Page 522 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 522
ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ นำยวิรัตน์ หนูกลับ โจทก์
ที่ วร ๔๘/๒๕๖๐ นำงสำวฐิติรัตน์ ยิ้มสรวล
กับพวก จ�ำเลย
่
ี
โจทก์ในฐำนะทำยำทโดยธรรมของนำงสำว ม. ฟ้องให้จ�ำเลยท ๑ ซ่งเป็นผู้กระท�ำ
ึ
่
่
ี
ี
ละเมิดโดยตรงและจ�ำเลยท ๒ ผู้เป็นนำยจ้ำงร่วมกันรับผิดกับจ�ำเลยท ๑ ในผลแห่ง
ละเมิดซึ่งจ�ำเลยที่ ๑ ผู้เป็นลูกจ้ำงกระท�ำไปในทำงกำรที่จ้ำงดังกล่ำว คดีระหว่ำงโจทก์กับ
จ�ำเลยที่ ๑ จึงเป็นคดีอันเกิดแต่มูลละเมิดระหว่ำงลูกจ้ำงกับลูกจ้ำงที่เกิดจำกกำรท�ำงำน
ี
ี
่
ในทำงกำรท่จ้ำง ส่วนคดีระหว่ำงโจทก์และจ�ำเลยท ๒ แม้โจทก์จะมิได้กล่ำวในฟ้องว่ำ
จ�ำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นนำยจ้ำงเป็นผู้กระท�ำละเมิดต่อนำงสำว ม. โดยตรง แต่เมื่อโจทก์ฟ้อง
่
ี
ึ
่
ี
ขอให้จ�ำเลยท ๒ ผู้เป็นนำยจ้ำงร่วมรับผิดในผลแห่งละเมิดซ่งจ�ำเลยท ๑ ผู้เป็นลูกจ้ำง
กระท�ำไปในทำงกำรที่จ้ำง คดีระหว่ำงโจทก์กับจ�ำเลยที่ ๒ จึงเป็นคดีอันเกิดแต่มูลละเมิด
ระหว่ำงนำยจ้ำงและลูกจ้ำงเก่ยวกับกำรท�ำงำนตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน จึงเป็นคดีแรงงำน
ี
_____________________________
โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมำยของนำงสำวมณฑำ นำงสำวมณฑำ
และจ�ำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้ำงของจ�ำเลยที่ ๒ ระหว่ำงกำรท�ำงำน เมื่อวันที่ ๒๗ ธันวำคม ๒๕๕๘
ึ
ื
จ�ำเลยท่ ๑ ขับรถยกของซ่งเป็นเคร่องจักรกลด้วยควำมประมำทปรำศจำกควำมระมัดระวังทับ
ี
ขำซ้ำยของนำงสำวมณฑำ เป็นเหตให้นำงสำวมณฑำบำดเจบ ต้องเข้ำรบกำรรกษำพยำบำล
ั
ุ
ั
็
และต่อมำได้ถึงแก่ควำมตำย กำรกระท�ำของจ�ำเลยท่ ๑ เป็นกำรกระท�ำละเมิดในทำงกำรท่จ้ำง
ี
ี
ของจ�ำเลยท่ ๒ ท�ำให้โจทก์เสียหำย ขอให้บังคับจ�ำเลยท้งสองร่วมกันจ่ำยค่ำรักษำพยำบำล
ั
ี
ื
ค่ำเดินทำงและต้องหยุดงำนเพ่อเฝ้ำไข้ ค่ำท�ำศพ ค่ำสูญเสียรำยได้ และค่ำเสียหำยต่อจิตใจ
ี
รวมเป็นเงิน ๒,๐๓๘,๔๐๔.๒๕ บำท พร้อมดอกเบ้ยอัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี จำกต้นเงิน
๑,๘๙๖,๑๙๐ บำท นับถัดจำกวันฟ้องจนกว่ำจะช�ำระเสร็จแก่โจทก์
จ�ำเลยที่ ๑ ขำดนัดยื่นค�ำให้กำร
จ�ำเลยที่ ๒ ให้กำรว่ำ จ�ำเลยที่ ๑ ขับรถยกของตำมหลักเกณฑ์และขั้นตอนกำรท�ำงำน
โดยคำนึงถึงควำมปลอดภยของผ้อนแล้ว แต่นำงสำวมณฑำเดินมำในเวลำท่จำเลยท ๑ ถอย
�
ี
่
ู
ี
ื
่
ั
�
รถยกของ นำงสำวมณฑำจึงมีส่วนในกำรกระท�ำผิดและเป็นเหตุสุดวิสัย โดยมิได้เกิดจำกกำร
กระท�ำละเมิดของจ�ำเลยทั้งสอง ควำมตำยของนำงสำวมณฑำเกิดจำกเหตุแทรกแซงอื่น จ�ำเลยที่ ๒
ได้ช่วยเหลือจัดงำนศพและโจทก์ได้รับเงินตำมพระรำชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. ๒๕๓๗
ไปครบถ้วนแล้ว คดีโจทก์ขำดอำยุควำม ขอให้ยกฟ้อง
494
