Page 545 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 545

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   นำยทวีป บุญโยทก กับพวก   โจทก์

                       ที่ วร ๔๓/๒๕๖๐                           บริษัทวิวพอยทส์ จ�ำกัด

                                                                กับพวก                         จ�ำเลย


                                             ั
                                                                              ั
                       ตำมค�ำฟ้องของโจทก์ท้งสองเป็นกำรกล่ำวอ้ำงว่ำจ�ำเลยท้งสองกระท�ำละเมิด
              โดยร้องทุกข์ด�ำเนินคดีอำญำจนท�ำให้โจทก์ท้งสองเสียหำย อันเป็นกำรกล่ำวอ้ำงกำร
                                                          ั
              กระท�ำต่ำงหำกท่ไม่เก่ยวข้องกับกำรท�ำงำนตำมสัญญำจ้ำงแรงงำนโดยตรง แต่เป็นกำร
                                   ี
                              ี
                                                      ้
                                                      ี
                                                                                           ั
              ใช้สิทธิเรียกร้องตำม ป.พ.พ. บรรพ ๒ หน ลักษณะ ๕ ละเมิด คดีระหว่ำงโจทก์ท้งสอง
              กับจ�ำเลยทั้งสองจึงไม่ใช่คดีแรงงำน
                                      _____________________________



                       โจทก์ทั้งสองฟ้องว่ำ จ�ำเลยที่ ๑ เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจ�ำกัด มีจ�ำเลยที่ ๒ เป็น

              กรรมกำรผู้มีอ�ำนำจกระท�ำกำรแทน เมื่อปี ๒๕๔๖ จ�ำเลยทั้งสองจ้ำงโจทก์ที่ ๑ ท�ำงำนต�ำแหน่ง

              ชิปปิ้ง ได้รับเงินเดือน เดือนละ ๒๒,๐๐๐ บำท และจ้ำงโจทก์ที่ ๒ ท�ำงำนต�ำแหน่งพนักงำนบัญชี
                                                         ั
              ได้รับเงินเดือน เดือนละ ๑๘,๐๐๐ บำท โจทก์ท้งสองได้ลำออกจำกกำรเป็นลูกจ้ำงเม่อเดือน
                                                                                          ื
              ธันวำคม ๒๕๕๗ ต่อมำเดือนกุมภำพันธ์และเดือนกันยำยน ๒๕๕๙ จ�ำเลยทั้งสองกระท�ำละเมิด

                       ั
              ต่อโจทก์ท้งสองโดยน�ำควำมเท็จร้องทุกข์ต่อพนักงำนสอบสวนว่ำ โจทก์ท้งสองกับพวกร่วมกัน
                                                                              ั
                                                       ั
              ลักทรัพย์นำยจ้ำงและปลอมเอกสำร ท�ำให้โจทก์ท้งสองเสียช่อเสียง ถูกดูหม่นเกลียดชัง และต้องเสีย
                                                                ื
                                                                            ิ
                                                                                              ี
              ค่ำใช้จ่ำยในกำรแก้ข้อกล่ำวหำ ขอให้บังคับจ�ำเลยท้งสองร่วมกันช�ำระค่ำเสียหำยแก่โจทก์ท่ ๑
                                                           ั
              เป็นเงิน ๗๐๐,๐๐๐ บำท และช�ำระแก่โจทก์ที่ ๒ เป็นเงิน ๓๐๐,๐๐๐ บำท พร้อมประกำศขอขมำ
              โจทก์ทั้งสองทำงหนังสือพิมพ์ด้วยค่ำใช้จ่ำยของจ�ำเลยทั้งสอง

                                                                           ี
                                                  ั
                              ั
                       จ�ำเลยท้งสองให้กำรว่ำ โจทก์ท้งสองเคยเป็นลูกจ้ำงจ�ำเลยท่ ๑ แต่ไม่เคยเป็นลูกจ้ำง
              จ�ำเลยที่ ๒ หลังจำกโจทก์ทั้งสองลำออก จ�ำเลยที่ ๒ ตรวจสอบพบว่ำโจทก์ทั้งสองและนำงสำว
                                                             ี
              วำสนำ ร่วมกันลักสมุดเช็คและปลอมเช็คของจ�ำเลยท่ ๒ แล้วเรียกเก็บเงิน จึงได้ร้องทุกข์ต่อ
              พนักงำนสอบสวน จ�ำเลยท้งสองใช้สิทธิโดยสุจริตและจ�ำเลยท่ ๒ ไม่ได้กระท�ำในฐำนะส่วนตัว
                                                                    ี
                                      ั
                                                                               ี
                                                                                      ั
                                                   ี
              จึงไม่เกิดควำมเสียหำยแก่โจทก์ท้งสองเก่ยวกับกำรจ้ำงแรงงำน มูลคดีท่โจทก์ท้งสองอ้ำงว่ำ
                                            ั
              ต้องเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง จึงไม่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลแรงงำน ส่วน
              ค่ำใช้จ่ำยในกำรแก้ข้อกล่ำวหำก็มิใช่ค่ำเสียหำยจำกมูลละเมิด ขอให้ยกฟ้อง



                                                     517
   540   541   542   543   544   545   546   547   548   549   550