Page 31 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 31

๓๗, ๖๕, ๗๑ พระรำชบัญญัติเครื่องหมำยรำชกำร พ.ศ. ๒๔๘๒ มำตรำ ๗, ๘, ๙ และประมวล

              กฎหมำยอำญำ มำตรำ ๘๓, ๙๑, ๒๗๒, ๒๗๕  ริบถุงพลำสติกสำนบรรจุเมล็ดพันธุ์ข้ำว ๖ กระสอบ

              ของกลำง ให้ตกเป็นของกรมวิชำกำรเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
                       จ�ำเลยให้กำรปฏิเสธ

                       ในชั้นพิจำรณำ ศำลจังหวัดยโสธรเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำ คดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ

              พิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศหรือไม่ จึงให้รอกำรพิจำรณำ
                             ั
              พิพำกษำคดีไว้ช่วครำว แล้วเสนอปัญหำดังกล่ำวให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษเป็น
                                             ั
              ผู้วินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและ
              วิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๙

                       วินิจฉัยว่ำ คดีน้เป็นคดีอำญำท่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สิน
                                     ี
                                                   ี
              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและ
                                                                      ั
              กำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙

              มำตรำ ๗ (๒), (๙), (๑๐) หรือไม่ เห็นว่ำ ส�ำหรับควำมผิดต่อพระรำชบัญญัติเครื่องหมำยรำชกำร

              พ.ศ. ๒๔๘๒ และพระรำชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ ตำมที่โจทก์ฟ้องมำในข้อ ๒ (ก), (ข) นั้น
                                ั
              พระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคด     ี
              ทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ และพระรำชบัญญัติดังกล่ำวมิได้

              บัญญัติให้คดีอยู่ในอ�ำนำจของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ จึงมิใช่คด  ี

              ท่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำม
                ี
              พระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคด     ี
                                ั
              ทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๗ (๙), (๑๐) ส่วนควำมผิด

              ต่อกำรค้ำตำมท่โจทก์ฟ้องมำในข้อ ๒ (ค) น้น แม้โจทก์จะบรรยำยฟ้องว่ำ จ�ำเลยร่วมกันเสนอ
                                                     ั
                            ี
              จ�ำหน่ำย จ�ำหน่ำยถุงพลำสติกสำนบรรจุเมล็ดพันธุ์ข้ำวปลอมปนโดยเอำชื่อ รูป และรอยประดิษฐ์
              คือ ตรำสัญลักษณ์ภำพพระแม่โพสพในกำรประกอบกำรค้ำของผู้เสียหำยมำใช้ โดยท�ำให้ปรำกฏ

                               ื
                                                  ื
              ท่สินค้ำดังกล่ำวเพ่อให้ประชำชนหลงเช่อว่ำสินค้ำดังกล่ำวเป็นของผู้เสียหำย และมีค�ำขอให้
                ี
              ลงโทษจำเลยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๗๒, ๒๗๕ แต่โจทก์บรรยำยฟ้องปรำกฏ
                     �
              เพียงว่ำ ผู้เสียหำยเป็นหน่วยงำนรำชกำร เครื่องหมำยตรำสัญลักษณ์ภำพพระแม่โพสพสีเหลือง

               ั
              น่งบนท้องนำมือขวำถือรวงข้ำวแบกไว้บนบ่ำภำยในวงกลมสีเหลืองเป็นเคร่องหมำย ช่อ รูป
                                                                                 ื
                                                                                           ื
                                                                    ึ
                                      ึ
                              ี
              และรอยประดิษฐ์ท่ก�ำหนดข้นไว้ใช้ในรำชกำรของผู้เสียหำย ซ่งไม่ปรำกฏเลยว่ำ ผู้เสียหำยเป็น
                                        ื
              ผู้ประกอบกำรกำรค้ำ และเคร่องหมำยตรำสัญลักษณ์ดังกล่ำวมีไว้ใช้ในกำรประกอบกำรค้ำของ
                                                       3
   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36