Page 810 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 810

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  นำงสำว พ.                       โจทก์

                       ที่ วยช  ๒๑/๒๕๖๔                               เด็กหญิง น. กับพวก    จ�ำเลย



                       โจทก์ฟ้องว่ำ จ�ำเลยที่ ๑ เป็นผู้เยำว์โดยเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมำยของจ�ำเลยที่ ๒

                    ี
                    ่
                                                                            ่
                                                                            ี
                                         ่
                                         ี
                               ี
                               ่
              และท ๓ จ�ำเลยท ๒ และท ๓ เป็นผู้ใช้อ�ำนำจปกครองจ�ำเลยท ๑ ร่วมกัน โจทก์กับ
                                                                                       ี
                                                                              ่
                      ่
                                                        ี
                      ี
              จ�ำเลยท ๑ เป็นเจ้ำของกรรมสิทธ์รวมในท่ดินพิพำท โดยจ�ำเลยท ๒ และท ๓ ตกลง
                                                                                       ่
                                                                              ี
                                               ิ
                   ี
                                                     ี
                                                     ่
              ยกท่ดินดังกล่ำวให้แก่โจทก์และจ�ำเลยท ๑ ตำมสัญญำประนีประนอมยอมควำมและ
              ค�ำพิพำกษำตำมยอม เม่อโจทก์กับจ�ำเลยท ๑ เข้ำถือครองกรรมสิทธ์ในท่ดินดังกล่ำว
                                      ื
                                                                                     ี
                                                                                 ิ
                                                       ี
                                                       ่
                                                                                      ี
              ร่วมกันแล้ว จ�ำเลยท้งสำมไม่ด�ำเนินกำรย่นค�ำขอรังวัดเพ่อแบ่งแยกท่ดินให้เป็น
                                                         ื
                                                                         ื
                                    ั
              สัดส่วน สภำพแห่งข้อหำ ข้ออ้ำงที่อำศัยเป็นหลักแห่งข้อหำ และค�ำขอบังคับจึงเป็นเรื่อง
              กำรแบ่งทรัพย์สินระหว่ำงเจ้ำของรวมอันจะต้องบังคับตำม ป.พ.พ. บรรพ ๔ ลักษณะ ๒
                                                          ื
                                                                               ี
              หมวด ๓ แม้จ�ำเลยท ๑ จะเป็นผู้เยำว์ แต่เม่อกรณีไม่ใช่ปัญหำเก่ยวกับสถำนะและ
                                   ี
                                   ่
              ควำมสำมำรถหรือส่วนได้เสียของผู้เยำว์โดยตรง คดีนี้จึงไม่เป็นคดีครอบครัว
                                        __________________________

                                                                                         ี
                                                                                ี
                       โจทก์ฟ้องว่ำ จ�ำเลยท่ ๑ เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมำยของจ�ำเลยท่ ๒ และท่ ๓ โดย
                                          ี
              จ�ำเลยที่ ๒ และที่ ๓ เป็นผู้ใช้อ�ำนำจปกครองจ�ำเลยที่ ๑ ร่วมกัน โจทก์กับจ�ำเลยที่ ๑ เป็นเจ้ำของ
                       ิ
              กรรมสิทธ์รวมในท่ดินโฉนดเลขท่ ๓๙๕๐๑ ต�ำบลเขำครำม อ�ำเภอเมืองกระบ่ จังหวัดกระบ      ่ ี
                                                                                    ี
                               ี
                                            ี
              เนื้อที่ ๒๙ ไร่ ๒ งำน ๖๐๕/๑๐ ตำรำงวำ โดยจ�ำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ตกลงยกที่ดินดังกล่ำวให้แก่
              โจทก์และจ�ำเลยท่ ๑ ตำมสัญญำประนีประนอมยอมควำมและค�ำพิพำกษำตำมยอมในคดีแพ่ง
                              ี
              หมำยเลขแดงที่ ๘/๒๕๕๘ ของศำลเยำวชนและครอบครัวจังหวัดกระบี่ เมื่อโจทก์กับจ�ำเลยที่ ๑
              เข้ำถือครองกรรมสิทธิ์ในที่ดินดังกล่ำวร่วมกันแล้วจ�ำเลยทั้งสำมไม่ด�ำเนินกำรยื่นค�ำขอรังวัดเพื่อ
              แบ่งแยกที่ดินให้เป็นสัดส่วน เพื่อสะดวกในกำรที่โจทก์จะจ�ำหน่ำยจ่ำยโอนที่ดินในส่วนของโจทก์
              ต่อไป โจทก์ติดต่อให้จ�ำเลยท้งสำมมำด�ำเนินกำรแล้ว แต่จ�ำเลยท้งสำมเพิกเฉย ขอให้บังคับ
                                        ั
                                                                        ั
                     ั
                                                     ี
                                     ื
                                                                  ี
              จ�ำเลยท้งสำมด�ำเนินกำรย่นค�ำขอแบ่งแยกท่ดินโฉนดเลขท่ ๓๙๕๐๑ ต�ำบลเขำครำม อ�ำเภอ
              เมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ ให้แก่โจทก์ครึ่งหนึ่ง เป็นเนื้อที่ ๑๔ ไร่ ๒ งำน ๓๐ ตำรำงวำ หำกจ�ำเลย
              ทั้งสำมไม่ด�ำเนินกำร ให้ถือเอำค�ำพิพำกษำของศำลแทนกำรแสดงเจตนำ
                                                     782
   805   806   807   808   809   810   811   812   813   814   815