Page 494 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 494
ั
๘ กุมภำพันธ์ ๒๕๖๑ จ�ำเลยท้งสองเลิกจ้ำงนำงสำวอรอุมำและนำงสำวจิรำวรรณโดยไม่จ่ำย
ี
ี
ั
ั
ค่ำชดเชยให้แก่บุคคลท้งสอง พนักงำนตรวจแรงงำนมีค�ำส่งท่ ๑๓/๒๕๖๑ ลงวันท่ ๒๓ เมษำยน ๒๕๖๑
ให้จ�ำเลยท้งสองร่วมกันจ่ำยค่ำจ้ำง สินจ้ำงแทนกำรบอกกล่ำวล่วงหน้ำ และค่ำชดเชยให้แก่
ั
นำงสำวอรอุมำ นำงสำวจิรำวรรณ และนำยเอกลักษณ์ ภำยใน ๓๐ วันนับแต่วันท่ได้ทรำบ
ี
ั
ื
ั
ค�ำส่งหรือถือว่ำได้ทรำบค�ำส่ง จ�ำเลยท้งสองทรำบค�ำส่งพนักงำนตรวจแรงงำนแล้วเม่อวันท่ ๓
ั
ี
ั
พฤษภำคม ๒๕๖๑ แต่จ�ำเลยทั้งสองไม่ปฏิบัติตำมค�ำสั่งพนักงำนตรวจแรงงำนอันเป็นกำรฝ่ำฝืน
ี
ต่อกฎหมำย เหตุเกิดท่ต�ำบลมุกดำหำร อ�ำเภอเมืองมุกดำหำร จังหวัดมุกดำหำร ขอให้ลงโทษ
ตำมพระรำชบัญญัติคุ้มครองแรงงำน พ.ศ. ๒๕๔๑ มำตรำ ๕, ๗๐, ๑๑๘, ๑๒๔, ๑๔๔, ๑๕๑
ประกอบประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๘๓, ๙๑
จ�ำเลยทั้งสองให้กำรปฏิเสธ
ี
ศำลจังหวัดมุกดำหำรเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำ
ของศำลแรงงำนหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย ตำม
พระรำชบัญญัติจัดตั้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๙ วรรคสอง
วินิจฉัยว่ำ โจทก์ฟ้องจ�ำเลยท้งสองเป็นคดีอำญำและมีค�ำขอท้ำยค�ำฟ้องคดีอำญำว่ำ
ั
ั
กำรกระท�ำของจ�ำเลยท้งสองถือว่ำเป็นควำมผิดต่อพระรำชบัญญัติคุ้มครองแรงงำน พ.ศ. ๒๕๔๑
มำตรำ ๕, ๗๐, ๑๑๘, ๑๒๔, ๑๔๔, ๑๕๑ ประกอบประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๘๓, ๙๑
็
์
ั
ิ
ี
่
ั
้
่
้
ึ
ซงเป็นบทบญญตเกยวกบโทษทำงอำญำ แสดงให้เหนโดยชดแจ้งว่ำโจทก์ประสงคใหจ�ำเลยทงสอง
ั
ั
ั
ี
ิ
ั
ร่วมกันรบผดในทำงอำญำเท่ำน้น กำรท่โจทก์บรรยำยฟ้องเก่ยวกับนิติสัมพันธ์ระหว่ำงโจทก์
ี
ั
กับนำงสำวอรอุมำ นำงสำวจิรำวรรณ และนำยเอกลักษณ์ ว่ำเป็นลูกจ้ำงนำยจ้ำงกันตำมสัญญำ
จ้ำงแรงงำนและจ�ำเลยท้งสองมีหน้ำท่ต้องจ่ำยค่ำจ้ำง สินจ้ำงแทนกำรบอกกล่ำวล่วงหน้ำและ
ั
ี
ี
ี
ค่ำชดเชยแล้วแต่กรณีให้แก่บุคคลดังกล่ำว ตำมระยะเวลำท่ตกลงกันไว้หรือตำมท่กฎหมำยก�ำหนด
ั
ี
ั
เป็นกำรบรรยำยถึงกำรกระท�ำท้งหลำยท่อ้ำงว่ำจ�ำเลยท้งสองได้ร่วมกันกระท�ำผิด ตลอดจนข้อเท็จจริง
ึ
ั
ั
ี
ี
ี
ิ
และรำยละเอียดท่เก่ยวกับเวลำและสถำนท่ซ่งเกิดกำรกระท�ำน้น ๆ อีกท้งบุคคลหรือส่งของท ่ ี
เกี่ยวข้องด้วย ตำมประมวลกฎหมำยวิธีพิจำรณำควำมอำญำ มำตรำ ๑๕๘ (๕) เมื่อศำลแรงงำน
มีอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำเฉพำะคดีท่บัญญัติไว้ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลแรงงำนและ
ี
ั
่
่
ี
ี
่
ั
ิ
วธพจำรณำคดแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๘ ซงเปนคดทพพำทเกยวกบควำมรบผดในทำงแพง
ิ
ั
็
่
ิ
ึ
ี
ิ
ี
ี
เท่ำนั้น ไม่รวมถึงควำมรับผิดในทำงอำญำด้วย คดีระหว่ำงโจทก์กับจ�ำเลยทั้งสองจึงไม่มีลักษณะ
ิ
ี
ี
่
่
่
ึ
็
เปนคดพพำทอยำงหนงอยำงใดตำมพระรำชบญญตจดตงศำลแรงงำนและวธพจำรณำคดแรงงำน
ิ
ี
้
ั
ิ
ั
ั
ั
ิ
พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๘
466
