Page 523 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 523

ี
                       ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลจังหวัดสุรำษฎร์ธำนีเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจ
                                                                             ุ
                                                                                       �
                                                                                     ี
                                                         �
                ิ
                        ิ
                                                     ึ
                                               ื
                                                                                         ั
              พจำรณำพพำกษำของศำลแรงงำนหรอไม่ จงส่งสำนวนให้ประธำนศำลอทธรณ์คดชำนญพิเศษ
              วินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒
                                             ั
              มำตรำ ๙ วรรคสอง
                        วินิจฉัยว่ำ โจทก์ฟ้องว่ำ นำงสำวมณฑำ และจ�ำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้ำงของจ�ำเลยที่ ๒
                                                       ึ
                                       ี
              ระหว่ำงกำรท�ำงำน จ�ำเลยท่ ๑ ขับรถยกของซ่งเป็นเคร่องจักรกลด้วยควำมประมำทปรำศจำก
                                                               ื
              ควำมระมัดระวังทับขำซ้ำยของนำงสำวมณฑำ เป็นเหตุให้นำงสำวมณฑำบำดเจ็บต้องเข้ำรับ
              กำรรักษำพยำบำลและต่อมำได้ถึงแก่ควำมตำย กำรกระท�ำของจ�ำเลยท่ ๑ เป็นกำรกระท�ำละเมิด
                                                                           ี
              ในทำงกำรท่จ้ำงของจ�ำเลยท่ ๒ โจทก์ในฐำนะทำยำทโดยธรรมของนำงสำวมณฑำจึงฟ้องให้
                         ี
                                       ี
                                                           ี
                                                                                              ี
                     ี
              จ�ำเลยท่ ๑ ซ่งเป็นผู้กระท�ำละเมิดโดยตรงและจ�ำเลยท่ ๒ ผู้เป็นนำยจ้ำงร่วมกันรับผิดกับจ�ำเลยท่ ๑
                         ึ
              ในผลแห่งละเมิดซึ่งจ�ำเลยที่ ๑ ผู้เป็นลูกจ้ำงกระท�ำไปในทำงกำรที่จ้ำงดังกล่ำว คดีระหว่ำงโจทก์
              กับจ�ำเลยท่ ๑ จึงเป็นคดีอันเกิดแต่มูลละเมิดระหว่ำงลูกจ้ำงกับลูกจ้ำงท่เกิดจำกกำรท�ำงำน
                        ี
                                                                               ี
              ในทำงกำรที่จ้ำง ตำมพระรำชบัญญัติจัดตั้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒
              มำตรำ ๘ (๕) ส่วนคดีระหว่ำงโจทก์และจ�ำเลยที่ ๒ นั้น แม้โจทก์จะมิได้กล่ำวในฟ้องว่ำจ�ำเลยที่ ๒
              ซึ่งเป็นนำยจ้ำงเป็นผู้กระท�ำละเมิดต่อนำงสำวมณฑำโดยตรง แต่เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้จ�ำเลยที่ ๒
                                                           ี
              ผู้เป็นนำยจ้ำงร่วมรับผิดในผลแห่งละเมิดซ่งจ�ำเลยท่ ๑ ผู้เป็นลูกจ้ำงกระท�ำไปในทำงกำรท่จ้ำง
                                                                                             ี
                                                   ึ
              คดีระหว่ำงโจทก์กับจ�ำเลยที่ ๒ จึงเป็นคดีพิพำท อันเกิดแต่มูลละเมิดระหว่ำงนำยจ้ำงและลูกจ้ำง
                                                                       ั
                ี
              เก่ยวกับกำรท�ำงำนตำมสัญญำจ้ำงแรงงำนตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำ
              คดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๘ (๕) เช่นกัน
                        วินิจฉัยว่ำ คดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลแรงงำน



                               วินิจฉัย ณ วันที่ ๖ เดือน มิถุนำยน พุทธศักรำช ๒๕๖๐



                                                 เมทินี  ชโลธร

                                               (นำงเมทินี  ชโลธร)
                                        ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ




                                                                              อิสรำ  วรรณสวำท - ย่อ

                                                                             วัชรินทร์ ฤชุโรจน์ - ตรวจ



                                                     495
   518   519   520   521   522   523   524   525   526   527   528