช�ำระค่ำบ�ำเหน็จ
ั
ั
ตัวแทนค้ำต่ำงให้แก่โจทก์ทั้งสอง และจ�ำเลยที่ ๓ ยังฟ้องโจทก์ที่ ๑ ต่อศำลแพ่งเป็นคดีหมำยเลขด�ำที่
ั
พ ๑๔๕๓/๒๕๕๙ กำรกระท�ำของจ�ำเลยท้งเจ็ดท�ำให้โจทก์ท้งสองได้รับควำมเสียหำย กล่ำวคือ
ั
ั
ั
ี
เงินค่ำบ�ำเหน็จท่จ�ำเลยท้งเจ็ดค้ำงช�ำระต่อโจทก์ท้งสองเป็นเงิน ๑,๑๘๑,๓๔๒.๒๔ บำท พร้อม
ดอกเบี้ย ๖๙,๖๖๖.๘๓ บำท รวมเป็นเงินต้นพร้อมดอกเบี้ย ๑,๒๕๑,๐๐๙.๐๗ บำท ค่ำเสียหำย
ั
ท่โจทก์ท้งสองให้พนักงำนแก้ไขกำรประพฤติผิดสัญญำของจ�ำเลยเป็นเงิน ๒,๔๐๗,๘๙๔.๗๔ บำท
ี
ั
ี
ั
ิ
เงินท่โจทก์ท้งสองต้องเสียไปในกำรท่จ�ำเลยท้งเจ็ดก่อให้เกิดกล่นเน่ำเหม็นในโกดังสินค้ำ
ี
๖๑๖,๐๐๒ บำท ค่ำเสียหำยท่จ�ำเลยท้งเจ็ดปิดบังข้อเท็จจริงน�ำซำกสัตว์ไปเก็บไว้ในคลังสินค้ำ
ั
ี
ี
ั
ท่ยังไม่ได้รับอนุญำตและค่ำเสียหำยจำกประวัติท่เสียหำยของโจทก์ท้งสอง ๔,๒๓๐,๐๐๐ บำท
ี
ค่ำเสียหำยที่จ�ำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันส่งซำกสัตว์ไปยังคลังสินค้ำที่ยังไม่ได้รับอนุญำต ๓,๖๐๐,๐๐๐ บำท
ค่ำทนำยควำม ๑,๖๐๐,๐๐๐ บำท รวมเป็นค่ำเสียหำยและดอกเบี้ยเป็นเงิน ๑๓,๗๐๔,๙๐๕.๘๑ บำท
ขอให้บังคับจ�ำเลยทั้งเจ็ดช�ำระเงิน ๑๓,๗๐๔,๙๐๕.๘๑ บำท พร้อมดอกเบี้ยอัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี
นับถัดจำกวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำจะช�ำระเสร็จแก่โจทก์ทั้งสอง
จ�ำเลยที่ ๑ ที่ ๔ ที่ ๖ และที่ ๗ ขำดนัดยื่นค�ำให้กำร
ี
ี
ี
จ�ำเลยท่ ๒ ท่ ๓ และท่ ๕ ให้กำรและแก้ไขค�ำให้กำรท�ำนองเดียวกันว่ำจ�ำเลยท่ ๒ รับจ้ำง
ี
ี
ี
ี
เป็นท่ปรึกษำทำงธุรกิจให้แก่จ�ำเลยท่ ๑ จ�ำเลยท่ ๓ รับจ้ำงปรับแต่งและฟอกหนังท่ส่งมำยัง
ี
ประเทศไทยให้แก่จ�ำเลยที่ ๑ จ�ำเลยที่ ๕ เป็นกรรมกำรบริษัทจ�ำเลยที่ ๒ และที่ ๓ จ�ำเลยที่ ๒
ที่ ๓ และที่ ๕ ไม่ได้เป็นตัวแทนของจ�ำเลยที่ ๑ สัญญำระหว่ำงจ�ำเลยที่ ๑ และโจทก์ทั้งสองไม่ใช่
ั
สัญญำตัวแทนค้ำต่ำงแต่เป็นสัญญำแต่งต้งตัวแทนน�ำเข้ำและส่งออก โดยโจทก์ท้งสองมีหน้ำท ่ ี
ั
212
