Page 491 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 491
ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ นำยศรชัย สงขวัญ โจทก์
ที่ วร ๔๒/๒๕๖๐ บริษัทเวสท์ เอ็น จ�ำกัด
กับพวก จ�ำเลย
้
็
์
้
่
โจทกฟองจ�ำเลยทั้งหำเปนคดีอำญำและมีค�ำขอทำยค�ำฟองอำญำวำกำรกระท�ำ
้
้
ั
ั
ของจ�ำเลยท้งห้ำถือว่ำเป็นควำมผิด ขอให้ลงโทษจ�ำเลยท้งห้ำตำม พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงำน
พ.ศ. ๒๕๔๑ มำตรำ ๗๐, ๑๑๘ วรรคหนึ่ง (๕), ๑๔๔, ๑๕๘ ประกอบ ป.อ. มำตรำ ๘๓, ๙๑
ั
ซ่งแสดงให้เห็นโดยชัดแจ้งว่ำ โจทก์ประสงค์ให้จ�ำเลยท้งห้ำร่วมกันรับผิดในทำงอำญำ
ึ
ื
ั
เท่ำน้น เม่อศำลแรงงำนมีอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำเฉพำะคดีท่บัญญัติไว้ตำม พ.ร.บ.
ี
จัดตั้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๘ ซึ่งเป็นคดีที่พิพำท
เกี่ยวกับควำมรับผิดในทำงแพ่งเท่ำนั้น ไม่รวมถึงควำมรับผิดทำงอำญำด้วย คดีระหว่ำง
โจทก์กับจ�ำเลยทั้งห้ำจึงไม่ใช่คดีแรงงำน
_____________________________
โจทก์ฟ้องว่ำ จ�ำเลยที่ ๑ มีฐำนะเป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจ�ำกัด มีจ�ำเลยที่ ๓ ที่ ๔
และนำยนภัทร เป็นกรรมกำรผู้มีอ�ำนำจ จ�ำเลยท่ ๒ เคยเป็นกรรมกำรผู้มีอ�ำนำจในช่วงเวลำ
ี
ที่โจทก์ท�ำงำนกับจ�ำเลยที่ ๑ จ�ำเลยที่ ๕ เป็นผู้บริหำรและเป็นเจ้ำของบริษัทจ�ำเลยที่ ๑ โจทก์เคย
เป็นลูกจ้ำงของบริษัทเดวำ ดีเวลลอปเม้นท์ จ�ำกัด (มหำชน) ต�ำแหน่งวิศวกรออกแบบ ต่อมำวันท ี ่
ี
๑ สิงหำคม ๒๕๕๕ ได้ย้ำยไปท�ำงำนกับจ�ำเลยท่ ๑ จ�ำเลยท้งห้ำร่วมกันเจตนำกระท�ำผิดกฎหมำย
ั
อำญำต่อโจทก์ต่ำงกรรมต่ำงวำระ โดยไม่จ่ำยค่ำจ้ำงประจ�ำเดือนธันวำคม ๒๕๕๗ ประจ�ำเดือน
่
์
ั
ื
ี
่
มกรำคม ๒๕๕๘ ประจ�ำเดอนกมภำพนธ ๒๕๕๘ และประจ�ำเดอนมนำคม ๒๕๕๘ แกโจทก์ ตอมำ
ื
ุ
วันท่ ๑ เมษำยน ๒๕๕๘ จ�ำเลยท้งห้ำเลิกจ้ำงโจทก์โดยไม่จ่ำยค่ำชดเชยให้โจทก์ ท�ำให้โจทก์
ี
ั
เสียหำย ขอให้ลงโทษจ�ำเลยท้งห้ำตำมพระรำชบัญญัติคุ้มครองแรงงำน พ.ศ. ๒๕๔๑ มำตรำ ๗๐,
ั
๑๑๘ วรรคหนึ่ง (๕), ๑๔๔, ๑๕๘ ประกอบประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๘๓, ๙๑
ี
ั
ช้นไต่สวนมูลฟ้อง ศำลจังหวัดนนทบุรีเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจ
ิ
ื
ี
ั
�
ุ
ิ
�
ึ
พจำรณำพพำกษำของศำลแรงงำนหรอไม่ จงส่งสำนวนให้ประธำนศำลอทธรณ์คดชำนญพิเศษ
วินิจฉัยตำมพระรำชบัญญัติจัดตั้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๙
วรรคสอง
463
