Page 535 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 535

ี
                       จ�ำเลยให้กำรและฟ้องแย้งว่ำ กำรท่หัวหน้ำฝ่ำยทรัพยำกรบุคคลจ�ำเลยแจ้งข้อมูล
                                                       ี
              อำกำรป่วยของโจทก์ให้นิติบุคคลอำคำรชุดท่โจทก์พักอำศัยเป็นกำรด�ำเนินกำรส่วนตัวของ
                                                                            ั
              ผู้จัดกำรฝ่ำยทรัพยำกรบุคคลเองโดยจ�ำเลยไม่ได้มอบหมำยหรือมีค�ำส่งให้กระท�ำ แต่เป็นกำร
                                              ี
                                         ั
              ด�ำเนินกำรในฐำนะประชำชนท่วไปท่ต้องกระท�ำตำมนโยบำยของรัฐบำลในกำรป้องกันกำรแพร่
              ระบำดของโรคติดเช้อไวรัสโคโรนำ ๒๐๑๙ หรือโรคโควิด ๑๙ (Coronavirus Disease 2019
                                ื
                                                                        ี
                             ึ
                               ิ
                                                                        ้
              (COVID-19)) จงมใช่กำรกระท�ำในฐำนะนำยจ้ำงกับลูกจ้ำง คดีนจึงไม่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำของศำลแรงงำน โจทก์จึงไม่มีอ�ำนำจฟ้องจ�ำเลย ค่ำใช้จ่ำยตำมฟ้องเป็นค่ำใช้จ่ำยปกติ
                      ์
                             ่
                           ์
                                                              ้
                                         ี
                                                   ้
                                                              ั
                               ้
                                                                    ่
                                ั
                                                                           �
                                                                                     ุ
                                                                                 ื
              ของโจทก โจทกไมไดรบควำมเสยหำยตำมฟอง นอกจำกนนระหวำงกำรทำงำนเดอนตลำคม ๒๕๖๒
                                                                    ั
              ถึงเดือนเมษำยน ๒๕๖๓ โจทก์ได้ขอลำหยุดงำนหลำยคร้งแล้วเอำเวลำไปท�ำงำนให้แก่
                                                              ้
                                  ๊
              บริษัทดอกเตอร์เรย กรุป จ�ำกัด ท�ำให้จ�ำเลยตองจำยคำจำงให้โจทก์โดยไม่ไดรับผลงำนตอบแทน
                                                     ้
                                                            ่
                                                        ่
                               ์
                                                                               ้
              เป็นกำรผิดสัญญำจ้ำงแรงงำนและกระท�ำละเมิดต่อจ�ำเลยท�ำให้จ�ำเลยเสียหำย ขอให้ยกฟ้องและ
              บังคับโจทก์จ่ำยค่ำเสียหำย ๒๑๗,๐๐๐ บำท แก่จ�ำเลย
                       โจทก์ให้กำรแก้ฟ้องแย้งว่ำ ระหว่ำงท่โจทก์ท�ำงำนให้จ�ำเลยนน โจทก์ทำงำนให้เตม
                                                                             ั
                                                        ี
                                                                             ้
                                                                                               ็
                                                                                      �
                                                                                    ้
                                                                                     �
                                                                            ่
                                                                            ี
                                                                              �
                                                              ิ
                                                                                             ้
                                                              ่
                                                            �
                                                                   ็
                                                       ้
                                      ้
                                        ิ
                                    ์
                                ี
                                          ิ
              ควำมสำมำรถ กำรทโจทกใชสทธลำหยดงำนแลวไปทำสงใดเปนไปตำมทจำเลยไดกำหนดไวโดย
                                ่
                                               ุ
              หัวหน้ำงำนของโจทก์รับทรำบมำตลอด กำรที่โจทก์ไปท�ำงำนให้บริษัทดอกเตอร์เรย์ กรุ๊ป จ�ำกัด
              ซึ่งเป็นบริษัทในเครือเดียวกันกับจ�ำเลย ไม่มีข้อห้ำมในสัญญำว่ำจะกระท�ำไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง
                       ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลแรงงำนกลำงเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำของศำลแรงงำนหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย
                                    ั
              ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๙
              วรรคสอง
                       วินิจฉัยว่ำ โจทก์บรรยำยฟ้องว่ำ โจทก์เข้ำท�ำงำนเป็นลูกจ้ำงของจ�ำเลย ระหว่ำง
              ท�ำงำน โจทก์มีอำกำรป่วยเป็นไข้หวัด ไอ มีน�้ำมูก จึงเข้ำตรวจรักษำที่โรงพยำบำล ผลกำรตรวจ
                                               ้
              ไม่เข้ำเกณฑ์กำรตรวจหำเช้อโรคติดเชอไวรัสโคโรนำ ๒๐๑๙ หรอโรคโควิด ๑๙ (Coronavirus
                                               ื
                                                                      ื
                                      ื
              Disease 2019 (COVID-19))แต่แพทย์แนะน�ำให้กักตัวเป็นเวลำ ๒ สัปดำห์ โจทก์จึงแจ้งผู้จัดกำร
              ฝ่ำยทรัพยำกรบุคคลจ�ำเลยทรำบและขอลำหยุดงำนในเวลำดังกล่ำว แต่ผู้จัดกำรฝ่ำยทรัพยำกร
                                                                           ี
              บุคคลจ�ำเลยกลับน�ำใบรับรองแพทย์ของโจทก์แจ้งนิติบุคคลอำคำรชุดท่โจทก์พักอำศัย เป็นเหต ุ
                                                                                  ี
                                   ั
              ให้นิติบุคคลอำคำรชุดส่งให้พนักงำนรักษำควำมปลอดภัยห้ำมมิให้โจทก์เข้ำท่พัก กำรกระท�ำ
              ของจ�ำเลยดังกล่ำวเป็นกำรละเมิดท�ำให้โจทก์เสียหำย จึงขอให้จ�ำเลยช�ำระค่ำเสียหำยแก่โจทก์
                        ี
              เป็นกรณีท่โจทก์กล่ำวอ้ำงถึงควำมสัมพันธ์ระหว่ำงโจทก์กับจ�ำเลยในฐำนะลูกจ้ำงกับนำยจ้ำง
                                                     507
   530   531   532   533   534   535   536   537   538   539   540