Page 881 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 881

และ ๒๒๓๗๕๐ ต�ำบลบ้ำนพรุ อ�ำเภอหำดใหญ่ จังหวัดสงขลำ อันเป็นสินส่วนตัวของโจทก์

                                            ี
              ไปจดทะเบียนจ�ำนองเป็นประกันหน้เงินกู้ดังกล่ำว นำย ส. ตกลงกับโจทก์ด้วยวำจำว่ำจะด�ำเนินกำร
                                                         ี
                                                                                      ื
                      ี
              ไถ่ถอนท่ดินท้งสองโฉนดมำคืนโจทก์ภำยในวันท่ ๒๒ พฤษภำคม ๒๕๕๕ แต่เม่อถึงก�ำหนด
                          ั
              นำย ส. มิได้ไถ่ถอนที่ดินทั้งสองโฉนดมำคืนโจทก์ ต่อมำเมื่อวันที่ ๗ มิถุนำยน ๒๕๕๕ นำย ส.
                                                                           ั
                                                                       ี
              จึงได้ท�ำสัญญำเป็นลำยลักษณ์อักษรว่ำจะด�ำเนินกำรไถ่ถอนท่ดินท้งสองโฉนดมำคืนโจทก์
              ให้แล้วเสร็จภำยในวันท่ ๑๒ สิงหำคม ๒๕๕๕ และระหว่ำงท่ยังไม่ได้มีกำรไถ่ถอน หำกมีกำร
                                                                    ี
                                   ี
              หย่ำร้ำงระหว่ำงโจทก์และนำย ส. นำย ส. จะโอนทรัพย์สินของนำย ส. ทั้งหมดให้แก่นำย อ. บุตร
                                                                                            ั
                                                                             ิ
              ของโจทก์และนำย ส. ทันที แต่เม่อถึงก�ำหนดเวลำไถ่ถอน นำย ส. ก็มได้ไถ่ถอนท่ดินท้งสอง
                                                                                       ี
                                            ื
              โฉนดมำคืนโจทก์แต่อย่ำงใด เมื่อวันที่ ๘ เมษำยน ๒๕๕๗ โจทก์และนำย ส. จดทะเบียนหย่ำขำด
                                             ี
                                                 ั
                         ี
              จำกกันโดยท่นำย ส. ยังมิได้ไถ่ถอนท่ดินท้งสองโฉนดมำคืนโจทก์ โจทก์จึงน�ำเงินไปช�ำระธนำคำร ท.
                                             ั
                                ื
                                         ี
              ด้วยเงินของโจทก์เพ่อไถ่ถอนท่ดินท้งสองโฉนด ต่อมำเม่อวันท่ ๑๗ สิงหำคม ๒๕๖๒ นำย ส.
                                                                    ี
                                                               ื
              ถึงแก่ควำมตำย ขณะถึงแก่ควำมตำย นำย ส. เป็นเจ้ำของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๖๖๘๘,
              ๑๖๖๙๐, ๑๖๖๙๑, ๑๖๖๙๒, ๓๓๕๘๒ และ ๓๖๘๘๓ ต�ำบลถ้ำใหญ่ อ�ำเภอทุ่งสง จังหวัด
                                                                       �
              นครศรีธรรมรำช หลังจำกนำย ส. ถึงแก่ควำมตำย โจทก์เคยแจ้งจ�ำเลยซึ่งเป็นมำรดำของนำย ส.
              ในฐำนะทำยำทโดยธรรมให้ด�ำเนินกำรจดทะเบียนโอนกรรมสิทธ์ท่ดินตำมโฉนดท้งหกแปลงให้
                                                                        ี
                                                                      ิ
                                                                                     ั
              แก่นำย อ. แต่จ�ำเลยเพิกเฉย ขอให้จ�ำเลยไปด�ำเนินกำรจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินตำมโฉนด
                ั
              ท้งหกแปลงให้แก่นำย อ. หำกจ�ำเลยไม่ด�ำเนินกำร ให้ถือเอำค�ำพิพำกษำแทนกำรแสดงเจตนำ
              ของจ�ำเลย หรือให้จ�ำเลยชดใช้ค่ำที่ดินตำมโฉนดทั้งหกแปลงรวม ๑,๐๒๗,๔๒๐ บำท แทนกำร

              โอนกรรมสิทธิ์
                       ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลจังหวัดทุ่งสงเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ

              พิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์คด           ี

              ช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชน
              และครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๑

                                                                                           ั
                                    ี
                       วินิจฉัยว่ำ คดีน้โจทก์ฟ้องว่ำ นำย ส. ตกลงท�ำสัญญำจะโอนทรัพย์สินของนำย ส. ท้งหมด
                                                                                        ี
              ให้แก่นำย อ. บุตรของโจทก์และนำย ส. หำกนำย ส. ไม่ด�ำเนินกำรไถ่ถอนท่ดินโฉนดเลขท่ ๕๙๔๖๗
                                                                            ี
                                                                                        ี
              และ ๒๒๓๗๕๐ ต�ำบลบ้ำนพรุ อ�ำเภอหำดใหญ่ จังหวัดสงขลำ คืนแก่โจทก์ก่อนท่โจทก์และ
              นำย ส. จะหย่ำร้ำงกัน อันมีลักษณะเป็นสัญญำประนีประนอมยอมควำมเพื่อประโยชน์ของบุคคล
              ภำยนอกท่จะต้องบังคับตำมบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมำยแพ่งและพำณิชย์ มำตรำ ๘๕๐ และ
                       ี



                                                     853
   876   877   878   879   880   881   882   883   884   885   886