Page 557 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 557
ั
ั
ี
แต่จ�ำเลยท่ ๑ ปกปิดไว้ไม่แจ้งให้โจทก์ท้งสองทรำบ กำรกระท�ำของจ�ำเลยท้งสองเป็นกำรผิดสัญญำ
จ้ำงแรงงำนและเป็นกำรละเมิดต่อโจทก์ท้งสอง ท�ำให้โจทก์ท้งสองเสียหำย ขอให้บังคับจ�ำเลย
ั
ั
ั
ท้งสองให้หยุดกำรกระท�ำดังกล่ำวมิฉะน้นต้องช�ำระค่ำเสียหำยเดือนละ ๑,๐๐๐,๐๐๐ บำท จนกว่ำ
ั
ี
จะหยุดกำรกระท�ำท่เป็นกำรผิดสัญญำหรือละเมิด และให้จ�ำเลยท้งสองร่วมกันช�ำระค่ำเสียหำย
ั
๒๐,๐๐๐,๐๐๐ บำท พร้อมดอกเบี้ยอัตรำร้อยละ ๕ ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำจะช�ำระ
เสร็จแก่โจทก์ทั้งสอง
ชั้นตรวจค�ำฟ้อง ศำลแรงงำนภำค ๔ เห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีระหว่ำงโจทก์ทั้งสอง
ี
กับจ�ำเลยท่ ๒ อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลแรงงำนหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำน
ศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำ
ั
คดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๙ วรรคสอง
ี
ี
ั
วินิจฉัยว่ำ โจทก์ท้งสองบรรยำยฟ้องว่ำ โจทก์ท่ ๑ จ้ำงจ�ำเลยท่ ๑ ท�ำงำนต�ำแหน่ง
วิศวกรหน้ำงำน จ�ำเลยท่ ๑ ต้องท�ำงำนตำมระเบียบข้อบังคับของโจทก์ท้งสอง และมีข้อสัญญำว่ำ
ั
ี
จ�ำเลยที่ ๑ จะไม่น�ำควำมลับทำงธุรกิจของโจทก์ทั้งสองไปเผยแพร่แก่บุคคลภำยนอก หำกจ�ำเลย
ที่ ๑ เคยประกอบธุรกิจประเภทเดียวกับโจทก์ทั้งสองจ�ำเลยที่ ๑ จะต้องแจ้งให้โจทก์ทั้งสองทรำบ
ก่อนเข้ำท�ำงำน และภำยใน ๓ ปี นับแต่เลิกสัญญำจ้ำงจะต้องไม่ประกอบธุรกิจแข่งขันกับโจทก์
ี
ั
ั
ี
ท้งสอง หำกผิดสัญญำจะต้องช�ำระเบ้ยปรับ ๒๐,๐๐๐,๐๐๐ บำท แก่โจทก์ท้งสอง ต่อมำจ�ำเลยท่ ๑
ั
ู
ึ
ิ
ั
้
ลำออก แล้วนำข้อมลควำมลบทำงกำรค้ำของโจทก์ทงสองไปใช้ในกจกำรของจำเลยท ๒ ซง
�
�
ี
่
่
เป็นนิติบุคคลท่ประกอบธุรกิจประเภทเดียวกับโจทก์ท้งสอง โดยจ�ำเลยท่ ๒ เป็นกิจกำรท ี ่
ี
ั
ี
จ�ำเลยที่ ๑ จดทะเบียนจัดตั้งขึ้นและเป็นหุ้นส่วนผู้จัดกำรก่อนที่จ�ำเลยที่ ๑ จะเข้ำท�ำงำนกับโจทก์
ั
ั
ั
ี
ท้งสอง แต่จ�ำเลยท่ ๑ ปกปิดไว้ไม่แจ้งให้โจทก์ท้งสองทรำบ เป็นกรณีท่โจทก์ท้งสองกล่ำวอ้ำงว่ำ
ี
จ�ำเลยที่ ๑ กระท�ำละเมิดและผิดสัญญำจ้ำงแรงงำนต่อโจทก์ทั้งสอง โดยจ�ำเลยที่ ๒ ร่วมกระท�ำ
ึ
ละเมิดต่อโจทก์ท้งสองด้วย แต่เม่อโจทก์ท้งสองและจ�ำเลยท่ ๒ ต่ำงมีฐำนะเป็นนิติบุคคลซ่ง
ั
ื
ั
ี
ไม่อำจมีนิติสัมพันธ์ในฐำนะนำยจ้ำงและลูกจ้ำงกันตำมสัญญำจ้ำงแรงงำนได้ จึงเป็นกรณีที่โจทก์
ั
ี
ท้งสองฟ้องให้จ�ำเลยท่ ๒ รับผิดในผลแห่งมูลละเมิดตำมประมวลกฎหมำยแพ่งและพำณิชย์
ี
ั
บรรพ ๒ หน้ ลักษณะ ๕ ละเมิด คดีระหว่ำงโจทก์ท้งสองกับจ�ำเลยท่ ๒ จึงมิใช่คดีอันเกิดแต่
ี
ี
มูลละเมิดระหว่ำงนำยจ้ำงและลูกจ้ำงเก่ยวกับกำรท�ำงำนตำมสัญญำจ้ำงแรงงำนและไม่มีลักษณะ
ิ
ี
ิ
ี
เปนคดพพำทอยำงหนงอยำงใดตำมพระรำชบญญตจดตงศำลแรงงำนและวธพจำรณำคดแรงงำน
ี
็
ิ
ั
ั
้
ั
ั
ึ
่
ิ
่
่
พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๘
529
