Page 512 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 512
ี
และบุคคลในครอบครัวขอไพบูลย์จนถึงปี ๒๕๖๑ หรือ ๒๕๖๒ แล้วแต่ข้อตกลงท่ท�ำกับแต่ละบุคคล
โดยโจทก์จะได้รับค่ำตอบแทนเดือนละ ๑,๕๐๐,๐๐๐ บำท พร้อมโบนัสประจ�ำปีเท่ำกับค่ำตอบแทน
�
ื
ั
ั
ึ
ุ
ั
ื
ั
รำยเดอน ๘ เดอน โจทก์ได้รบค่ำตอบแทนรำยเดอนนบแต่วนทำสญญำขำยห้นจนถงเดอน
ื
ื
มกรำคม ๒๕๖๑ แต่ยังไม่ได้รับโบนัสประจ�ำปี ๒๕๖๐ เมื่อวันที่ ๘ กุมภำพันธ์ ๒๕๖๑ จ�ำเลยที่ ๔
ี
ี
ให้โจทก์ท�ำกำรวิเครำะห์เหตุผลต่ำง ๆ ท่บริษัทจ�ำเลยท่ ๑ เผชิญอยู่ในปัจจุบันและก�ำหนดให้
โจทก์ต้องเข้ำท�ำงำนที่บริษัทดังกล่ำวระหว่ำงเวลำ ๙ ถึง ๑๕ นำฬิกำ ทุกวันอังคำร วันพุธ และ
วันพฤหัสบดี อันเป็นกำรเปล่ยนแปลงสำระส�ำคัญของข้อตกลงโดยโจทก์มิได้ยินยอม ต่อมำ
ี
ี
จ�ำเลยท่ ๔ มหนังสือแจ้งว่ำโจทก์ละท้งงำนพร้อมกับเลิกกำรจ้ำงโจทก์พร้อมกับระงบกำรจ่ำย
ั
ิ
ี
ค่ำตอบแทนรำยเดือนนับแต่เดือนกุมภำพันธ์ ๒๕๖๑และระงับกำรจ่ำยโบนัสประจ�ำปี ๒๕๖๐
ั
แก่โจทก์ โจทก์มิได้ท�ำงำนในฐำนะเป็นลูกจ้ำงหรืออยู่ภำยใต้อ�ำนำจบังคับบัญชำของจ�ำเลยท้ง
สี่ กำรกระท�ำของจ�ำเลยทั้งสี่เป็นกำรผิดสัญญำต่ำงตอบแทน ขอให้บังคับจ�ำเลยทั้งสี่ร่วมกันจ่ำย
ค่ำตอบแทนรำยเดือนและโบนัส รวมดอกเบี้ยเป็นเงิน ๒๗,๓๘๒,๕๐๐ บำท พร้อมดอกเบี้ยอัตรำ
ร้อยละ ๗.๕ ต่อปี จำกต้นเงิน ๒๗,๐๐๐,๐๐๐ บำท นับแต่วันถัดจำกวันฟ้องจนกว่ำจะช�ำระเสร็จ
แก่โจทก์
ั
ี
ี
ื
จ�ำเลยท้งส่ให้กำรท�ำนองเดียวกันว่ำ จ�ำเลยท่ ๒ เป็นผู้ท�ำสัญญำซ้อขำยหุ้นบริษัท
จ�ำเลยที่ ๑ กับโจทก์และบุคคลในครอบครัวขอไพบูลย์ ส่วนจ�ำเลยอื่นไม่เคยเป็นคู่สัญญำซื้อขำย
ี
หุ้นดังกล่ำวจึงไม่มีหน้ำท่และควำมรับผิดใดต่อโจทก์ตำมสัญญำซ้อขำยหุ้น นอกจำกน้นตำมสัญญำ
ั
ื
ี
ซ้อขำยหุ้นไม่มีข้อตกลงใดท่จะให้โจทก์และบุคคลในครอบครัวขอไพบูลย์ด�ำรงต�ำแหน่งประธำน
ื
เจ้ำหน้ำท่บริหำรร่วมในบริษัทจ�ำเลยท่ ๑ และบริษัทในเครือ จ�ำเลยท่ ๑ เป็นนำยจ้ำงเพียง
ี
ี
ี
ื
้
ุ
ุ
่
ั
รำยเดยวของโจทก์ตงแต่ก่อนทำสญญำซอขำยห้น กระทงขำยห้นแล้ว แม้โจทก์จะถอนตว
ั
้
�
ี
ั
ั
ี
จำกกำรเป็นเจ้ำหน้ำท่บริหำรแต่ยังคงเป็นลูกจ้ำงของจ�ำเลยท่ ๑ ต่อไปจนถึงวันท่ ๒๖ กุมภำพันธ์ ๒๕๖๑
ี
ี
ี
ี
อันเป็นวันเลิกจ้ำงโจทก์ จ�ำเลยท่ ๑ จึงเป็นนำยจ้ำงท่มีอ�ำนำจบังคับบัญชำโจทก์ตำมสัญญำ
จ้ำงแรงงำน แต่จ�ำเลยท่ ๒ ถึงท่ ๔ ไม่มีนิติสัมพันธ์ในฐำนะเป็นนำยจ้ำงของโจทก์ จ�ำเลยท้งส ่ ี
ั
ี
ี
ไม่เคยมีข้อตกลงก�ำหนดขอบเขตกำรท�ำงำนของโจทก์และบุคคลในครอบครัวขอไพบูลย์ตำมฟ้อง
ไม่เคยมีข้อตกลงจ่ำยโบนัสประจ�ำปีแก่โจทก์ เม่อโจทก์เป็นลูกจ้ำงของจ�ำเลยท่ ๑ จึงต้องท�ำหน้ำท ี ่
ี
ื
ตำมค�ำสั่ง กฎระเบียบ ข้อบังคับของจ�ำเลยที่ ๑ เมื่อจ�ำเลยที่ ๑ ก�ำหนดให้โจทก์ต้องเข้ำท�ำงำน
ระหว่ำงเวลำ ๙ ถึง ๑๕ นำฬิกำ ทุกวันอังคำร วันพุธ และวันพฤหัสบดี แล้วโจทก์ไม่เข้ำท�ำงำน
ี
ี
ิ
ี
จึงเป็นกำรละท้งหน้ำท่สำมวันท�ำงำนติดต่อกัน กำรท่จ�ำเลยท่ ๑ มีหนังสือเลิกจ้ำงโจทก์จึงชอบ
่
ี
ี
่
้
ด้วยกฎหมำยแลว ขอตกลงทจ�ำเลยท่ ๓ รบรองว่ำจะไม่เลกจำงลูกจำงของจ�ำเลยท ๑ หมำยควำม
้
ี
้
้
ิ
ั
เฉพำะลูกจ้ำงทั่วไป ไม่รวมถึงโจทก์และบุคคลในครอบครัวขอไพบูลย์ จ�ำเลยที่ ๒ เป็นนิติบุคคล
484
