Page 945 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 945

โจทก์กับครอบครัวรวมถึงบิดำของเด็กหญิง ณ. ในกำรดูแลใกล้ชิดให้ควำมรักและควำมอบอุ่น

                                             ั
                                             ่
                              ั
                                           ั
                                                                           ื
                                                                             ิ
                                                        ั
                                                           ั
              แก่เด็กหญิง ณ. ดงเช่นครอบครวทวไป ขอให้บงคบจ�ำเลยส่งมอบหรอยนยอมให้เด็กหญิง ณ.
              ไปพักอำศัยท่บ้ำนโจทก์ในวันเสำร์ต้งแต่เวลำ ๙ นำฬิกำ และรับกลับในวันอำทิตย์ เวลำ ๑๖ นำฬิกำ
                                            ั
                          ี
              สัปดำห์เว้นสัปดำห์ นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำเด็กหญิง ณ. จะบรรลุนิติภำวะ ให้จ�ำเลย
              ช�ำระค่ำเสียหำยแก่โจทก์ ๒๐๐,๐๐๐ บำท กับช�ำระค่ำเสียหำย ๕๐,๐๐๐ บำท ต่อครั้ง หำกจ�ำเลย
                ่
                   ิ
                                                 ้
                                               ็
              ไมปฏบตตำมขอตกลงนบแตวนฟองเปนตนไปจนกวำจำเลยจะปฏบตตำมขอตกลง พรอมดอกเบย
                     ั
                                  ั
                                       ั
                                      ่
                                                                                      ้
                      ิ
                           ้
                                          ้
                                                                                               ้
                                                                       ั
                                                                      ิ
                                                                             ้
                                                                        ิ
                                                            �
                                                          ่
                                                                                               ี
              อัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี จนกว่ำจะช�ำระเสร็จ
                       จ�ำเลยให้กำรว่ำ จ�ำเลยเป็นภริยำชอบด้วยกฎหมำยของนำย ธ. และเป็นมำรดำของ
              เด็กหญิง ณ. ผู้เยำว์ โดยจ�ำเลยเป็นผู้มีอ�ำนำจปกครองผู้เยำว์เพียงผู้เดียวตำมค�ำพิพำกษำ
              ของศำลเยำวชนและครอบครัวจังหวัดนนทบุรีและศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ โจทก์เป็นฝ่ำย
                                                              ่
                                                                                   ั
                                                                               ี
                                                                          ึ
                                                   �
                                                                   ู
                                                         ู
                                                                         ู
                                                              ื
               ิ
                                                                                        �
                          ู
                                   �
              ผดข้อตกลงพดใส่ร้ำยจำเลยว่ำ “แม่ไปทำร้ำยป่” เพอให้ผ้เยำว์ร้สกเกลยดชงว่ำจำเลยเป็น
              คนไม่ดี จ�ำเลยเล้ยงดูผู้เยำว์มำต้งแต่เกิด ให้ควำมรักและควำมอบอุ่นแก่ผู้เยำว์ตลอดมำ ประกอบ
                                         ั
                            ี
              กับผู้เยำว์อำยุเพียง ๔ ปี ไม่ยินยอมไปอยู่กับนำย ธ. บิดำ และร้องไห้ตลอดเวลำกับโทรศัพท์ให้
              จ�ำเลยมำรับกลับบ้ำน โจทก์เป็นปู่ของผู้เยำว์และไม่ได้ถูกโต้แย้งสิทธิจึงไม่มีอ�ำนำจฟ้อง ขอให้
              ยกฟ้อง
                                                              ั
                                                                                       ี
                       ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลเยำวชนและครอบครัวจงหวดขอนแก่นเห็นว่ำ กรณมีปัญหำว่ำ
                                                                  ั
                                                                         ั
                     ู
              คดนอย่ในอ�ำนำจพจำรณำพพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครวหรอไม่ จงส่งสำนวนให้
                  ้
                                                                                        �
                  ี
                 ี
                                                                                   ึ
                                                                             ื
                                        ิ
                               ิ
              ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและ
              วิธีพิจำรณำคดีเยำวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๑
                       วินิจฉัยว่ำ คดีนี้โจทก์ซึ่งมีฐำนะเป็นปู่ของเด็กหญิง ณ. ผู้เยำว์ ฟ้องขอให้บังคับจ�ำเลย
                                              ี
                                                                   ั
              ส่งมอบหรือยินยอมให้ผู้เยำว์ไปพักท่บ้ำนโจทก์ ในวันเสำร์ต้งแต่เวลำ ๙ นำฬิกำ และรับกลับ
              ในวันอำทิตย์ เวลำ ๑๖ นำฬิกำ สัปดำห์เว้นสัปดำห์ นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำผู้เยำว์
              จะบรรลุนิติภำวะ กับให้จ�ำเลยช�ำระค่ำเสียหำยพร้อมดอกเบ้ยแก่โจทก์เป็นค่ำขำดโอกำสในกำร
                                                                  ี
              อุปกำระเลี้ยงดูผู้เยำว์ ส่วนจ�ำเลยให้กำรว่ำ จ�ำเลยเป็นภริยำชอบด้วยกฎหมำยของนำย ธ. และ
              เป็นมำรดำของผู้เยำว์ โดยจ�ำเลยเป็นผู้มีอ�ำนำจปกครองผู้เยำว์เพียงผู้เดียวตำมค�ำพิพำกษำ
              ของศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ โจทก์ไม่ได้ถูกโต้แย้งสิทธิจึงไม่มีอ�ำนำจฟ้อง ข้อพิพำทของ
              โจทก์และจ�ำเลยจึงไม่ใช่เรื่องผิดสัญญำเพียงประกำรเดียว แต่เป็นกรณีสืบเนื่องมำจำกข้อพิพำท
                                                                                      ี
                                   ี
                ี
              เก่ยวกับกำรอุปกำระเล้ยงดูบุตรและกำรใช้อ�ำนำจปกครองผู้เยำว์จึงเป็นคดีแพ่งท่ฟ้องต่อศำล
              เก่ยวกับผู้เยำว์หรือครอบครัวซ่งจะต้องบังคับตำมประมวลกฎหมำยแพ่งและพำณิชย์ บรรพ ๕
                                         ึ
                ี
                                                     917
   940   941   942   943   944   945   946   947   948   949   950